Showing posts with label అమ్మ. Show all posts
Showing posts with label అమ్మ. Show all posts

సృజనాత్మకత ఎక్కడ లేదు?

IMG_0043

అప్పుడెప్పుడో వెంకటేష్ గారి సినిమాలో హీరోయిన్ చేసింది అని విన్నాను ఇదిగో ఇవ్వాళ్ళ అనుభవిస్తున్నాను. పైన శీర్షికకి ఇక్కడ వ్రాసిన మొదటి వాక్యానికి పొంతన లేదనుకుంటున్నారా? పైన చిత్రంలో కనబడుతున్నవి ఏమిటో చెప్పుకోండి చూద్దాం?

చదివే వారికి ఓ క్లూ కూడా ఇచ్చేసాను. వెంకటేష్ చేసిన సినిమాలలో స్నేహం అనే ఇతివృత్తం ఆధారంగా తీసిన సినిమాలోని హీరోయిన్ చద్దన్నం పారేయ్యకుండా పిండి ఒడియాలు చేస్తుంది. అదిగో అలాగునే మా అమ్మ ఇవ్వాళ్ళ మధ్యాహ్నం వేళకి ఓ ఫలహారం చేసింది. ఏమిటో అనుకుంటే, ఇదిగో ఇలా పకోడీలు వచ్చాయి. పకోడీలు శనగపిండితో చేస్తారు కదా వద్దులే నేను తినను కాలికి చీము పడుతుందేమో అని దాటేయ్యబోతే, ఒరేయ్ భడవాయ్ ఇవి శనగపిండి పకోడీలు కాదు, ఇందాక మనం తిన్న తరువాత మిగిలిన అన్నాని ముద్ద చేసి ఇలా వేయించాను అని నెత్తిమీద ఓ మొట్టికాయ్ వేసింది.

నిజం చెప్పొలంటే, మా అమ్మ పెద్దగా చదువుకోలేదు కానీ వంట మాత్రం బాగానే చేస్తుంది. క్రొత్తగా ఏదైనా చేసే విషయాన్ని సృజనాత్మకత అని అంటే, మా అమ్మ లాంటి వారిని చూచిన తరువాత సృజనాత్మకత ఎక్కడ లేదు అనిపిస్తుంది. కాకపోతే చెయ్యాలి అన్న ఆలోచన రావడమే ముఖ్యం.

ఎస్ ఎమ్ ఎస్ వచ్చిన ఓ జోక్

ఇవ్వాళ ఉదయం ఓ ఎస్ ఎమ్ ఎస్ జోక్ వచ్చింది. ఇది ఇప్పటికి ఓ వంద సార్లు వచ్చి ఉంటుంది. ఇది నాకు నచ్చలేదు కాని చాలా మంది పడి పడి నవ్వారు అని చెప్పకపోయినా ఎంజాయ్ చేసారు అని మత్రం చెప్పగలను. మీకు నచ్చుతుందనుకుంటాను

కొడుకు : అమ్మా! ఇవ్వాళ స్కూల్ దగ్గర ఓ అంకుల్ కనబడి నేను నీ నాన్నను అని అన్నాడు, నాకు భాధగా మరియు అనుమానంగా అలాగే అవమానంగా ఉంది

అమ్మ : వొరేయ్, నువ్వేమీ ఫీల్ అవ్వకు. అది నిజం కాదు, ఆయన మీ అన్నయ్యకు నాన్న అంతే గాని నీకు కాదు

