Showing posts with label అభిప్రాయం. Show all posts
Showing posts with label అభిప్రాయం. Show all posts

స్టీవ్ జాబ్స్ – ఆపిల్ సంస్థ మూలం

స్టీవ్ జాబ్స్ ఇక లేరు అన్న మాట ఎందుకో మింగుడు పడటం లేదు. ఆయన కాన్సర్ వ్యాధితో బాధ పడుతున్నారు అన్న విషయం వారి ప్రసంగాలు హాజరయ్యేవారికి విడిగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. పుష్టిగా గుండుగా ఉండాల్సిన వ్యక్తి, బక్క చిక్కి శల్యమై పుల్లలా ఆఖరిసారిగా వారిని చూసిన తరువాత అది నిజం అన్న విషయం స్పష్టంగా కనబడుతుంది. కానీ, వృత్తి పరంగా సెలవు తీసుకుని వైద్యం చేయించుకుంటున్న వ్యక్తి తమ సంస్థ ద్వారా విడుదలౌబోతున్న ఐదవ తరం ఐఫోన్ కన్నా ముందుగా ఇలా తనువు చాలించడం కొంచం కష్టంగా నే ఉంది.

steve_jobs

నాకు మైక్రోసాఫ్ట్ అంటే అంతులేని ప్రేమ. అలాగే మైక్రోసాఫ్ట్ యందు అత్యంత గౌరవం కూడా. ఇదంతా వ్యక్తిగతంగా అంతే కాకుండా వృత్తి పరంగా నేను అనునిత్యం వాడే అన్ని సాఫ్ట్ వేర్ ఉపకరణాలన్నీ మైక్రోసాఫ్ట్ వారు తయారు చేసినవే. అలాగే స్టీవ్ జాబ్స్ అన్నా నాకు అత్యంత గౌరవం. ఇలా గౌరవం కలిగి ఉండటం వెనకాల కొన్ని కారణాలలో మొదటిది ఏమిటంటే..

.. తాను మొదలు పెట్టిన సంస్థ నుంచి తననే తొలగించి వేస్తే, మఱో సంస్థని స్థాపించి, దాని ద్వారా వ్యాపారాన్ని వృద్ది చేసి, అలా సంపాదించిన సొమ్ముతో తాను ముందుగా స్థాపించి తొలగించ బడ్డాడో అలాంటి సంస్థని తిరిగి కైవసం చేసున్నారు.

ఇలా వ్రాయడం కొంచం అతిశయం అని అందరూ అనుకున్నా, లేదా, ఆయనకు కొంచం ఇగో ఎక్కువ అనుకునా, మరింకేమనుకున్నా, నాకు మాత్రం అ చర్యల వెనకాల ఈయన పడ్డ తపన, శ్రమ అందుకోసం ఆయన కన్న కలలు మాత్రమే కనబడుతున్నాయి. ఓ పెద్దాయన చెప్పినట్లు, కలలు కనండి, కానీ అవి సాకారం చేసుకునేందుకు కష్ట పడండి.. అన్న లెక్క ప్రకారం స్టీవ్ జాబ్స్ కూడా కలలు కన్నారు. అలాగే వాటిని సాకారం చేసుకునే ప్రయత్నం లో ఎన్నో సార్లు విఫలమైనా ప్రతీ విఫలం నుంచి నేర్చుకుంటూ, సాఫ్ట్ వేర్ రంగంలో ఓ వెలుగు వెలుగారని చెప్పనవసరం లేదు.

వ్యక్తిగా ఈయన చదువు యూనివర్సిటీ స్థాయిలో (అంటే మన డిగ్రీ స్థాయి అన్నమాట) ఆగి పోయినా, వృత్తిలో హార్వడ్ మేధావుల స్థాయి దాటి ఆలోచిస్తారు. ఒకే ఒక్క వ్యక్తి కన్న కలలే మాక్ వస్తువులు. ఈయన గురించి లేదా వీరి ప్రవర్తన గురించి ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే, ఊరందరిదీ ఒక దారి ఉలిపికట్ట దొకదారి అన్న పంధాన కనబడ్డా, ఆ పంధాని నిజం చేసి చూపించిన వ్యక్తి ఈయన. వీరి మొట్ట మొదటి వైఫల్యాల విషయానికి వస్తే మ్యాక్ కంప్యూటర్ ముందుంటుంది.

నాకు తెలిసిన చాలా పెద్ద మంది, అందునా ధనవంతులు సాధారణంగా మాక్ వాడుతున్నారు. అలాంటి వారు మ్యాక్ కంప్యూటర్ వైఫల్యం చెందింది అంటే ఒప్పుకోక పోవచ్చు. అలాంటి వారికోసం ఇదిగో నా వివరణ.

దాదాపుగా 1970 లలో అనుకుంటా, స్టీవ్ జాబ్స్ గారు మఱియు మైక్రోసాఫ్ట్ అధిపతి అయిన బిల్ గేట్స్ కలసి ఐబియం IBM యందు పనిచేసేవారు. వీరి ముఖ్య ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, ఈ రోజుల్లో మనం చూసే ప్రతీ కంప్యూటర్ యొక్క ఆపరేటింగ్ సిస్టం తయారు చేయ్యాలి. అందుకు IBM వారు ధనసహాయం చేస్తారు. కొంతకాలం పరిశోధించిన తరువాత స్టీవ్ జాబ్స్ IBM ప్రతినిధులకు ఓ రిపోర్ట్ ఇచ్చారు. అది ఏమిటంటే, IBM వారి మెత్తం ఆర్కిటెక్ట్చర్ మార్చేయ్యాలని. అప్పటికే వ్యాపారంలో ఉన్న IBM వారికి ఇది ఆశ్చర్యానిచ్చింది. ప్రపంచం మొత్తం అమ్ముడౌతున్న ప్రతీ కంప్యూటర్ IBM వారు నిర్దేశించిన ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా ఉత్పత్తి చేస్తుంటే, IBM వారు వారి ప్రమాణాలను పూర్తిగా విరుద్దంగా మార్చాలా అన్న అంశంపై వీరిద్దిరికీ పొత్తు కుదరక స్టీవ్ జాబ్స్ వారు IBM నుంచి తొలగి పోయ్యారు.

అదిగో అలాంటి స్థితిలో అప్పటికి పూర్తిగా పాతుకు పోయి, అదే ప్రమాణం అని శాసించే స్థితిలో ఉన్న అన్ని వాదనలకు లేదా ఆలోచనలకు, ముఖ్యంగా వ్రాయాలంటే అది ఒక్కటే దారి అనుకుంటున్న ప్రపంచానికి వ్యతిరేకంగా తయారు చేయబడ్డ కంప్యూటరే మ్యాక్ కంప్యూటర్. దాదాపు మూడు దశకాలపాటు వీరి వ్యాపారం అనుకున్నంత స్థాయిలో జరగలేదు. కానీ మైక్రోసాఫ్ట్ వారు ఎప్పుడైతే కంప్యూటర్ అనేదానిని దానికి తోడుగా విండోస్ అనే ఆపరేటింగ్ సిస్టంను తీసుకువచ్చారో, అప్పుడు మ్యాక్ వారికి కూడా కొంత వ్యాపారం తోడైంది.

