Showing posts with label 12. Show all posts
Showing posts with label 12. Show all posts

21 – ఓ విలక్షణ చిత్రం

1245599787_21ఈ చిత్రానికి రివ్యూ వ్రాసేటప్పుడు శీర్షిక ఏమని పెడదాం అని ఎంతో ఆలోచించిన తరువాత, నిజ్జంగా ఇది ఓ విలక్షణ చిత్రం అనిపించింది. అందుకనే ఇలా మొదలైంది. లెక్కలు పెట్టడం కూడా ఓ లక్షణమే కదా.

ఈ సినిమా మొత్తం బ్లాక్ జాక్ అనే ఓ పేకాట చుట్టూ తిరుగుతుంది. కధా పరంగా ఇందులో పెద్ద విషయం ఏమీ లేక పోయినా, చిత్రించిన విధానం బాగుంది. ఇందులో హింస అనే పదానికి అవసరానికి మించి వాడలేనందున నాకు నచ్చింది. సినిమా అనేది తియ్యాలి, వద్దు అనను. కానీ మితి మీరిన హింస అవసరం లేదు. అందునా మన తెలుగు సినిమాలలో, ప్రత్యేకంగా నందమూరి వంశస్తుల సినిమాలలో మరింత భీభత్సంగా ఉంటుంది.

ఈ చిత్ర విషయాలకు వస్తే, ప్రతీ వ్యక్తిలోను ఏదో విషయం ఉండే ఉంటుంది. కాకపోతే ఆ విషయాన్ని వారు తెలుసుకోవడమే ముఖ్యం. అది వారి జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది. ఈ సినిమాలో ఓ అనుహ్యమైన అలవాటు అంత్య సీన్లలో అనుకోని విధంగా పనికి వస్తుంది. ఈ సినిమా ప్రధాన వృత్తాంతమే ధనార్జన. అలాగే ఈ సినిమాలోని ప్రధాన పాత్రదారులు ధనార్జన విషయంలో సఫలీకృతులౌతారు. కానీ వీరిలోని ఒక వ్యక్తికి ఓ సాధారణమైన అలవాటు ఉంటుంది. అది మన అందరికీ చీప్ గా అనిపించ వచ్చు, కానీ అదే అలవాటు ఈ సినిమా చివ్వర్లో ఉపయోగ పడుతుంది.

ఈ సినిమాని తీసిన విధానం కన్నా, కధని నేరేట్ చేసిన విధానం బాగుంది. ఈ సినిమాలో భావప్రకటనకు ఎంత పెద్ద పీట వేసారంటే, కొన్ని కొన్ని భావాలు మనం అనునిత్యం అనుభవిస్తున్నా వ్యక్త పరచలేము. ఈ సినిమాలోని ముఖ్య పాత్రధారికి నిండా ఓ పాతికేళ్ళ వయసు ఉంటుందో లేదో చెప్పలేం, కానీ తనకు ఇచ్చిన పాత్రకు న్యాయం చేసాడు. ఈ సినిమాలో ఇతను చేసిన పాత్ర ఓ మధ్య తరగతి కుటుంబం నుంచి వచ్చి చదువే లోకంగా పెరిగిన ఓ పిల్లవానిది. అలా అభం శుభం ఎరుగని పిల్లవాడు ఎంతో ఆశతో హార్వర్డ్ విశ్వవిధ్యాలయం లోని మెడికల్ కాలేజీలో సీటు సంపాదించు కోవాలన్న అభిలాషతో చిన్నతనంలో అనుభవించాల్సిన సంతోషాలన్నింటినీ త్యాగం చేసి చదువే లోకంగా పెరుగుతాడు. అలాంటి ఇతి వృత్తం ఉన్న సినిమాకి కమర్షియల్ కోణాన్ని చక్కగా అద్ది, ఆ కధ యొక్క భావాన్ని ఏ మాత్రం దెబ్బతినకుండా తీసిన విధానం స్క్రీన్ ప్లే విషయంలో చాలా శ్రద్ద వహించారని చెప్పుకోవచ్చు.

ప్రతీ కధలో చాలా ట్విస్టులు ఉంటాయి, అలాగే ఈ కధలో కూడా కొన్ని ట్విస్టులు ఈ సినిమాని ఆశాంతం మనలోని ఉత్సూకతని కోల్పోకుండా చేసాయని చెప్పొచ్చు. ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చిన సీన్ల విషయానికి వస్తే..