అమెరికాలో నా బ్రేక్ ఫాస్ట్

సాధారణంగా నేను బ్రేక్ ఫాస్ట్ మిస్ అవ్వను. ఉదయం ఏదో ఒకటి తినాల్సిందే. ఈ విషయం నాకు ఊహ తెలుస్తున్న కొత్తల్లో ఒక న్యూస్ పేపర్లో చదివినట్లు గుర్తు. లేలేత వయస్సులో ఏదైతే తెలుసుకుంటామో అవి చాలా బలంగా మన మనోఃఫలకంపై ముద్రించుకుపోతాయి. అందువల్ల వాటిని ఇక మనం జన్మలో మానము. వాటిల్లో ఒకటి ఇది. నేను మా అమ్మకి అలాగే నా భార్యకి ఎప్పుడూ చెబుతూ ఉంటాను.. వీలైతే మధ్యాన్నం భోజనం మానేయ్యండి, అంతే కాని ఉదయం బ్రేక్ ఫాస్ట్ మానొద్దు అని. కొన్ని కొన్ని విషయాలు అందరికీ చెప్పలేం.. మా అమ్మకు మాత్రం ఓ గుక్కెడు వేడి వేడి కాఫీ ఇస్తే చాలు .. ఇంకేం అడగదు.. మధ్యాన్నం భోజనం మాత్రం చక్కగా శుస్టిగా భోంచేస్తుంది. ఒక్కొక్క సారి మా అమ్మ తిన్నంత నేను తినేలేకపోతున్నానే అని సిగ్గుగా ఉంటుంది కూడా.. అప్పుడప్పుడు మాఅమ్మని చూసి అబ్బుర పడుతుంటాను..

వెధవల్లార.. వెధవల్లార.. గట్టిగా కంచం నిండా అన్నం పెడితే తినలేరు కానీ పెద్ద పుడింగులంటూ తయ్యారవుత్తారు.. ముందు గట్టిగా అన్నం తినడం నేర్చుకోండిరా..

అంటూ చీవాట్లు పెడుతున్నప్పుడు ముచ్చటేస్తుంది.. ఏది ఏమైనా సరే నేను మాత్రం బ్రేక్ ఫాస్ట్ మానను.. ఇండియాలో ఉన్నప్పుడైతే, నా భార్య చక్కగా ఓ ఆరు ఇడ్లీలో లేక ఓ నాలుగు దోశలో అదీ ఇది కాకపోతే కొంచం ఉప్మానో చేసి పెడుతుంది.. అది తిని ఆఫీసుకు బయలుదేరే ముందు ఓ గ్లాసుడు కాచి చల్లార్చిన పాల గ్లాసు ముందు గదిలో ఉంచుతుంది.. అది షూ వేసుంకుంటూనో లేక టీవీ న్యూస్ చూస్త్తూనో త్రాగేస్తాను.. ఇదిగో ఇక్కడ అంటే అమెరికా వచ్చిన తరువాత అవేమీ లేవు కానీ మరో రకమైన బ్రేక్ ఫాస్ట్..

IMG0390A

కాకపోతే, చిన్నపిల్లల్ల లాగా సీరియల్ తినాల్సొస్తోంది అని అప్పుడప్పుడు అనిపిస్తుంది. కాకపోతే దానికి నా వంతు ఇస్టైల్ గా ఉంటుందని కొన్ని కిస్ మిస్ లు, బాదంపప్పు, జీడిపప్పు, వగైరా వగైరా జోడించి లాగించేస్తుంటాను.. మరో ప్లేటులో చూసారూ.. అవేనండి ఫ్రూట్స్ మరియు కోడిగుడ్డు.. పాత రోజుల్లో ఓ ఆంగ్ల సామెత ప్రకారం రోజుకొక యాపిల్ తింటే వైధ్యుడి దగ్గరకు వెళ్ళాల్సిన అవసరం రాదంట.. అలాగే రోజుకొక గుడ్డు తిన్నా అంతే అని నా అభిప్రాయం.. ఇక్కడ నేను ఉంటున్న హోటల్ వాళ్ళు ఒక వేళ గుడ్డుని గుడ్డుగా ఉడకపెట్టకపోతే.. ఇదిగో ఇలా రోల్ చేసి దాన్ని ఓ చెపాతిలో ఉంచుతారన్నమాట..

IMG0389A

ఎలా ఉంది నా బ్రేక్ ఫాస్ట్ ఇస్టోరి..

శీమ సింతకాయలు



ఇవాళ ఉదయం సప్తగిరి స్టూడియోకి వెళ్ళి వస్తూ ఉంటే దారిలో ఇవిగో ఇవి కనబడ్డాయి. మేము వీటిల్ని శీమ సింత కాయలు అంటాము. ఇంతకీ ఇవి “సింతకాయలా” లేక “చింతకాయలా”!!

ఏదో ప్రజల నోట్లో పడి వ్యవహారిక భాషలో అవి సింతకాయలయ్యాయా??