ఆ తరువాత స్టీవ్ జాబ్స్ తన దృష్టిని కంప్యూటర్ నుంచి తీసి పాటల ప్రపంచంలోకి అటుపైన ఫోన్.. ఆఖరుగా తిరిగి కంప్యూటర్, ఈసారి అంకోపరి (అదేనండీ ల్యాప్ టాప్) వైపు సాగించారు. ప్రపంచం ఎప్పుడూ గుండ్రంగా ఉంటుంది అనేది ఈ విధంగా కూడా నిజం అయ్యింది. ఏది ఏమైనా ఓ విలక్షణ మైన వ్యక్తి ఇకలేరు. సాంకేతిక పరంగా క్రొత్తగా ఆలోచించే బుఱ ఇకలేదు. ఆలోటు మ్యాక్ సంస్థ తీర్చకలదో లేదో కాలమే నిర్ణయించాలి

శక్తి – ఓ భారీ (చెత్త) సినిమా

shakthi

సినిమాని సినిమాగా చూడాలి అన్న విషయాన్ని ఓ సినిమా అభిమాని నాతో అన్నారు. అలాంటి స్టేట్‍మెంట్ ఈ సినిమా విషయంలో బాగా సూట్ అవుతుంది. సినిమా పరంగా చూస్తే, చాలా విలువలున్న సినిమా. కాకపోతే సామాన్య ప్రేక్షకుడికి కావలసినవి సినిమా విలువలు కాదు, వ్యాపారపరంగా ఉండాల్సిన సినిమా మషాలాలు ఇందులో కనబడలేదు. కాకపోతే తీసిన దర్శకుడికి తీయించిన ప్రొడ్యూసర్లకు ఓ మంచి విజ్యువల్ ట్రీట్ ఉన్న సినిమా తీసాము అన్న తృప్తి తప్ప, కాసులు వచ్చిఉంటాయని నేను అనుకోను.

అశ్వినీ దత్ నిర్మించిన సినిమాలలో చిరంజీవి సరసన శ్రీదేవి నటించిన “జవీఅసు” అనేసినిమా  నాకు తెలిసిన మొదటి భారీ భడ్జట్ ప్రణాళికపై తీసినది. పెద్ద బడ్జట్ సినిమాలంటే, ఎవ్వరైనా చాలా జాగ్రత్త తీసుకుంటారు. అందునా అశ్వినీ దత్ ఎటువంటి ప్రలోభాలకు లొంగని వ్యక్తిగా ఇండస్ట్రీలో నానుడి. అలాంటి అశ్వినీ దత్ ఈ సినిమా విషయంలో ఎందుకో అశ్రద్ద వహించి చెత్త సినిమాకు అంతంత ఖర్చు పెట్టారు. కధా పరంగా చాలా వైవిధ్యం చూపిద్దాం అన్న తపన కనబడ్డా అది కొంచం ఎక్కువై మోతాదు మించి బెడిసి కొట్టింది.

ఏదైనా కొత్తగా చేద్దాం అన్న ప్రయత్నం బాగానే ఉంటుంది, కాకపోతే అలా కొత్తగా చేసేది చెత్తగా కాకుండా జాగ్రత్త పడక పోతే ఇలా అవుతుంది. ఈయనగారి సినిమాలో దాదాపుగా ఏదో చోట నందమూరి వంశాన్ని పొగిడే ప్రయత్నం చేసి విసుగు పుట్టిస్తుంటాడు, కానీ ఈ సినిమాలో అలాంటిది చెయ్యలేదని నాకు అనిపిస్తోంది. లేదా, ఒక వేళ చేసి ఉంటే, నేను దానిని మిస్ అయ్యుండవచ్చు. చూడబోతే, ఈయన గారికి కూడా వాళ్ళ బాబాయి లక్షణాలు మెండుగా కనబడేటట్టు ప్రస్పుటిస్తున్నాయి. ఈ విషయాన్ని ఎంత తొందరగా తెలుసుకుంటే, అంత తొందరగా బాగు పడతాడు లేదా.. ఈయన గారు కూడా పిస్తోలు పట్టుకుని కనబడ్డ నిర్మాతలను కాల్చేసే స్థితికి ఎంతో దూరంలో లేడని నా అభిప్రాయం.

ఈ సినిమా విషయంలో చెప్పుకోదగ్గ విషయాలేమిటంటే..

  1. గ్రాఫిక్స్ పరంగా కొంచం శ్రమ పడ్డారు
  2. ఆయుధాలను చాలా శ్రద్ద వహించి తీసారు. సాధారణంగా హాలీవుడ్ సినిమాలలో ఇలా ఆయుధాలను ప్రత్యేకించి ఎక్కువ శ్రద్దతో తయారు చేస్తుంటేరు. అఫ్ కోర్స్ మన వీరో గారు ఫాక్షన్ సినిమాల నుంచి ఏదో ఒక ఆయుధాన్ని వాడే విషయం మనకు తెలిసినదే, కాకపోతే వాడే ప్రతీ సారి కొంచం కొత్తగా చేయ్యడం బాగుంది
  3. హిందీ తారాగణాన్ని వాడటం నచ్చలేదు కానీ ప్రయత్నం చెత్తగా ఉంది
  4. హీరోయిన్ పరంగా అంత అవసరం కనబడలేదు
  5. నేషనల్ సెక్యూరిటీ అంటూ చెత్త చెత్త పదాలు వాడి వాటికి ఉన్న గౌరవాన్ని మంటలో కలిపారు

నేను నా రాక్షసి - రివ్యూ

Nenu-Naa-Rakshasi-Movie-Wallpaper

ఇంతకు ముందు చెప్పుకున్నట్లు, నేను సినిమాలు అంత తొందరగా చూడను అలాగే చూడాలని అనుకోను. ఒకవేళ అనుకున్నానా, అంతే, కొంప కొలాస్ సినిమా డింకీ డిలాస్. అలాంటి కోవకే చెందుతుందీ సినిమా కూడా. అంటే, ఇక్కడ మీరు తెలుసుకోవాల్సిన విషయం ఏమిటంటే, ఈ సినిమా నేను చూడాలి అని అనుకోలేదు. ఇంతకు ముందు ఇచ్చిన బిల్డప్ అంతా తూచ్, ఉత్తిత్తినే. ఈ సినిమా హీరో గారిపై నాకు పెద్ద సదాభిప్రాయం లేదు. ఎందుకంటే, ఈ సినిమా ఆడీయో రిలీజ్ సమయంలో అనుకుంటా, ఈయన గారి గురించి మఱో హీరోగారు పెద్ద ఘన కార్యం చేసినట్లు స్టేట్‍మెంట్ ఇచ్చాడు.

హీరోగా చెయ్యడమంటే ఇన్వెస్టుమెంట్ లెని వ్యాపారమంట, ఈ రానాగారి అభిప్రాయంలో. ఎంతైనా మఱో నిర్మాత కొడుకు కదా. ఒక్కొసారి ఇలా వంశ పారంపర్యంగా వస్తున్న తరాన్ని చూస్తుంటే, అసహ్యం వేస్తుంది. అది ప్రస్తుత వీరో మన రానా గారైనా లేక అల్లూ వారసుడైనా లేక నంద మూరి వంశంలోని వారెవ్వరైనా. సినిమా అనేది చాలా మందికి ఒక ఆనందాన్నిచ్చే వ్యాపకం అయితే, ఇలాంటి బడా బాబులకు అది ఒక విలాస ప్రక్రియ. అయితే ఆ ఒడ్డు లేదా ఈ ఒడ్డు. సినిమా ఆడిందనుకోండి, అదిగో మావోడు బాగా చేసాడు అని చంకలు కొట్టుకుంటారు. లేదు, డింకీ కొట్టిందనుకోండి, ఛాత్.. ఆ దర్శకునికి సినిమా తీయ్యడం చేత కాలేదు అని నిదంలేసేయ్యడం. కాకా పట్టడం అనేది నరనరాల్లో జీర్ణించుకు పోతేనే ఈ సినిమా ఇండస్ట్రీలో నిలదొక్కుకుంటారనేది చేదు నిజం. అందుకు సాక్షమే మన జూ.ఎన్టీయార్.

