మొదటి విషయాలలో మఱొకటి

నా జీవితంలో మొదటి సారిగా నేను చేసిన, చేస్తున్న, చెయ్యబోతున్న కొన్ని పనులలో ఇది ఒకటి. గృహ ప్రవేశ ఆహ్వాన పత్రం. నా పెళ్ళికి కూడా ఆహ్వాన పత్రాలు ముద్రించినా, దానియందు నా ప్రవేశం చాలా తక్కువ. ఎందుకంటే, అక్కడ పెద్దవాళ్ళ ప్రమేయమే ఎక్కువ. ఇదిగో ఇప్పుడు ఈశ్వరానుగ్రహం వల్ల నేను ఓ చిన్న అపార్ట్ మెంట్ కొనుక్కునాను. ఆ ఇంటి లోనికి గృహ ప్రవేశం చేసే ప్రక్రియలో మున్ముందుగా ఆహ్వాన పత్రాన్ని తయారు చెయ్యడం దగ్గరనుంచి ముద్రించడం వరకూ నేనే చేసుకున్నాను. ఈ ప్రయోగంలో తెలుగు సరిగ్గారాని నాకు, రాజశేఖరుని విజయ్ శర్మ గారు, ధూళిపాళ ఆర్క సోమయాజిగారు మఱియు తాడేపల్లి బాల సుబ్రహ్మణ్యం గారు సహాయం చేసారు. వీరికి నేను ఎంతో ఋణపడి ఉంటాను.

ఆహ్వాన పత్రం ఈ క్రింది విధంగా ఉంటుంది.

ఆహ్వానితులకు పంచే పత్రాన్ని ఉంచే కవర్ పైన ఈ క్రింద విధంగా ఉంటుంది.

ఆహ్వానితుల సౌకర్యార్దం మా క్రొత్త ఇంటికి రావడానికి దారి చూపే చిత్రపటం ఈ విధంగా ఉంటుంది.

నైతిక విలువలు పుష్కలంగా ఉన్న టాటా కాపిటల్ వారి ప్రకటన

ఈ మధ్య అనుకోకుండా ఓ చెత్త ప్రకటన చూచిన తరువాత అనుకోకుండా ఈ ప్రకటన నా కంట పడింది. చెడ్డదానిని చెత్తగా ఉంది అని చెప్పినప్పుడు బాగున్నదానిని బాగుంది అని చెప్పడానికి నేనెందుకు వెనకాడాలని ఆలోచించిన తరువాత ఇదిగో మఱో ప్రకటన గురించి నా అభిప్రాయం. ఈ ప్రకటనలో చక్కగా ఇద్దరు పిల్లలనే వాడుకోవడంలో అశ్లీలానికి చోటు లేకుండా పోయింది.

అన్నింటికన్నా ముఖ్యమైనది ఈ ప్రకటన వెనకాల దాగిఉన్న మూలాంశము. నాకు అది త్యాగంగా అనిపించింది. వ్యాపార పరంగా వీరు త్యాగం చేస్తారని అనుకోను, కానీ జనాలను నమ్మించే ప్రయత్నంలో ఈ మంచి ఆలోచనను చూపించిన విధం బాగుంది. ఏదైనా చెప్పాలి అనుకున్నప్పుడు అసభ్యంగా హుందాగా చెప్పవచ్చో ఈ ప్రకటనలో చాలా బాగా చూపించారు.

ఎస్ ఎమ్ ఎస్ వచ్చిన ఓ జోక్

ఇవ్వాళ ఉదయం ఓ ఎస్ ఎమ్ ఎస్ జోక్ వచ్చింది. ఇది ఇప్పటికి ఓ వంద సార్లు వచ్చి ఉంటుంది. ఇది నాకు నచ్చలేదు కాని చాలా మంది పడి పడి నవ్వారు అని చెప్పకపోయినా ఎంజాయ్ చేసారు అని మత్రం చెప్పగలను. మీకు నచ్చుతుందనుకుంటాను

కొడుకు : అమ్మా! ఇవ్వాళ స్కూల్ దగ్గర ఓ అంకుల్ కనబడి నేను నీ నాన్నను అని అన్నాడు, నాకు భాధగా మరియు అనుమానంగా అలాగే అవమానంగా ఉంది

అమ్మ : వొరేయ్, నువ్వేమీ ఫీల్ అవ్వకు. అది నిజం కాదు, ఆయన మీ అన్నయ్యకు నాన్న అంతే గాని నీకు కాదు

కోలుకోవడం ఎంత కష్టమో!!

ఈ మధ్య రెండు వార్తలు నన్ను చాలా భాధకి గురిచేసాయి. వాటిలో ఒకటి రోజుల పసిగొడ్డుని చెత్తబుట్టలో వేసి పోయిన తల్లి తండ్రుల వార్తలు మనకి అను నిత్యం కనబడుతుంటాయి కానీ ఈ నాటి ఈ వార్తలో విషయం నన్ను మరింత భాద పెట్టింది. అది ఆ పసి గొడ్డు ప్రాణాలతో మాత్రం లేదు. అది నన్ను మరింత భాదలోకి నెట్టేసింది. తేరుకోవడానికి కొంచం టైం పట్టింది.