ఏది ఏమైనా నేను వీటిల్ని చాలా రోజుల తరువాత!!! కాదు కాదు చాలా సంవత్సరాల తరువాత తింటున్నాను. అందునా కొనుక్కుని మరీ తింటున్నాను. ఈ మాట వ్రాసినప్పుడు చాలా బాధ వేసింది. అంటే నా ఉద్దేశ్యం డబ్బులు ఖర్చు పెట్టాను అని కాదు కానీ, ఊరికే దొరికె వస్తువుని అందునా.. ఎటువంటి శ్రధ లేకపొయినా చెట్టుకు కాసేదానిని కొనుక్కుని తినె పరిస్థితి వచ్చినందులకు.

నాకు ఇప్పటికీ గుర్తు, విజయవాడలో ఏకేటీపీ హైస్కూల్ ఆవరణలో ఈ చెట్టు ఇరగ కాసేది. సాయాంత్రం వేళ్ళల్లొ బడి నుంచి తిరిగి వస్తూ.. ఎంచక్కా మేము ఆ గ్రౌండులో కబడ్డి ఆడుకుని పోతు పొతూ చేతికి చిక్కినన్ని కోసుకుని జేబులొ పట్టినన్ని కుక్కుకుని గ్రంధాలయం ఎదురుగా ఉన్న పార్కు పంపులో మంచి నీళ్ళు త్రాగి ఇంటికీ చేరుకునే వాళ్ళం. ఇదిగొ సరిగ్గా అప్పుడే మా అమ్మ ఓ గుడ్డు పెద్ద గ్లాసు నిండా బోర్నవీటా ఇచ్చేది. అప్పటికే  కడుపు నీండి ఉండడం వల్ల ఏవేవో సాకులుచె ప్పి తప్పీంచు కునే ప్రయత్నంలో మా వీపులు రామకిర్తనలు పాడేవి.

ఎలా కని పెట్టేదొ ఏమో కానీ మా అమ్మ అసలు విషయాన్ని కనిపెట్టెది. అంతే “అబద్దం  చెబుతార్రా!!” అంటూ మరో విడత మ్రోగించెది. ఇంతకీ ఇవి తినడం వలనఏ వైనా ప్రయోజనాలు ఉన్నాయా అంటె.. ఏమో.. నా దగ్గర సమాధానం లేదు.

చదివే చదువరులలో ఎవ్వరికైనా వీటి ఉపయోగాలు ఏవైనా తెలిసి ఉన్నట్లైతే తెలియ జెయగలరు.

మంచి - చెడు.. ఎలా అర్దం చేసుకోవాలి?

ఈ మధ్య నాలో రేగుతున్న కొన్ని మానసిక అలజడులలో ఒకటి, పైన చెప్పిన అంశం. అస్సలు మంచి అంటే ఏమిటి? దేన్ని చెడుగా తలుచుకోవాలి? ఎవ్వరు చేసిన పనులు మంచి పనులు? ఎవ్వరు చేసేవి చెడువి? అస్సలు .. మంచి చెడు అనేటటువంటివి ఎవ్వరైనా ఒక వ్యక్తికి సంభందించినవా లేక వాటికంటూ కొన్ని గుణ గణాలున్నాయా?

ఎవ్వరిని చూసి మనం మంచి వాళ్ళు అని చెప్పచ్చు? ఎవ్వరిని చెడ్డవాళ్ళనవచ్చు? వలబోజు జ్యోతిగారు ఉదహరించినట్లు, రాముడిని ఏవిధంగా మంచి వాడిగా అనుకోవాలీ? జ్యోతిగారి ప్రచురణకు స్పందించిన తాడేపల్లి లలితా సుబ్రహ్మణ్యం గారు తెలియజేసినట్లు, ఎకాలంలో వాళ్ళని ఆ యా కాలాలనుగుణంగా మాత్రమే మనం చర్చించు కోవాలి కానీ, వివిధ కాలాలలో చర్చించ కూడదన్నట్లు, మంచి చెడులు కాలాను గుణాలా?