సరే సినిమా పై రివ్యీ వ్రాసే ప్రక్రియలో అదేదో వ్రాసేస్తున్నాను. ఇక ప్రస్తుత సినిమా విషయానికి వస్తే, కధా పరంగా చాలా మంచి సినిమా అలాగే బాగా వ్యాపార విలువలు వ్యక్తపరచ కలిగిన సినిమా. నాకు తెలిసి ఖచ్చితంగా లాభాలే వచ్చుంటాయి. కానీ, నా వరకూ నాకు ఇది ఓ చెత్త సినిమా అనిపించింది. డబ్బులు సంపాదించుకోవాలంటే, చాలా మార్గాలున్నాయి. చాలా సున్నితమైన భావాలను మానవతా దృక్పధంతో చూపించి జనాల మన్నలను పొందేలా సినిమాలు తీస్తే బాగుంటుంది కానీ ఇలా మాసశిక సంక్షోబంలో కొట్టు మిట్టాడే వారిని తీసుకుని దానికి మషాలా దట్టించి, వారి మనోభావాలతో వ్యాపారం చేసే విధానం నాకు వెగటు పుట్టించింది.

ఆత్మహత్య అనే మూల కధాంశంతో తనికెళ్ళ భరణి గారు, గ్రహణం అనే సినిమా తీసినట్టు నాకు గుర్తు. ఆ సినిమా వ్యాపార పరంగా వర్కౌట్ అయినట్లు లేదు. కానీ అది చాలా సున్నితమైన కధ. ఏదైనా చెయ్యాలి అనుకున్నప్పుడు లాభాపేక్ష లేకుండా, జనాలకి ఎక్కుతుందా లేదా అని చూడకుండా, సున్నితత్వాన్ని సున్నితంగా చూపించే ప్రయత్నంలో వ్యాపార దృక్పధంగా భరణి గారు ఓడిపోయినా, సినిమా మాధ్యమాన్ని వ్యాపార పరంగా చూడకుండా ఓ మంచి విషయం వివరించే ప్రయత్నంలో వీరు మనఃసాక్షిగా వ్యవహరించి ఓ మానవత్వం కలిగి ఉన్న వ్యక్తిగా నా ఆలోచనలలో నిలచిపోయ్యారు. నాకు తెలిసి భరణిగారు పెద్ద ధన వంతులేం కారనుకుంటా, వ్యక్తిగతంగా నాకు వీరితో పరిచయం లేదు. కావున, ఏమీ వ్రాయలేను. కానీ వీరు చేసిన పాత్రల పరంగా కానీ వీరి నిరాడంబరత బట్టి గానీ వీరు పెద్దగా వెనకేసుకున్నది ఏమీ లేదని నా అభిప్రాయం. ఒక వేళ నా అభిప్రాయం తప్పవౌచ్చు. కానీ మన వీరో గారికేం వచ్చింది. వీళ్ళ నాన్న సంపాదించింది మూలుగుతోందిగా, వీరు సంపాదించి ఇంకా ఎంత వెనకేయ్యాలంట? అందునా ఇలాంటి సున్నితమైన వ్యవహారాన్ని కమర్షియల్ చేసి సంపాదించడం అనే ప్రక్రియ శెవాన్ని తీసుకెళ్ళేటప్పుడు డబ్బులు జల్లుతారే వాటిని ఏరుకునేటట్లు ఉంది.

ఈ హీరో గారు ఇంతకు ముందు చేసిన సినిమాతో పోల్చుకుంటే, వైవిధ్యమైన పాత్రలను ఎంచుకుంటూ సినిమా పరిశ్రమకి మఱో వారసుని తరంలో మంచి కాంపిటీషన్ ఇచ్చే లక్షణాలు పుష్కలంగా ఉన్నాయి. అప్పుడెప్పుడో షట్టర్ ఐలాండి అనే సినిమా లోని హింసని ప్రేరేపించే జుగుప్సా కరమైన ఘటనలు గుర్తుకు వచ్చాయి. ఇకపై వీరినుంచి ఎలాంటి సినిమాలు వస్తాయో చూడాలి. ఇంతకీ నచ్చిన మఱియు నచ్చని అంశాల విషయానికి వస్తే..

నచ్చిన అంశాలు..

  • దర్శకుని ప్రతిభ
  • స్క్రీన్ ప్లె
  • లొకేషన్స్ ప్రిఫరెన్స్ – ఎంచుకున్న విధానం
  • వెనిస్ నగరాన్ని చాలా ఎక్కువ సేపు చూపించడం
  • కటకటాల వెనకాల ఉన్న కొడుకుని విడిపించుకునే సీన్లో పోలీస్ ఆఫీసర్ ప్రవర్తన
  • ప్రతీ వ్యక్తి ఆత్మహత్య వెనకాల ఓ బలమైన కారణం ఉంటుంది అని చూపించడం
  • మన శరీరంలో ఆత్మహత్య నిరోధించే తత్వం ఉంటుంది అని తెలియ జెప్పే ప్రయత్నం

నచ్చని అంశాలు..

  • మొదటిగా, ఆత్మహత్య అనే అంశాన్ని వ్యాపారం చెయ్యడం
  • పిల్లని చంపేయ్యడం
  • ప్రతి నాయకుడు చంపే ప్రతీసారి అమ్మవారిని స్మరించడం
  • హింస పరంగా పైశాచిక ఆనందాన్ని చూపించడం
  • ముమ్మయిత్ ఖాన్ పాత్ర
  • డబ్బున్న వారు నిర్భయంగా ఎలాంటి అఘాయిత్యాలైనా చేసేయ్యండి అని ప్రేరేపించే విధానం

ఇంకా మరెన్నో.. కానీ, ఈ చిట్టాని ఇక్కడితో ఆపేస్తాను. ఆఖరిగా, సున్నిత మనస్కులు ఈ సినిమాని చూడవద్దని మనవి

21 – ఓ విలక్షణ చిత్రం

1245599787_21ఈ చిత్రానికి రివ్యూ వ్రాసేటప్పుడు శీర్షిక ఏమని పెడదాం అని ఎంతో ఆలోచించిన తరువాత, నిజ్జంగా ఇది ఓ విలక్షణ చిత్రం అనిపించింది. అందుకనే ఇలా మొదలైంది. లెక్కలు పెట్టడం కూడా ఓ లక్షణమే కదా.

ఈ సినిమా మొత్తం బ్లాక్ జాక్ అనే ఓ పేకాట చుట్టూ తిరుగుతుంది. కధా పరంగా ఇందులో పెద్ద విషయం ఏమీ లేక పోయినా, చిత్రించిన విధానం బాగుంది. ఇందులో హింస అనే పదానికి అవసరానికి మించి వాడలేనందున నాకు నచ్చింది. సినిమా అనేది తియ్యాలి, వద్దు అనను. కానీ మితి మీరిన హింస అవసరం లేదు. అందునా మన తెలుగు సినిమాలలో, ప్రత్యేకంగా నందమూరి వంశస్తుల సినిమాలలో మరింత భీభత్సంగా ఉంటుంది.