మరో విషయం పూర్తిగా స్వవిషయం. స్వవిషయాన్ని నలుగురితో పంచుకునేంత మహాత్ముడిని కాలేదు కాబట్టి ఆ విషయం ఇప్పుడు అప్రస్తుతం. కానీ ఒక్క విషయం మాత్రం ఇక్కడ ప్రస్తావించాలి. భాధ పడటం నాకు క్రొత్తేం కాదు గానీ పడ్డ భాధలోంచి బయటకు రావడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టేది కాదు. ఎందుకంటే నన్ను నేను ఓదార్చుకునే వాడిని. ఈ సారి నన్ను నేను ఓదార్చుకోవడానికి కూడా శక్తి చాలలేదు.

నేను శక్తిని కూడకట్టుకుని నన్ను నేను నిభాళించుకునేంత వరకూ మౌనంగా ఎదురుచూడటం తప్పితే చెయ్యగలిగింది ఏమీ లేకపోయింది. మనసులో కలిగిన గాయాన్ని కాలం పరిష్కరించేంత వరకూ ఎదురు చూడటమే అని ఎదురుచూస్తున్నంతలో కొత్త బంగారులోకం సినిమాలోని ఓ డైలాగ్ నాకు మంచి ఆయింట్ మెంట్ లాగా అనిపించింది. ప్రకాష్ రాజ్ కి పిల్లల విషయం తెలిసి ఒకటే డైలాగ్ కొడతాడు..

నాకు తెలిసిందల్లా ఒక్కటే.. ఇంకా ఎక్కువగా ప్రేమించడమే ..

వేదం – నా అభిప్రాయం

నేను స్వతహాగా సినిమాలు చాలా తక్కువ చూస్తూ ఉంటాను. ఇలా సినిమాల పట్ల నాకు అనాశక్తత పెరగటానికి ఒకటే కారణం .. సినిమా హాలు వద్ద టికెట్ల కోసం క్యూలో నిలబడాలంటే చికాకు. అందులోనూ ఆ క్యూలో నిల్చున్నోళ్ళు చమట వాసన మరింత భయంకరంగా ఉంటుంది. అందుకని సినిమాలంటే నాకు నిరాశక్తత. నేను చూసిని కొన్ని సినిమాలు అచ్చంగా డబ్బు కోసం తీసి మానవతా విలువలకు విరుద్దంగా నితి నియమాలను పణ్ణంగా పెట్టి తీసి నాకు సినిమాలపై ఎహ్యా భావాన్ని  మిగిల్చాయి. వీటన్నింటికీ వ్యతిరేకంగా తీసినదే ఈ సినిమా ..

చాలా రోజుల తరువాత ఎక్కి ఎక్కి ఏడ్చాను.. నాతో కలసి వెరిజాన్ పనిచేసిన హరునాద్ గారి బ్లాగులో ఎక్కడో ఈ క్రింది వాక్యం చదివినట్టు గుర్తు ..

నాకు ధుఃఖం వలన ఏడుపు రాదు .. కానీ మంచితనం వల్లన ఏడుపొస్తుంది..

అలా .. నాకూ ఈ సినిమా చూస్తున్నంత సేప్పుడల్లా ఆ సినిమాలో చూపించిన మధ్య తరగతి వాళ్ళ చేతగానితనం, ముస్లిం యువకులలోని మంచితనం, వ్యభిచారుల పాత్రల ద్వారా పలికించిన నిజాలు నన్ను చాలా భాధపెట్టాయి..

నేను సినిమాలు చూడకపోవడానికి మరోకారణం కొన్ని సినిమాలు దుఃఖాంతం అవుతాయి. జీవితంలోనూ కష్టాలే.. దానికి తోడు డబ్బులిచ్చి మరీ కష్టాలు కొని తెచ్చుకోవాలా!! అందుకనే సినిమాలంటే నాకు చికాకు. సముద్రం అంత జీవితంలో కొండంత కష్టాలతో దినం దినం చచ్చే నాలాంటోడికి ఎడారిలో సెలయేరులా సినిమా అనేది ఒక ఆటవిడుపు కావాలికానీ, ఏడవడానికి మరో కారణం కాకూడదు. అందుకనే నేను సినిమాలు చూడను. కానీ దేశం కాని దేశంలో తెలుగు మీద మమకారం నన్నుదొంగతనంగానైనా సినిమాలు చూసేటట్టు చేస్తున్నాయి.

ఏది ఏమైనా నేను మాత్రం ఈ సినిమాని చూద్దాం అనుకున్నాను. జనరల్ గా నేను ఏ సినిమా అయితే చూద్దాం అనుకుంటానో ఆ సినిమా ఫ్లాప్ అవుతుంది .. మరి ఈ సినిమా సంగతేమిటో నాకు తెలియదు. ఈ సినిమాని నేను సినిమా హాల్లో చూడనందుకు చాలా సంతోషిస్తున్నాను. దాని వనకాల ఉన్న ఒకే ఒక్క కారణం, నేను ఏడిస్తే జనాలు చూస్తారు అన్న ఒక్క ఇనిహిబిషన్. అలాగే ఈ చిత్రానికి జేజేలు పలక్కుండా ఉండలేక పోతున్నాను.

నాకు నచ్చింది కానీ చూడమని చెప్పను.