జ్యోతిగారు ప్రచురించిన, ’పురాణాలు ఏం చెబుతున్నాయి’ పుట ఏప్రియల్ 25వ తారీఖునైతే.. నేను ఏప్రియల్ 10వ తారీఖున, ’ఎల్ వీ ప్రసాదు గారి పై నా అభిప్రాయా’న్ని ప్రచురించాను. ఇది చదివిన తరువాత, మా అమ్మకీ నాకు జరిగిన సంభాషణలోని కొన్ని ముఖ్యాంశాలు కూడా నన్ను కలవర పెట్టాయి. అమ్మ వాదనకి నేను మూగ వాడినై పోయా. రామాయణం లోని కొన్ని ఘటనలను జ్యోతిగారు ఉదాహరణగా తీసుకుంటే, అదే రామాయణం లోని మరికొన్ని విషయాలను అమ్మ ఉదహరించింది.

మొదటగా: కుశ లవులు రామనామ జపం చేసుకుంటూ అయోధ్య చేరుకుంటే, దాని వెనుక ఆంతర్యమేమిటి? దీనికి నాదగ్గరున్న సమాధానమేమిటంటే.. (నాదగ్గరే కాకుండా ఎంతో మంది లవకుశ సినిమా చూసే ఉంటారు) పిల్లలిద్దరికీ ఇక తండ్రి అవసరం ఆసన్నమైంది. ఇంక సీతా అమ్మవారి పాత్ర ఇక్కడితో ముగించేయ్యాలి కాబట్టి. మా అమ్మ వేసిన ఒకే ఒక ప్రశ్నేమిటంటే.. పసి పిల్లలను ఒంటరిగా వదిలేసి తాను మాత్రం తన తల్లి దగ్గరకు పోవచ్చా.. ఈ పిల్లలకు మాత్రం తల్లి అక్కరలేదా.. తల్లికొక న్యాయం .. పిల్లల కొక న్యాయం.. ఎంత విచిత్రం.. ఇది ఏవిధంగా న్యాయం. ఇట్టి విషయాన్ని మనం మంచి విషయంగా తలంచుకోవాలా.. లేక తల్లులకొక న్యాయం, పిల్లలకొక న్యాయంగా వ్యవహరించడాన్ని ఆయుగ మంచి, ఈ యుగ చెడుగా తలంచుకోవాలా??

రెండవది: మగవాళ్ళెప్పుడూ శాసించడమేనా.. అర్దం చేసుకునే పని లేదా? నువ్వు నిప్పుల్లోకి దూకు అనగానే సీతా అమ్మవారు, దూకేయ్యాలా!!!! ఎంతటి నిరంకుశత్వం. ఏం నేనెందుకు దూకాలీ, ఉరూ పేరూ లేని ఒక అనామకుడు నిందవేయ్యగానే భార్య శీలాన్ని శంకించాలా? అదే సీతా అమ్మ వారు, నీ శీలం సంగతేమిటని ప్రశ్నించి ఉంటే ఎలా ఉండేది. ఇది జరగలేదు, సరే.. అస్సలు ఎదైనా చెప్పే ముందు మనం పాటించాలి అని అంటారు కదా. మరి శ్రీరాములు వారు ఎందుకు అగ్ని ప్రవేశం చెయ్యలేదు? తాను పాటించి నిరూపించుకున్న తరువాత అడిగి ఉంటే బాగుండును కదా?

ఇలా .. ఎన్నో.. మరెన్నో.. ఎమో!! ఇలాంటి వాటిని అర్దం చేసుకునేంత బుర్ర నాకు ఆ దేవుడు ప్రసాదించ లేదు. వీటన్నింటినీ ఆలోచించిన తరువాత, నాకు ఒక్క ముక్క అర్దం మయ్యింది.

మంచి చెడు అనేటటువంటివి, ప్రతీ వ్యక్తి ఇష్టాయిష్టాలే తప్ప మరొకటి కాదని. మనకి ఇష్ట మయితే అది మంచిది, మనకు కష్టమయ్యి అయిష్టమయితే అది చెడ్డది. That's it, very simple.

Good and Bad are nothing but Like and Dislike

ఎల్‍వీ ప్రసాద్ గారిపై నా అభిప్రాయం

మెదటి విషయం.. ముఖ్యంగా.. నేను తెలుగు సినిమాలు చాలా తక్కువగా చూస్తాను.. తక్కువగా అనేకన్నా, అరుదుగా అంటే బాగుంటుందేమో.. ఏది ఏమైనా.. ఇక్కడ నేను ప్రస్తావించే విషయాలు పూర్తిగా నాస్వగతం.