ఈ చిత్ర విషయాలకు వస్తే, ప్రతీ వ్యక్తిలోను ఏదో విషయం ఉండే ఉంటుంది. కాకపోతే ఆ విషయాన్ని వారు తెలుసుకోవడమే ముఖ్యం. అది వారి జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది. ఈ సినిమాలో ఓ అనుహ్యమైన అలవాటు అంత్య సీన్లలో అనుకోని విధంగా పనికి వస్తుంది. ఈ సినిమా ప్రధాన వృత్తాంతమే ధనార్జన. అలాగే ఈ సినిమాలోని ప్రధాన పాత్రదారులు ధనార్జన విషయంలో సఫలీకృతులౌతారు. కానీ వీరిలోని ఒక వ్యక్తికి ఓ సాధారణమైన అలవాటు ఉంటుంది. అది మన అందరికీ చీప్ గా అనిపించ వచ్చు, కానీ అదే అలవాటు ఈ సినిమా చివ్వర్లో ఉపయోగ పడుతుంది.

ఈ సినిమాని తీసిన విధానం కన్నా, కధని నేరేట్ చేసిన విధానం బాగుంది. ఈ సినిమాలో భావప్రకటనకు ఎంత పెద్ద పీట వేసారంటే, కొన్ని కొన్ని భావాలు మనం అనునిత్యం అనుభవిస్తున్నా వ్యక్త పరచలేము. ఈ సినిమాలోని ముఖ్య పాత్రధారికి నిండా ఓ పాతికేళ్ళ వయసు ఉంటుందో లేదో చెప్పలేం, కానీ తనకు ఇచ్చిన పాత్రకు న్యాయం చేసాడు. ఈ సినిమాలో ఇతను చేసిన పాత్ర ఓ మధ్య తరగతి కుటుంబం నుంచి వచ్చి చదువే లోకంగా పెరిగిన ఓ పిల్లవానిది. అలా అభం శుభం ఎరుగని పిల్లవాడు ఎంతో ఆశతో హార్వర్డ్ విశ్వవిధ్యాలయం లోని మెడికల్ కాలేజీలో సీటు సంపాదించు కోవాలన్న అభిలాషతో చిన్నతనంలో అనుభవించాల్సిన సంతోషాలన్నింటినీ త్యాగం చేసి చదువే లోకంగా పెరుగుతాడు. అలాంటి ఇతి వృత్తం ఉన్న సినిమాకి కమర్షియల్ కోణాన్ని చక్కగా అద్ది, ఆ కధ యొక్క భావాన్ని ఏ మాత్రం దెబ్బతినకుండా తీసిన విధానం స్క్రీన్ ప్లే విషయంలో చాలా శ్రద్ద వహించారని చెప్పుకోవచ్చు.

ప్రతీ కధలో చాలా ట్విస్టులు ఉంటాయి, అలాగే ఈ కధలో కూడా కొన్ని ట్విస్టులు ఈ సినిమాని ఆశాంతం మనలోని ఉత్సూకతని కోల్పోకుండా చేసాయని చెప్పొచ్చు. ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చిన సీన్ల విషయానికి వస్తే..

  • హీరో గారు తన యవ్వనం అంతా చదువు పైనే కేంద్రీకరించి తన చిన్న చిన్న సంతోషాలను కోల్పోయాను అని తన స్నేహితునితో చెప్పేది మొదటిది
  • ఈ సినిమాలోని విలన్ తన వ్యవహారాన్ని తెలియజేసినప్పుడు, సున్నితంగా తిరస్కరించిన వైనం రెండొవది
  • బొడ్డులో డబ్బులు దాచుకుని ఎయిర్ పోర్ట్ సెక్యూరిటీని దాటి వెళ్ళుతున్నప్పుడు హీరో ముఖ కవళికలను తీర్చిదిద్దిన వైనం మరొకటి
  • కంప్యూటర్లు ఎంత వచ్చినా నేను గమనించిన విషయాన్ని ఇవి గుర్తించ లేవు అని ఓ పాత్ర చెప్పే సీన్

ఇలా వ్రాసుకుంటూ పోతే చాలా వస్తాయి, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, కొంచం సాహసం.. మరికొంచం తెగువ.. ఇంకొంత ధైర్యం తోడుగా తెలివితేటలుంటే, మనం ఏమి కోల్పోయినా అన్నింటినీ తిరిగి తెచ్చుకోవచ్చు అని ఈ సినిమాలో చెప్పారు.

అల్లూ అర్జున్ అభిమానులకు / అల్లూ అరవింద్ ల కోసం

మొన్నామధ్య విడుదలైన “బద్రీనాద్” పాటల విడుదల కార్యక్రమాన్ని నిన్న చూసాను. అందులో జనాలంతా అర్జున్ని అలాగే వివివిని ఎత్తేస్తుంటే, చాలా చికాకేసింది. అంతే కాకుండా, అంగ్లంలోని ఓ పాత సామెత గుర్తుకు వచ్చింది. అదేనండి నాకు దురద వచ్చినప్పుడు నా వీపు నువ్వు గోకు నీవీపు నేను గోకుతాను అంటూ సాగుతుందే, అదే సామెత. అక్కడ కనబడ్డ ప్రతీ వ్యక్తీ ఈ సినిమా బాగుండటమే కాకుండా, తెగ ఆడేస్తుందని డాంబికాలు కొడుతుంటే, ఇంతటి సొంత డబ్బా అవసరమా అనిపించింది.

సరే ఇక విషయానికి వస్తే, ఆ కార్యక్రమం జరుగుతున్నప్పుడు ఆడియన్స్ లోంచి చాలా మంది పవన్ కళ్యాణ్ గురించి గోల చేసారు. పవన్ గారి గురించి మరోసారి వ్రాస్తాను. ఇక ప్రస్తుత విషయానికి వస్తే.. “బద్రీనాద్” అనే పుణ్యస్థాలాన్ని ప్రాతి పధికగా తీసుకుని తీస్తున్న చిత్రం కావున ఈ సినిమా కూడా జూనియర్ ఎన్టీయార్ తీసిన శక్తి సినిమాలాగే ఉంటుందని ఊహించుకోగలను. కాకపోతే, కధని ఓ ఇంత అటు ఇటు చేసి కాస్తంత మషాలాలు జొప్పించి ఉంటారు అనుకుంటూ, మూల కధమాత్రం “శక్తి” లాంటిదే అయ్యుంటుందని నా ఊహ.

ఇక్కడ ఈ పుటకు అవసరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ సినిమాలో కత్తి యుద్దం మరియు మార్షల్ ఆర్ట్స్ ప్రధాన పాత్ర వహించాయని పలువురు పలకడం. ఈ విషయం నాకు నచ్చింది, అంతే కాకుండా, వీరు చూపిన విజ్యువల్స్ కొన్నింటిలో మన అర్జున్ గారు కత్తిని చాలా చాక చక్యంగా త్రిప్పడం కూడా బాగుంది. అందువలన్ ఇందు మూలంగా నేను చెప్పొచ్చేదేమిటంటే, ఈ సినిమాని చూడదలిచాను. అంటే, ఈ సినిమా అట్టర్ ఫ్లాప్ అన్నమాట.

ఇంతకు ముందు ఇలాగే పవన్ కళ్యాణ్ నటించిన కొమరం పులి చూద్దాం అనుకుంటే, అది ధియేటర్ల వద్ద డింకీ కొట్టి నేను చూద్దం అనుకునేటప్పటి మా ఊరినుంచి ఎత్తేసారు. అందువల్లన అల్లూల్లకు మరియు అల్లూల అభిమానులకు ఇదే నా హెచ్చరిక. నేను చూద్దాం అనుకున్న ఏ సినిమా ఆడినట్లు చరిత్రలో లేదు. ఆపై మీ ఇష్టం.