  • హీరో గారు తన యవ్వనం అంతా చదువు పైనే కేంద్రీకరించి తన చిన్న చిన్న సంతోషాలను కోల్పోయాను అని తన స్నేహితునితో చెప్పేది మొదటిది
  • ఈ సినిమాలోని విలన్ తన వ్యవహారాన్ని తెలియజేసినప్పుడు, సున్నితంగా తిరస్కరించిన వైనం రెండొవది
  • బొడ్డులో డబ్బులు దాచుకుని ఎయిర్ పోర్ట్ సెక్యూరిటీని దాటి వెళ్ళుతున్నప్పుడు హీరో ముఖ కవళికలను తీర్చిదిద్దిన వైనం మరొకటి
  • కంప్యూటర్లు ఎంత వచ్చినా నేను గమనించిన విషయాన్ని ఇవి గుర్తించ లేవు అని ఓ పాత్ర చెప్పే సీన్

ఇలా వ్రాసుకుంటూ పోతే చాలా వస్తాయి, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, కొంచం సాహసం.. మరికొంచం తెగువ.. ఇంకొంత ధైర్యం తోడుగా తెలివితేటలుంటే, మనం ఏమి కోల్పోయినా అన్నింటినీ తిరిగి తెచ్చుకోవచ్చు అని ఈ సినిమాలో చెప్పారు.

సాల్ట్ – ఆంగ్ల సినిమా రివ్యూ

salt యాంజెలీనా జోలీ ముఖ్య పాత్రలో మరియు లీడింగ్ పాత్రలో నటించిన సాల్ట్ సినిమాని ఇవాళ చూసాను.

జనరల్ గా నాకు సినిమాలపై రివ్యూలు వ్రాసేంత పరిజ్ఞానం లేదు, కానీ ఈ రివ్యూ వెనక ఓ ఆంతర్యం ఉంది.

నేను స్వతహాగా యాంజెలీనీ జోలీ అభిమానిని.

నేను అభిమానించే అతికొద్ది మంది నటులలో ఈమె ఒకతి. అలాగే మన కమల్ హాసన్ మరొకరు. నేను ఇలా అభిమానించడానికి ఉండాల్సిన అర్హతలేమిటంటే .. ఒక్కటే.. అది వైవిధ్యం. ఇలా వైవిధ్యంగా నటించే వ్యక్తులలో నాకు నచ్చే వారు అక్కినేని నాగేశ్వర రావు గారు. స్వతహాగా దేవుడంటే నమ్మకం లేకపోయినా ఓ పరమ భక్తుని వేషం వెయ్యడమే కాకుండా అందర్నీ మెప్పించడం వీరి నటనా ప్రజ్ఞని చెప్పకనే చెబుతుంది. అలా తమ ప్రజ్ఞని తమ చిత్రాల ద్వారా తెలియ జేసే నటులలో ఒకరు యాంజెలీనా జోలి అని నా నమ్మకం. నేను సినిమాలు చాలా తక్కువగా చూస్తాను కాబట్టి నేను మరియు నా అభిప్రాయాలు తప్పు కావచ్చు.

కానీ నేను ఓ సాధారణ సినిమా వీక్షకుడిని. అలాగే నాకు కొన్ని అభిరుచులు ఉంటాయి. అలాంటి అభిరుచుల వెనకాల నేను ఈ అమ్మాయి నటనకు అంతే కాకుండా ఈ అమ్మాయి ఎంచుకునే పాత్రలకు నేను ఓ అభిమానిని. ఎంత మంది అమ్మాయిలు ఈ అమ్మాయి లాగా ఆలోచిస్తారో గాని.. మన దేశంలో నాకు ఈ అమ్మాయి లాంటి అమ్మాయి మరొక వ్యక్తి కనబడింది. అది మరెవ్వరో కాదు, సుస్మితా సేన్. అప్పుడప్పుడు నేను నా భార్యతో చెబుతూ ఉంటాను, ఏమని అంటే, ఒక వేళ నేను నా భార్యని కనుక పెళ్ళి చేసుకోక పోతే అచ్చంగా సుస్సునే చేసుకుంటానని. అదేదో పాత సామేత చెప్పినట్టు, నేను మన సుస్సు లవ్వులో ఉన్నాం.. ఎటోచ్చి సుస్సుకే తెలియదు నేను లవ్ చేస్తున్నానన్న విషయం. కానీ మా లవ్వు ఫిఫ్టీ పర్సంట్ సక్సస్ (నా వైపు నుంచి). ఇక నా ఫీలింగ్స్ ప్రక్కన పెడితే, ఒక్క విషయం .. నేను మొదటి సారి యాంజలీనా జోలీ నటించిన టూంబ్ రైడర్ చూసిన తరువాత ఈమె ఫాన్ అయ్యాను.