రెండవది.. ఇన్నాళ్ళు, ఎల్‍వీ ప్రసాద్ గారంటే.. ఒక నేత్ర చికిత్సాలయం యొక్క స్వంతదారుడిగానో లెక హక్కుదారుడుగా మాత్రమే అనుకునేవాణ్ణి.. నేనింత వరకూ ఈ మహానుభావుడు ఎదో పెద్ద వైద్యుడై ఉండి ఉంటాడు.. అనుభవంతో వచ్చిన ఙ్ఞానాన్ని, తనకు వీలున్నంతలో సాధారణ ప్రజానీకానికి తనవంతు కర్తవ్యంగా తనకు కలిగినంత సేవ చేస్తున్నాడు అనుక్కున్నా.. తీరా ఈరోజు, నవతరంగంలో ఈయన మీద ప్రచురితమయిన వ్యాసాన్ని ఆసాంతం చదివిన తరువాత అస్సలు కధ ఏమిటో తెలిసింది.

ఇక ఆ వ్యాసాన్ని చదివిన తరువాత, ఎల్‍వి ప్రసాద్ గారిపై ఉన్న గౌరవం కాస్తా మంటలో కలిసింది. పాతరోజుల్లో చెప్పినట్లు, ఇంట గెలిచి రచ్చ గెలవమన్నారు.. తన కుటుంబం అప్పుల పాలై.. తండ్రి మరణించి.. అభం శుభం తెలియని మేనమామ కూతురు, ఊహ తెలియని వయస్సులో .. వచ్చీ రానీ వయస్సులో .. తెలిసీ తెలియని పెళ్ళి చేసుకుని .. త్వరలోనే పిల్లకి తల్లై .. పరిపక్వతలేని స్తితిలో ఉన్నపుడు.. ఈయనగారు, తల్లిని.. కట్టుకున్న ఆలిని.. కడుపున పుట్టిన పిల్లనూ వదిలి .. ఏదో సాధిద్దామని, ఇంట్లో ఎవ్వరికి చెప్పాపెట్ట కుండా బొంబాయి చెక్కేస్తారా.. కనీసం చుట్టూ ఉన్న సమాజం తల్లిని గానీ, కట్టుకున ఆలిని గానీ.. "ఏమ్మా మీ అబ్బయి కనబడటం లేదు.. మీ ఆయన ఊళ్ళో ఉన్నాడా!! " వంటి ప్రశ్నలు వేస్తే, ఏమి సమాధానం చెబుతారో అన్న ఆలోచన లేకుండా.. అందరిని గాలికొదిలేసి.. భాధ్యతలకు దూరంగా "బొంబాయి పారిపోయాడు..", అని చదివిన తరువాత, మనసుకి చాలా కష్టం కలిగింది. ఇంతే కాకుండా.. ఈయనగారికి చదువుమీద ఏమాత్రం శ్రద్ద లేదంట. మన పిల్లలు చదువు విషయంలో శ్రద్ద వహించక పోతేనే మనం సహించమే.. అట్లాంటిది, ఇంత పెద్దాయనకి మాత్రం "శ్రద్ద లేదు" అని తెలుసుకున్నా మనమేం పట్టించుకోం. పైగా, ఈయన ఇంత పోడిచాడు.. అంత పీకాడు.. అంటూ ప్రసంగాలిస్తూంటాం.. చ చ.. తల్లిని, పెళ్ళాన్ని అంతేకాక కన్న కూతురిని కష్టాలో ఉన్నప్పుడు గాలికొదిలేసి, తన స్వంత ప్రయొజనాలకే విలువనిచ్చే వ్యక్తీ ఒక వ్వక్తేనా.. ఇదేమయినా స్వాతంత్ర్య పోరాటమా.. దేశం కోశం, త్యాగం చేసాను అని సర్ది చెప్పు కోవడానికి .. పూర్తిగా వ్యక్తిగత అభిరుచి..