ఆహా .. ఏమి పరిణామము, ఎంతటి శుభవార్త

గూగుల్ గుంపులలో ఉద్యోగ వార్తల నిమిత్తం it-consult​ing-us-sta​ffing అనే పేరుతో ఓ గుంపు నడుస్తోంది. ఈ గుంపు నందు ఎక్కువగా ఉద్యోగ అవకాశాల గురించి వివరిస్తూ ఉంటారు. దాదాపుగా ఎక్కువశాతం అవకాశాలు అమెరికాలోని వివిధ ప్రాంతాలలో ఉండే సంస్థలకు సంబందించినవై ఉంటాయి. అలాంటి చోట ఇవ్వాళ్ళ నాకు ఆశ్చర్యపరచే విధంగా ఓ ప్రకటన కనబడింది. అదేమిటంటే..

Topic: Requirements for SQL Server Developer,Teradata Developer :Vijayawada

ఇలాంటి ప్రకటన ఇలాంటి చోట ఇవ్వడం ముందుగా కొంచం అతి చేసినట్లు అనిపించవచ్చు. కానీ ఈ ప్రకటన ఇచ్చిన వారి వెబ్ సైట్ మరియు వారి వివరాలు చూసిన తరువాత ఈ ప్రకటన వెనకాల ఎంతో కొంత నిజాయతీ ఉండకపోదు అనిపించింది. ఇక్కడ నన్ను ఆశ్చర్య పరచిన మరియు సంతోషానికి గురిచేసిన విషయాలు..

మొదటిది, విజయవాడ కూడా సాఫ్ట్ వేరు నిపుణలకు అవకాశాలనిస్తున్నది అని.

రెండవది, విజయవాడ లాంటి చిన్నపట్టణంలోని ఓ సంస్థ అంతర్జాతీయ స్థాయికెదిగి ఆ స్థాయిలోని నిపుణలకు అవకాశాలిస్తామంటూ ప్రపంచ వ్యాప్తంగా చాటి చెప్పడం. ఇవన్నీ చూడబోతే సాప్ట్ వేరు రంగం తొందరలో విజయవాడలో ఓ వెలుగు వెలగబోతున్నట్లు కనబడుతోంది. ఆహా, ఆలోచనే ఎంతటి హాయినిస్తోంది. ఇవన్నీ కనుక జరిగితే, చక్కగా నాలాంటి వాడు జీతం తక్కువైనా మావూరు చేరుకుంటారు.

ముంగించే ముందు ESS సంస్థ వారికి ఇలాంటి అవకాశాలు ఇస్తున్నందులకు ధన్యవాదములు తెలియజేసుకుంటూ వీరు మరింతగా అభివృద్ది చెంది మరింత ఎక్కువమందికి ఉద్యోగ అవకాశాలిస్తే భారతదేశంలో విద్వత్తు ఉన్న యువత పరదేశ మోజులో పడి మాతృదేశానికి దూరం కాకుండా చేసిన వారౌతారని ఆశిస్తున్నాను.

ఎండా కాలంలో వర్షాలు !!

ఈ నెలలో ఇప్పటికి ఇది మూడవ సారి నేను వర్షాల గురించి వినడం. మొన్నా మధ్య భాగ్యనగరంలో చిరుజల్లుతో మొదలై కుండపోతగా ఓ రోజు పుల్లుగా కురిసేసింది. దానికి తోడుగా నిన్న జరగాల్సిన IPL మాచ్ వర్షం కారణంగా కొంతసేపు పోస్ట్ పోన్ అయ్యింది. ఇరవై ఓవర్లు జరగాల్సిన మాచ్‌ని పదిహేడు ఓవర్లకు కుదించినందువల్ల చెన్నై సూపర్ కింగ్స్ వారు నూటముప్పై ఒక్క పరుగులే చేయడం కోచీ టస్కర్స్ వారికి అనుకూలించింది. చక్కగా కోచీ వారు పదిహేడు ఓవర్లలో కొట్టాల్సిన దానిని పదిహేను ఓవర్లలోనే సాధించి గెలిచేసారు. ఇదంతా వరుణుడి వల్లనే అని నా అభిప్రాయం.

వీటికి తోడుగా ఈ రోజు బెంగళూరులో జరుగుతున్న రాయల్ ఛాలెంజర్స్ మరియు రాజస్తాన్ రాయల్స్ మధ్య మ్యాచ్ కూడా ఆలస్యంగా మొదలౌబోతోంది. దీనికి కారణం కూడా వర్షమే. ఈ మ్యాచ్ మొదలౌతుందో లేదో అనేది అనుమానమే. వాతావరణ శాఖ వారి వివరం ప్రకారం, IPL మ్యాచ్ లలో చాలా వాటికి వర్ష బెడద ఉండేటట్టు ఉంది. దీనికి తోడుగా రేపు కొలకత్తాలో జరగనున్న మ్యాచ్, కోచీ టస్కర్స్ మరియు కోలకత్తా నైట్ రైడర్స్ మధ్య జరగనున్న ఆటకూ వర్షం ఆటంకం కానుంది. ఇంతే అనుకుంటే, వచ్చే ఆదివారం భాగ్యనగరంలో జరగనున్న మ్యాచ్, డక్కన్ చార్జర్స్ మరియు ముంబై ఇండియన్స్ మధ్య జరగే ఆటకు కూడా వర్షం ఆటంకం కానుంది.

ఇవన్నీ ప్రక్కన పెడితే, ఎండా కాలంలో వర్షాలు అనే ఆలోచన వింతగా ఉంది. ఇదేమైనా క్లైమేట్ షిఫ్ట్ (వాతావరణ / ఋతువుల కదలిక) అని మనం అనుకోవచ్చా? కొంత కాలం అయితే ఏప్రియల్ నెల నుంచి వర్షాకాలం మొదలై ఎండాకాలం జనవరి నుంచి ఉంటుంది అని అనుకోవచ్చా!! ఏమో ఇలాంటి ఆలోచనే క్రొత్తగా ఉంది. ఇలా ఆలోచించాలంటేనే భయంగా ఉంది. ఇవన్నీ ఎందుకు జరుగుతున్నట్లు? ఏమో ఈ పీత బుర్రకి అంతు పట్టటం లేదు.

పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఒక శుభవార్త

ఓ పెద్ద ఫ్లాప్, కొమరం పులి నుంచి బయట పడి, కొత్తగా రిలీజ్ అవుతున్న తీన్‍మార్ సినిమా హీరో అయిన పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఒక శుభవార్త. కొమరం పులి పాటల గురించి ఓ రివ్యు ఇంతకు ముందు వ్రాసాను. అది నేను వ్రాసిన మొదటి పాటల రివ్యు. స్వతహగా నేను సినిమాలు చూడాలనుకోను, కానీ ఏదైనా సినిమా నేను చూడాలనుకుంటే.. అంతే సంగతులు.. సినిమా బాక్సాఫీస్ వద్ద బోల్తా కొట్టిందే.