ఇలా అభిమానిగా మారడం వెనకాల పలు కారణాలున్నాయి. మొదటిగా ఈ అమ్మాయి, సాధారణ అమ్మాయిలలాగా కధా ప్రాధాన్యమైన సినిమాలు మాత్రమే చెయ్యకుండా యాక్షన్ పూరితమైన సినిమాలు చేస్తుంది అనేది మొదటి అంశమైతే, మరొకటిది .. ఒక నల్ల జాతి పిల్లని దత్తత తీసుకోవడం. అంతే కాకుండా ముచ్చటగా మూడో సారిగా ఈ అమ్మాయి ఓ యాక్షన్ హీరోని పెళ్ళి చేసుకుంది. అదేనండి మన బ్రాడ్ పిట్, ఈమె మూడో భర్త. ఇక్కడ మూడు పెళ్ళిళ్ళు చేసుకోవడం ముఖ్యం కాకపోయినా యాక్షన్ సినిమాలు చేసే మరో హీరోని చేసుకుంది అనేది ముఖ్యం. ఈ అమ్మాయి మిగతా ఇద్దరు మొగుళ్ళతో మూడు మూడేళ్ళకు మించి కాపురం చేయక పోయినా మన క్రూజ్ గారితో మాత్రం 2005 నుంచి కలసి కాపురం చెయ్యడమే కాకుండా భాద్యతాయుత మైన మరో పాత్రని నిజజీవితంలో పోషిస్తోంది అనేది మరో అంశం. అంతే కాకుండా ఈ అమ్మాయి అచ్చంగా ఆరుగురు పిల్లల తల్లి అంటే మీరెవ్వరూ నమ్మకపోవచ్చు. ఇందిలో ముగ్గురికి ఈమె స్వతహాగా జన్మనిచ్చిన తల్లి అయితే మరో ముగ్గురిని ఈమె దత్తత తీసుకుంది. ఈమె మొదటి కాన్పులో ఒక అమ్మాయికి తల్లైతే మరో కాన్పులో కవలలకు తల్లైంది. ఇలా ముగ్గురికి తల్లి అవ్వడమే కాముండా మరో ముగ్గురిని ఈమె దత్తత తీసుకుంది. మొదటిసారిగా 2002 లో ఇమె కంబోడియా దేశస్తురలైన ఒక అబ్బాయిని దత్తతీసుకుంటే, మరోసారి ఇథియోపియా దేశం నుంచి మరో అమ్మాయిని.. అంతే కాకుండా వియత్నాం దేశం లోని ఓ మూడేళ్ళ అబ్బాయిని ఆఖరి సారిగా దత్తత తీసుకుంది.

ఇక ఈ అమ్మాయి గురించి వ్రాయడం ప్రక్కన పెట్టి, సినిమా విషయానికి వస్తే.. మొత్తం మీద మూడు యాక్షన్ సీన్లు మాత్రమే ఉన్నాయి. మొదటి యాక్షన్ సీక్వెన్స్ ఇరవై మూడో నిమిషంలో మొదలైతే రెండొవ సీక్వెన్స్ అచ్చంగా నలభై ఆరో నిమిషంలో సాగుతుంది. ఆఖరి యాక్షన్ సీక్వెన్స్ మరో ఇరవైయ్యవో నిమిషంలో ఉంటుంది. నేను ఈ అమ్మాయి సినిమాలను ఒక్క యాక్షన్ కోసం మాత్రమే చూస్తాను. ఇందు వల్ల కొద్దిగా డిజ్జప్పాయింట్ అయ్యాను. కాకపోతే పాత సినిమాలను దృష్టిలో ఉంచుకుని ఈ సినిమాను ఎక్స్యూజ్ చేసాను. ఇకపైన అయినా కొంచం జాగ్రత్త తీసుకుంటుందని తలుస్తాను.

మొత్తం మీద నూట పది మిలియన్ల డాలర్లతో నిర్మితమైన వంద నిమిషాల నిడివిగలిగిన సినిమా నన్ను మెప్పించ లేక పోయింది. కాకపోతే నాకు నచ్చిన విషయాలు ఈ క్రింది విధంగా..

౧) ఈ అమ్మాయి తన శరీర ఆకృతిపై తగినంత శ్రద్ద వహించింది అని వేరే చెప్పనక్కరలేదు

౨) యాక్షన్ సీన్లు ఎవ్వరు రూపొందించారో కానీ బాగా చిత్రీకరించారు

౩) పగటి పూట చిత్రీకరిస్తూ చుట్టు అంతటి ట్రాఫిక్ ఉంచుకోవడం బాగుంది

ఇక నచ్చని విషయాలకొస్తే..