నిజ్జంగా చెప్పాలంటే.. ఆ ఇద్దరు స్త్రీ మూర్తులకు చేయెత్తి నమస్కరించవచ్చు. కడుపున పుట్టిన బిడ్డ చనిపోయినప్పుడు, తల్లి పడే భాధ వర్ణనాతీతం.. అటువంటి సమయంలో ప్రతీ స్త్రీ, కట్టుకున్న భర్త దగ్గర ఉండాలని కోరుకుంటుంది. అటువంటి సమయంలో ముఖం చాటువేసినా, తిరిగి వస్తున్నానని టెలిగ్రాం వచ్చినప్పుడు, కూతురు చనిపోయిందనే విషయాన్ని ఈయనకు ఎలా తెలియ జేయాలా అని వారిద్దరు పడ్డ భాధ గురించి చదివినప్పుడు.. ఆ పుణ్య మూర్తులకు సాష్టాంగ పడాలనిపించింది. బ్రతికి ఉన్నాడో లేడో అనేటి సంసయావస్తలో ఉన్న తల్లికి కొడుకు వస్తున్నాడు అన్న విషయం పోయే ప్రాణం లేచొచ్చేటటు వంటి వార్తే.. కానీ, సుమారు రెండు సంవత్సరాలు ఆమె అనుభవించిన సందిగ్దావస్త ఏ తల్లికీ రాకూడదు అని నేను భావిస్తున్నాను. ఇంత మందిని ఇబ్బంది పెట్టి సాధించింది ఏమిటి..

ఒప్పుకుంటాను.. అటువంటి మహానుభావుడే లేకపోతే.. ఎన్నో మంచి మనోరంజక మయిన చిత్రాలు రాకపోయేవి అంటారు.. ఎవ్వరికి కావాలండీ ఇవన్నీ.. మేమేమయినా అడిగామా.. తన స్వంత ప్రయోజనాలకు, ధన సంపాదనకు మాత్రమే చేసారా లేదా?? ఫలాపేక్షణ కోసంచేసి, పెద్ద.. ఎదో.. సమాజాన్ని ఉద్దరించామంటారేమిటి?? ఒక వ్యక్తిత్వం అంటూ లేని వ్యక్తి.. దానికి తోడు లాభాపేక్షణ .. వీటన్నింటినీ మించి.. పులితోలు కప్పి.. మహానుభావుడు అనేటటువంటి పెద్ద పదాలు .. ఏమిచేస్తాం .. సమస్య మనలోనే ఉంది.. మనం ఇంకొకళ్ళను అనుకునేం లాభం.. ఈ సినిమా వాళ్ళంతా ఇంతే..

అదేదో సినిమాలో హీరోయిన్, నటించే చాన్సు కోసం పడుపు వృత్తికి కూడా వెనుకాడదు .. మళ్ళీ తను చేసేది తప్పుకాదన్నట్లు / సరైనట్లు డైలాగు .. "ఒక్క ఛాన్సు.. ఒకే ఒక్క ఛాన్సు ..", వీళందరినీ పెద్ద స్టార్‍లుగా మనం గుర్తించేయ్యడం. మనం గుర్తింస్తున్నాం కదా అని వాళ్ళు కనీస విలువలను గంగలో తుక్కి, మానవతా విలువలకు తిలోదకాలిచ్చి ఇదిగో ఇలా గొప్ప వాళై పోతారు. మన నవతరం ఇలాంటి వాళని తమ తమ గాడ్ ఫాదర్‍గా అనేసుకుని, ఇంకే .. ఇంకేముంది, నేను కూడా అంత వాడినై పోతాను అని ఒక తాడు బొంగరం లాగా తిరిగేస్తూ ఉంటారు.