అలా నేను చూడాలనుకున్నానంటే అది ఖచ్చితంగా ఫ్లాపే అని చాలా సార్లు ఋజువైంది. కొమరం పులి సినిమా విషయంలో కూడా ఇది నిజమైంది. కాకపోతే కొత్తగా వచ్చే తీన్‍మార్ సినిమా విషయంలో నేను చూడాలనుకోవటం లేదు. అన్నంత మాత్రాన ఈ సినిమా హిట్ అవుతుందని చెప్పలేను కానీ, ఫ్లాప్ మాత్రం కాదు. అంటే, నిర్మాతకు నష్టం లేదు అన్నమాట.

ఆ విధంగా పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఇది ఒక శుభవార్తే అని నా అభిప్రాయం. ఈ పుట చదివిన వారిలో పవన్ అభిమానులెవ్వరైనా ఉంటే, స్పందించి మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయ మనవి.

గాయం 2 సినిమా మాతృక

జగపతి బాబు చాలా కాలం క్రిందట చేసిన సినిమా గాయం-2 సినిమా మొదటి సినిమా యొక్క సీక్వెల్ అని అనుకున్న వాళ్ళల్లో నేనూ ఉన్నాను. కానీ నిజం ఏమిటంటే, ఇది ఓ ఆంగ్ల సినిమా కాపీ అన్న విషయం, ఇవ్వాళ నాకు తెలిసింది. A History of Violence అనే ఆంగ్ల సినిమా నుంచి చాలా భాగం మక్కీకి మక్కీగా తీయ్యటం నాకు ఎందుకో మింగుడు పడలేదు. అందునా రామ్ గోపాల్ వర్మ వంటి వ్యక్తి పేరుతో ప్రజెంట్ చేసిన ఈ సినిమా ఓ ఆంగ్ల మాతృక అనే చేదు నిజం నాకు గొంతులో పడ్డ వెలక్కాయ అయ్యింది. ఇది నాకు కొత్త విషయం, చాలా మందికి ఇది పాత విషయం అయ్యుండవచ్చు. రామ్ గోపాల్ వర్మ ఇలాంటి కాపీలు కొడతాడని నేననుకోలేదు.

పురుష రాగములు

ఏదైనా పాటగానీ కీర్తనగానీ విన్నామనుకోండి ఒక్కొక్కరికీ ఒక్కొక్క ఆలోచన కలుగుతుంది. అలాంటిది ఓ సంగీత విధ్వాంశునికి ఏదైనా రాగమును వినిపించామనుకోండి, ముందుగా వారు ఆలోచించేది ఏమిటో తెలుసా??

బహుసా నేను అనుకునేది తప్పు అవ్వవచ్చు, కానీ నేను ఊహించినంత వరకూ, నా శ్రుతార్ధమేమిటంటే.. వీరు విన్న పాట యొక్క రాగమేమిటి? ఆ రాగ లక్షణాలు ఎమిటి? ఆరోహణ అవరోహణ ఏమై ఉంటుంది? వంటి వివరాల గురించి ఆలోచిస్తారని అనుకుంటాను. కాబట్టి ప్రతీ పాట ఏదో ఒక రాగయుక్తమై ఉంటుంది. ప్రతీ రాగానికి ఒక్కొరకమైన తాళగతి ఉంటుంది. ప్రతీ తాళగతికీ ఒక్కొక రీతి ఉంటుంది.

రాగములన్నింటినీ రెండు విధములుగా చెప్పుకోవచ్చు. వాటి స్వభావాన్ని ప్రాతిపదికగా చేసుకుని వాటిని లాలిత్యము / సాత్వికమైన స్వభావము కలిగిన రాగములు మరియు గంభీర / ఉదృతమైన స్వభావములు కలిగినవిగా మనము అనుకోవచ్చు. ఇక్కడ మరో మాట చెప్పుకోవాలి.  సంగీత ప్రపంచలో విద్వత్ ఉన్న వాళ్ళలో కొంతమంది ఇలాంటి క్లాసిఫికేషన్ మంచి పద్దతి కాదు అని చెబుతూ కొంతమంది చరిత్రకారులు ముప్పది రెండు నపుంశక రాగాలు కూడా ఉన్నాయని చెప్పినట్టు ప్రస్థావిస్తారు. మరి కొంత మంది నారుదుని రాగావిభాగం ప్రకారం కూడా ఇలాంటి మూడు విభజనల ప్రస్థావన ఉంది అని ఘంటా పధంగా చెబుతారు. ఇలా విభజించడం అనే విషయమై మరోసారి ఆలోచిస్తాను అప్పటిదాకా గంభీర / ఉదృతమైన స్వభావము కలిగినటు వంటి రాగములను పురుష రాగములు అని అంటారు అనే ప్రాతిపాధికను నేను అంగీకరిస్తూ...

ఇలాంటి పురుష రాగాలు ఎన్ని అంటే.. అవి ఎనిమిది రకాలని ఈ మధ్య చదువుకున్నాను. అవి ఈ క్రింద చెప్పినట్టు..

భైరవి మాళవి బంగాళ హిందోళ రాజమంజరియు శ్రీరాగగౌళభూపాల లెన్మిది పురుషరాగంబులు

అంటే అవి ఈ క్రింది చెప్పిన క్రమంలో

భైరవి రాగం -

మాళవి రాగం -

బంగాళ రాగం -

హిందోళ రాగం – సామజ వరగమన ..

రాజ మంజరి రాగం -

శ్రీరాగం – ఎందరో మహాను భావులు ..

గౌళ రాగం – దుడుకూ గల నిన్నే జేరి..

ఇలాంటివి కాకుండా వీటికి భార్యారాగాలు కూడా ఉంటాయి. అంతే కాకుండా వీటికి అనునయంగా పుత్ర రాగాలు కూడా ఉన్నాయని గ్రంధాలు చెబుతాయి. వీటి గురించి మరోసారి ఆలోచిస్తాను .. అంతవరకూ ఇంతే సంగతులు

నా గురించి : about.me

” అంటూ ఒక ఉచిత సౌలభ్యాన్ని అనే వెబ్ సైట్ వారు అందుబాటులోకి తీసుకు వచ్చారు. నేను ఒక సైట్ తయారు చేసుకున్నాను. ప్రస్తుతానికి ఇది బాగుంది. వీలైతే చదివే వారు ఉపయోగించుకోండి. ఈ సౌలభ్యంలో నాకు నచ్చిన మరియు నా సలహాలు ఈ క్రింది విధంగా..

నచ్చిన విషయాలు:

1) చక్కగా మనకు నచ్చిన చిత్రాన్ని మన సైట్ నందు ఉంచుకోవచ్చు

2) మనకు ఉన్న వివిధ బ్లాగులను ఒక చోట చేర్చి చూపించ వచ్చు

3) ట్వీటర్ ట్వీట్స్ మరియు మరికొన్ని ఇతర ఉపకరణాలలో నా క్రియలు ఇక్కడ నుంచే చూడవచ్చు

 

నా సలహాలు

1) ప్రస్తుతానికి వీరు ఒక బ్లాగర్ ఎక్కౌంట్ మాత్రమే కలుపుకోవడానికి అనుమతినిస్తున్నారు. నాకు తెలుగు బ్లాగులు రెండు ఉన్నందున, ఒకటి కన్నా ఎక్కువ బ్లాగులు కలుపుకునే విధానం ఉంటే బాగుంటుందని నా అభిప్రాయం

2) మనం అప్‍లోడ్ చేసుకున్న చిత్రాన్ని మన సైట్ నందు అయితే మధ్యస్తమంగా (center) ఉంచుకోవచ్చు లేదా అంతటా పరచేవిధంగా (tile) చేసుకునే వీలు ఉంది. అంతే కానీ కుడి చేతి వైపునకో లేదా ఎడమ చేతి వైపునకు ఎడ్జెస్ట్ చేసుకునే అవకాశం లేదు.