౧) ఈ అమ్మాయిని చూడడానికి వచ్చేదే యాక్షన్ సీన్ల కోసం అలాంటిది.. సినిమా మొత్తంలో మూడే మూడు యాక్షన్ సీక్వెస్న్ ఉంచడం మైనస్ పాయింట్

౨) మొదటి యాక్షన్ సీక్వెన్స్ కోసం అచ్చంగా 23 నిమిషాలు ఎదురు చూడాల్సి రావడం నా పేషన్సీకి పరీక్షే అయ్యింది

౩) సాధారణంగా ఈ సినిమా ట్రాడెజీ అంటే నమ్మ బుద్దు కాలేదు.. క్లైమాక్స్ అర్దం కాలేదు. చాలా ప్రశ్నలు!!

అలా .. ఎన్నో విషయాలు నన్ను డిజప్పాయింట్ చేసాయి. ఇక మీకు వీలైతే ఒక్క సారి చూడండి అని మాత్రం చెబుతాను. ఇలా చెబటం వెనకాల ఒకటే ఒక పరమార్థం.. అదేనండి నూట పది మిలియన్లతో నిర్మించిన సినిమా అన్న ఒక్కటే అర్దం.

నాగురించి ౫ విషయాలు

పులిని చూసి నక్క వాత పెట్టుకున్నాట్లుగా అని అనుకోకుండా.. వీలయితే మీ గురించి ఎవ్వరికీ తెలియని ఓ అయిదు విషయాలను నిర్బయంగా తెలియ జేయ ప్రయత్నించండి. ముందుగా నా గురించి మీ అందరికీ తెలియని ఓ అయిదు విషయాలు

౧) నాకు సంగీతం మరియు నాట్యం అంటే ప్రాణం. వీటికి తోడు భరత నాట్యంలో డిప్లమో కూడా ఉంది నేను పుట్టింది 1972లో అయితే ఊహ తెలిసిన తరువాత అంటే ఓ పదేళ్ళ వయస్సులో నాట్యం నేర్చుకోవడం ప్రారంభించిన తరువాత నుంచి 1996 వరకూ నాట్యాన్ని అభ్యసించడమే కాకుండా పలు ప్రదర్శనలు ఇవ్వడం జరిగింది.. అంతే కాకుండా, కూచపూడి, కధక్, కధకళి మరియు చౌ అనేటటు వంటి విభిన్న నృత్య రీతులలో ప్రవేశం కూడా ఉందని వేళ్ళపై లెక్కపెట్టేంత మందికి మాత్రమే తెలుసని నా అభిప్రాయం

౨) నేను డిగ్రీని తొమ్మిది సంవత్సరాలు చదివాను. మూడేళ్ళలో ముగించాల్సిన B.Sc., ని తొమ్మిదేళ్ళలో అతి కష్టంపై కంప్లీట్ చేసాను అని చాలా మందికి తెలియదు.

౩) నేను నిత్య విద్యార్ధి అని చెప్పడానికి మరో ఉదాహరణ, నా MCA. రెండేళ్ళలో ముగించాల్సిన దానిని ఆరేళ్ళైనా ఇంకా ఇప్పటికీ వ్రాస్తునే ఉన్నాను అంటే మీరు నమ్ముతారా..

౪) మైక్రో సాఫ్ట్ వారిచే అత్యంత ఉన్నతమైన పురస్కారాన్ని నేను 2005వ సంవత్సరంలో పొందాను. ఆ సంవత్సరంలో ప్రపంచం మొత్తంలో పదిహేడు మందికి మాత్రమే Most Valued Professional, MVP అనేటటువంటి సత్కారాన్నిచ్చారు. అటువంటి పదిహేడు మందిలో నన్ను చేర్చి గౌరవించారు. ఇందు మూలముగా తెలియ జేయునదేమనగా, మనకు చదువు అబ్బలేదు కానీ.. ఇలాంటి టెక్నికల్ విద్యలు మాత్రం అమోఘం

౫) మొట్ట మొదటి సారిగా 1999 వ సంవత్సరంలో నేను మైక్రోసాఫ్ట్ వారిచే ప్రొఫెషనల్ గా సర్టిఫై చేయబడ్డాను. అంటే నేను అప్పుడే MCP – Microsoft Certified Professional పరిక్ష వ్రాసి ఉత్తీర్ణుడైయ్యాను. ఇప్పుడు పదకొండు సంవత్సరాల తరువాత మరొక మైలు రాయి చేరాను. ఇప్పుడు నేను MCTS – Microsoft Certified Technology Specialist మాత్రమే కాకుండా MCPD – Microsoft Certified Professional Developer అనేటటువంటి గుర్తింపు పొందానన్న విషయం నా భార్యకు కూడా తెలియదు అంటే మీరు నమ్ముతారా!! కానీ ఇది నిజము

 
Clicky Web Analytics