ఇక్కడ, ఇప్పుడు మరొక ప్రస్తుత పెద్ద నటుడు విషయం తలవని తలంపుగా మదిలోకొచ్చింది. పేరు అప్రస్తుతం.. కానీ విషయం చాలా సున్నితం. ఈ పెద్ద హీరో గారికి ఇద్దరు ఆడపిల్లలు ఒక అబ్బయి. పెద్ద పిల్ల వివాహం ఎన్నో ఒడిదుడుకుల మధ్య ఒకరితో నిత్సయ తాంబూలాలు తెగతెంపులు.. వేరొకరితో వివాహం. చిన్నకూతురు, అస్సలు చెప్పాపెట్టాకుండా పారిపోయి వివాహం. ఆరోజుల్లో.. చిన్న కూతురు వివాహం పెద్ద వార్తా విషయం. అట్టి మన ప్రభుద్దుడు, ప్రస్తుతం మన రాజకీయాల్లోకి అడుగుడతాడు అనే ఊహాగానాలకు చిలువలు పలువలుగా ఎవ్వరికిష్టమొచ్చినట్లు వారు తమ తమ స్టేట్‍మెంట్ల్.. ఇంట్లో పిల్లలు ఏమి చేస్తున్నారో .. వాళ్ళ అభిరుచులేమిటో .. వాళ్ళను అదుపులో పెట్టలేక విఫలమయినటు వంటి వ్యక్తి.. రాజకీయాల్లోకి రావడమేమిటో.. మనమందరం కలసి, ఆయనకు ఓట్లు వేసి ఆయన్ను మనల్ని పాలించే అధికారం కట్టబెట్టాలనేటటువంటి ఆలోచనేమిటో.. వీటన్నింటికి మనం గొర్రెల్లాగా .. తానా అంటే తానె తందానా అనడం ఏమిటో.. నాకయితే అర్దం కావటం లేదు ..

ఇక ముగించేముందు, తేలిందేమిటంటే.. సినిమావాళందరూ ఇంతే.. స్వప్రయోజనలే తప్ప పరోపకారం ఏమాత్రం లేనివారు అని... వీళందరినీ చూస్తుంటే.. పర భాష వాడైనా .. షారుక్ ఖాన్ .. అదేదో కార్యక్రమంలో నిఖచ్చితంగా అన్నాడట.. నేను చేసేది అచ్చంగా వ్యాపారం .. నేను రాజకీయాలలోకి పనికిరాను అని. తెలివయిన వాడు అనిపించింది. నిజాన్ని నిజంగా ఒప్పుకోవడానికి ధైర్యంకావాలి.

పులుసు-కేసరి-పప్పు

ముక్కల పులుసు, కేసరిలతో మామిడి కాయ పప్పు. ఈమద్య నాకు కూరగాయల మీద కొంచం శ్రద్ద ఎక్కువయింది. అందుకనే కూరగాయలు ఎక్కువగా లాగించేస్తున్నాను. అంతేకాకుండా ఇంట్లో వాళ్ళందరినీ తినమని ఒకటే పోరు.

అస్సలు ఈ విషయం ప్రక్కన పెడితే.. పులుసు పెట్టాలంటే.. మా అమ్మే.. అందునా ముక్కల పులుసు.. ఏమిటండోయి.. ముక్కల పులుసు అనగానే.. చికెను, మటను ముక్కలనుకున్నారా.. మేము పూర్తిగా శాఖాహారులం. కాబట్టి, ముక్కల పులుసు అనగానే పులుసులో వేసే కాయగూరల ముక్కలు అన్నమాట.. ఏమిటండి.. నిరుత్సాహ పరిచాననుకుంటున్నారా.. తప్పదు సార్.. యావత్ ప్రపంచమే.. శాఖాహారం భుజించండి అని ఇల్లెక్కిన కోడిలా కూస్తూఉంటే, మీరు మాత్రం మాంశాహారం భుజించడం ఏమాత్రం బాగాలేదండి.. ఒక్క సారి ఆలోచించి చూడండి.

ఇక తీపి పద్దార్ద విషయాని కొస్తే.. కేసరి.. అమ్మ చెయ్యాలి మేము తినాలి.. అహా .. ఎంతబాగా చేస్తుందంటే......... ఈ విషయం చెప్పడం కన్నా .. ఏమేసి చేస్తుందో చెబితేసరి.. చక్కగా నెయ్యి వేసి.. నిండుగా గుండు జీడిపప్పేసి.. ఎర్రగా వేయించిన కిస్‍మిస్‍లు దట్టించి.. వడ్డించందంటేనా.. నా సామి రంగా.. కేకనుకోండి..