ప్రస్తుతానికి ఇక్కడితో ఆపుతూ మిగిలిన విషయాలను మీరు తెలుసుకోండి

బాలయ్య సినిమాకి నేను వ్రాసే పంచ్ డైలాగ్

ఈ మధ్య బాలయ్య తీస్తున్న కొత్త సినిమాకి నాకు డైలాగ్స్ వ్రాసే అవకాసం వచ్చింది. పనిలో పనిగా ఓ పది డైలాగ్స్ బాలయ్యకు వినిపించడం జరిగింది. వాటిలో ఈ క్రింద చెప్పినది బాలయ్యకు బాగా నచ్చింది. కాబట్టి ముందుగా మీకు లీక్ చేస్తున్నా, ష్.. ఎవ్వరికీ చెప్పొద్దు. సినిమా కధ ఇంకా చర్చల్లో ఉంది, కధ ఏదైతేనేం, ఆఖర్లో డైలాగ్స్ వ్రాసేది నేనేగా.

నువ్వు ఒక్కడివే రా, ఒక్కొక్కడ్ని పెంచుకుంటురా, ఒక్కొక్క సారిగా రా, వచ్చిన ఒక్కొసారి ఒక్కోదెబ్బతో నేనొక్కడ్నే ఒక్కటిస్తా ఒక్కొక్కడూ వందౌతాడు

ప్రేమ మరియు వయస్సు

ఓ రోజు షేక్‍స్పియర్‍ని ఓ చమత్కారి ఇలా అడిగాడు..

మీరు మీకన్నా పెద్ద వయస్సులో ఉన్న అమ్మాయిని ప్రేమించి పెళ్ళి చేసుకున్నారు కదా, ఎందుకలా?

అందుకు మన వీర ప్రేమికుడు కాలెండర్ చూపిస్తూ ఇలా తిరిగి ప్రశ్నించాడంట

అదిగో అక్కడ కనబడుతున్న కాలెండర్లో ఏడు రోజులున్నాయి కదా, వాటిలో వయస్సులో ఏది పెద్దది ఏది చిన్నది? ఆది వారమా లేక శనివారమా? ఇది నిర్ణయించడం ఎంత కష్టమో అలాగే ప్రేమని వయస్సుని జత చేయడం కూడా అంతే కష్టం. ప్రేమ అనేది గుండె లోతుల్లోంచి ఉదయిస్తుంది అంతే కాని వయస్సు నుంచి కాదు. కాబట్టి ప్రేమకి వయస్సుతో సంబందం లేదు

దీనిని బట్టి మనకు అర్దం అయిన నీతి ఏమిటి, వయస్సులో మన కన్నా పెద్ద అయిన సీనియర్ గర్ల్ అందరూ జూనియర్ బాయ్స్ కి అందుబాటులో ఉన్నట్టే. కాబట్టి జూనియర్స్, మీరు ఒక్క్ మీ క్లాస్ లోని అమ్మాయిలకే కాక సీనియర్స్ అందరికీ లైన్ వెయ్యొచ్చు.


ఇంతకీ అసలు సంగతి చెప్పలేదు కదా, పైన చెప్పిన కధంతా నాకు మరో ఎస్ ఎమ్ ఎస్ ద్వారా వచ్చింది. దాని ఆంగ్ల పాఠ్యం యధావిధిగా ఇక్కడ ఉంచుతాను. నా అనువాదం ఎంతవరకూ బాగుందో చెప్పండి.


Some1 asked Shakespeare “U married a girl elder to u, y?”, he showed a calendar and said “A week has 7 days, can u say which one is younger, either sunday or saturday ..? So love comes 4m heart not in age Love has no age ..”

Morel : Senior girls r also available 4f junior boys..

తెరాసా వారి దృష్టిలో బతుకమ్మ బొమ్మ మాత్రమేనా

ఈ మధ్య తెరాసా వారు కొటి బతుకమ్మ పూజలు చెసినట్టు మా అఫీసులో ఓ ఇద్దరు మాటాడుకుంటుంటే ఏమిటదా అని ఆసక్తికలిగి అటువైపు చెవ్వి సారించి ఆలకించిన పిదప నా భావనని ఇదిగో ఇక్కడ యధాతధంగా ఉంచే ప్రయత్నం చేస్తాను. ఇది తెరాసా వారికి నచ్చకపోతే అది వారి దురదృష్టం.

ఎవ్వరో ఏదో చేసారని మనం కూడా చేద్దాం అని ప్రయత్నిస్తే అది పులిని చూసి నక్క వాతలు పెట్టుకున్నట్టుంటుంది. అదే విధంగా తెరాసా వారు మేము ఉన్నాం అని తెలియ జేయ్యాలన్నట్టు ఏమి చెయ్యాలో తెలియక ఏదో చేద్దాం అని పూనుకుని మొదలు పెట్టినదే ఈ కోటి బతుకమ్మల పూజలు. నాకు వీరి ప్రయత్నం అసందర్బంగాను అనుచితంగాను అనిపించింది.

నేను బేగంపేటలో దాదాపు ఓ పదేళ్ళకు పైగా నివశిస్తున్నాను. ప్రతీ సంవత్సరం ఇక్కడ ఉన్న బస్తీ వాసులు బతుకమ్మ పండుగ దినాలలో ఎన్నెన్ని కలశాలు నెత్తిన పెట్టుకుని ఫ్లైఓవర్ ప్రక్కనే ఉన్న గుడికి వెళతారో నాకు బాగా తెలుసు. కానీ ఈ సారి తెరాసా వారికి భయపడ్డారా అన్నట్లుగా చాలా తక్కువమంది బహిరంగంగా గుడికి వెళ్ళి వచ్చారు. ఈ పదేళ్ళలో ఇంత తక్కువ మొత్తంలో జనాలు బతుకమ్మని జరుపుకున్న వైనం అక్కడి పూజారులకు కూడా మింగుడు పడలేదు. దీనంతటికీ తెరాసా వారు ఈ పండుగని రాజకీయ్యం చెయ్యడమే కాకుండా వారే భాద్యులని మరోలా చెప్పనక్కర లేదు.

అంతే కాకుండా, పెద్దపెద్ద రహ దారుల కూడలిలో పెద్ద గంపని బోర్లా పెట్టి దాని చుట్టూ ప్లాస్టిక్ పూలు తగిలించి మేము కోటి బతుకమ్మలు జరిపాం అని గొప్పలు చెప్పుకోవడం హాస్యాస్పదంగా ఉంది. ఈ విధంగా చెయ్యడం ఎంతో భక్తితో మరెంతో శ్రద్దతో బతుకమ్మ పూజలు చేసే వారి మర్యాదని మంట కలిపిన్నట్టైంది. రాజకీయనాయకుల విగ్రహాలకు కనీసం ఒక్కసారైనా పూజాదికార్యక్రమాలు చెయ్యక పోయినా కనీసం పూల దండ అయినా వేస్తారు, కానీ తెరాసా వారు స్థాపించిన బతుకమ్మ రూపాలను పట్టించుకున్న నాధుడు లేడు. ఇలా ప్రవర్తించడం వీరు బతుకమ్మని ఒఠి బొమ్మగా మాత్రమే భావిస్తున్నారని చెప్పకనే చెబుతున్నారు, మన తెరాసా నాయకులు.