వీటన్నింటికీ ముందిగా నేనున్నానంటూ.. మామిడికాయ పప్పు.. కొంచం నెయ్యి వేసుకుని.. కొంచం ఆవకాయ కారం నంచుకుంటూ తింటూ ఉంటే.. అహా.. ఏమి హాయిలే హరా ఆఆఆఆ .. అన్నట్లు ఉంటుంది.. ఇంక చాలు

పచ్చడి-కూర

వంకాయ కూర మరియు దోసకాయ పచ్చడి. దోశకాయ పచ్చడి అంటే గుర్తుకొచ్చే కొన్ని మధుర శృతులలో మెదటి ఙ్జాపకాన్ని మీతో ఇక్కడ పంచుకుంటాను..

మా పెళైంది ౨౦౦౬ ఆగస్టు ౧౭వ తారీకున, (17/Aug/2006). కానీ పలు కారణాల వల్ల మాకాపురం అక్టోబర్ ౨ వతారికు (2nd Oct 2006) కుదరలేదు. ఇక మాకాపురం మెదలయిన తరువాత కొద్ది రోజులకు మా ఇంట్లో శ్రీమతి ఒక్కతే వంటా వార్పు అన్నీ అనుకోండి. ఆరోజులో ఎదో కొద్దిగా నేను తనకు సహాయం చేసేవాడినన్నమాట. అదిగో అలాంటి రోజుల్లో అలవాటయిన మొట్టమొదటి పని పచ్చడి చెయ్యటం. అందునా దోశకాయ పచ్చడి. ప్రతీ ఆదివారం ఉదయం మేమిద్దరం రైతు బజారు కెళ్ళి కూరగాయలు కొన్నుకొచ్చేవాళ్ళం. ఏ కూరగాయలు కొన్నా కొనక పోయినా దోశకాయ మాత్రం తప్పనిసరిగా కొనేవాళ్ళం. ఇప్పుడు దోశకాయ పచ్చడి చెయ్యడంలో శ్రీమతికన్నా నాచెయ్యే బాగా తిరుగిందని చెప్పుకోవచ్చు.

కానీ పండుగనాడు మాత్రం, అమ్మ నన్ను చెయ్యనివ్వలేదు.

చిల్లు గారెలు

ఘుమ ఘుమ లాడే చిల్లు గారెలు.. పండుగనాటి ప్రత్యెక తినుబండారం. గారెలు చెయ్యాలంటే మా అమ్మే.. ఈ మద్య మా ఇంట్లో గారెలు కొంచం సాధారణంగా అను నిత్యం తయారు చేస్తోంది నా అర్దాంగి.

చేసి చేసి.. అదేదో పద్యంలోని పంక్తిలో చెప్పినట్టు..

అనగ అనగ రాగ మదిసయల్లు చుండు,
తినగ తినగ వేము తియ్యనుండు,
సాధనమున పనులు సమకూరు ధరలోన,
విశ్వధా అభిరామ వినురవేమ..

చెయ్యగా చెయ్యగా .. శ్రీమతికూడా గారెలు బాగానే చేస్తోంది. ఈ మద్య్హ గారెలు చక్కగా గుల్లగా తినబుల్‍గా చేస్తోంది. ఎటొచ్చి, ఇంతకు ముందు పుటలో చెప్పినట్లుగా, అర్దాంగితో వచ్చిన చిక్కల్లా ప్రయత్నలోపమే.. ఒక్కసారి మెదలు పెట్టిందంటే.. అస్సలు ఆగదు.. తనకు ఈ విషయాన్ని ఎలా చెప్పాలో అర్దంకావటంలేదంతే.

నా పరిచయం

నా పేరు మాణిక్యాంబ. నేను సదరు చక్రవర్తికి అమ్మను. కష్టపడి, ఇష్టపడి, ఇవాళ, ఇక్కడ.. ఇలా బ్లాగులొ టపాలు ఎలా వ్రాయాలో నేర్చుకున్నాను. బలే బాగుంది. ఇవాల్టికి చాలు.
టాటా.. బైబై..
వెనకనించి కొడలుపిల్ల నవ్వుతోంది,
చూస్తా.. చూపిస్తా..


-------------------------------------------
వినదగు నెవ్వరు జెప్పినన్ - వినినంతనే వేగిర పడక వివరింప దగున్
కనికల్ల నిజము దెలిసిన - మనుజుడే పో నీతిపరుడు మహిలో సుమతి

 
Clicky Web Analytics