శవరాజకీయ్యాలను చూసాం కానీ దేవుడితో రాజకీయ్యం చెయ్యడం ఒక్క తెరాసా వారికి మాత్రమే చెల్లింది. నా దృష్టిలో తెరాసా వారికి గౌరవించడం ఎలాగూ చేతకాదు దానికి తోడు అగౌరవపరచడం మాత్రం బ్రహ్మాండం బద్దలైయ్యేటట్టు తెలుసు.

ఆఖరిగా తెలంగాణా వారికి పెత్తనం ఇస్తే ఎలా ఉంటుందో ఒక్క సారి తలచుకోండి..

ఉచితం అవకాశం

Deekshita

Myntra.com వారు వారి వెబ్ సైట్ నందు రిజిస్టర్ చేసుకున్న వారందరికీ ఒక గిఫ్ట్ కూపన్ ఇస్తున్నారు. ఈ గిఫ్ట్ కూపన్ విలువ 249/- రూపాయలు. దీనిని నేను ఓ మగ్ కొనుక్కోవడానికి ఉపయోగించుకున్నాను. అలాగే మనం కొనుక్కునే మగ్ ని మనం కస్టమైజ్ చేసుకునే అవకాశం మనకి ఉంది. నేను మా అన్నయ్య పిల్లల బొమ్మని అక్కడ వేయించుకుని ఆర్డర్ చేసాను. నాకు ఇంత వరకూ ఆ కప్ రాలేదు కానీ అలా ఆర్డర్ చేసుకున్న చాలా మంది మా ఆఫీస్ లో కలీగ్స్ కి మగ్స్ వచ్చాయి.

కాకపోతే ఇక్కడ ఓ చిన్న ట్రిక్ ఉంది. కప్పు మాత్రం ఉచితం, కాని దానిని మీకు చేరవేయ్యాలంటే, ఆ కప్పుకి అయ్యే దారి ఖర్చులక్రింద ఓ యాభై రూపాయలు ఇవ్వాల్సి వచ్చింది. అంటే షిప్పింగ్ చార్జ్ అన్నమాట. యాభై రూపాయలు నాకు పెద్ద ఖర్చుగా అనిపించలేదు. ఎందుకంటే, నిజ్జంగా నాకు ఆ కప్పు కనుక వస్తే, కప్పు ఖరీదే ఓ ఇరవై రూపాయలు ఉండవచ్చు అదీకాక దానిపైన చక్కగా మా అన్నయ్య పిల్లల బొమ్మలు ఉంటాయి కదా !! అది సెంటిమెంట్.. అలా ఓ చక్కని మగ్ యాభై రూపాయల విలువని మింగేసింది. మీరు ఓ ట్రై చేసి చూడండి.

తకిట తకిట

takita 

ఓ మంచి సినిమా. చాలా కాలం తరువాత మరో కుటుంబ సమేత సినిమా చూసాను అనిపిస్తోంది. సినిమాకి తగ్గట్టుగా భూమిక ఓ మంచి పాత్ర పోషించింది. సున్నితమైనటువంటి కధాంశంతో మృదువైన స్టోరీలైన్ కలిగిన సినిమా. పిల్లలలో ఇంత సత్ హృదయం నింపాలంటే, పెద్దలలో ఎంత ఓర్పు ఉండాలో, ఎంత సహనం ఉండాలో కదా. ఈ సినిమాని ఎవ్వరు దర్శకత్వం వహించారో గాని చాలా బాగా చేసారు. కధా రచయత బాగా వ్రాసారు. ప్రతీ సీన్ కు తగ్గట్టుగా మాటలు వ్రాసారు. నాకు పూరి జగన్నాద్ తీసిన “ఇట్లు శ్రావణి సుబ్రమణ్యం” సినిమా గుర్తుకు వచ్చింది. ఇది ఎందుకు గుర్తుకు వచ్చిందంటే, పూరి మనస్తత్వం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉంటుంది. మనుష్యులంతా మంచి వాళ్ళు అని అనుకుంటాడు. అలాగే మంచి మనస్తత్వం ఉన్న వాళ్ళు సున్నిత మనస్కులై వైలెన్స్ గురించి ఆలోచించరు అని నా అభిప్రాయం.

ప్రతీ కధలో ఓ విషాదం ఉన్నట్టు, ఈ కధలో కూడా ఓ విషాదం పెట్టి కొంచం రక్తి కట్టించారు అని అనలేను కానీ సుహాసిని స్వరూప్ ల ఆత్మహత్య నాకు నచ్చలేదు. వారి కధకి కూడా ఓ మంచి ముగింపు ఇస్తే బాగుంటుందని నా అభిప్రాయం. కానీ ఈ ప్రియులు వ్రాసిన ఆఖరి లేఖలో కొన్ని డైలాగులు చాలా భాధాకరంగా ఉన్నా, చొంగ కార్చుకునే యదవలు అవకాశం కోసం ఎదురు చూస్తునే ఉంటారు. ప్రేమగా దగ్గరికి తీసుకోవాలి కాని అవకాశం దొరికింది కదా అని చేతులేసి అసహ్యంగా ప్రవర్తించడం ఎంత భాధాకరమో ఆ మాటల్లో తెలిసింది. నిజంగా చెప్పాలంటే, ఈ మాటలే చాలా భాధాకరంగా ఉన్నాయి. అలాంటిది అనుభవించాల్సి వస్తే.. తలచుకోవాలంటే భయంగా ఉంది. ఈ మాటల్లో చెప్పదలచుకున్నది ఎంతవరకూ నిజ సమజంలో ఉన్నదో అని చెప్పలేకపోయినా, ఎంతో కొంత మాత్రం రాక్షసులు మాత్రం ఉన్నారని నా అభిప్రాయం. ఈ విషయం గురించి ఇంకా ఎక్కువ వ్రాస్తే నాకు మంచి మాటలు రావు.. పాయింట్ దెబ్బతింటుంది.

హీరో పాత్రని పూర్తిగా వైలెన్స్ లేకుండా తీర్చిదుద్దడం బాగుంది. అలాగే కన్న కూతుర్ని కాకుండా ఊరూ పేరూ లేని వెంగళప్పాయిని నమ్మే తల్లి తండ్రులకు చురక పెట్టిన సీన్ అదిరింది. నాన్నా నన్ను నమ్మండి, అంటూ ఏడుస్తూ పలికిన అమ్మాయిని, అలాగే ఆ తండ్రిని చూస్తుంటే, ఆ అమ్మాయిలోని అమాయకత్వం ఆ తండ్రిలోని భధ్యత ప్రస్పుటంగా కనిపించాయి. ఆడపిల్లలున్న ప్రతీ తండ్రీ పిల్లల్ని ఏవిధంగా పెంచాలో కొన్ని కొన్ని భాధ్యతాయుతమైన పాయింట్స్ చూపించారు. అన్నింటికీ మించి యాసిడ్ పోద్దాం అన్న ఆలోచనతో లాబ్ నుంచి యాసిడ్ తీసుకు వస్తున్న సమయంలో భూమిక పైన తీసిన సన్నివేశం నాకు తెగ నచ్చింది. అబ్బాయిని రెండు లెంపకాయలిచ్చి, కోపంగా ఉందా.. అయితే నామీద కూడా పోయ్ రా .. అని ప్రశ్నించడం చాలా సబబుగా సన్నివేశానికి తగ్గట్టుగా ఉంది. ఆ తరువాత డైలాగులైతే అద్దిరాయ్.. నీ చెంపపై నేను కొట్టినప్పుడున్న నొప్పి ఇప్పుడు లేన్నట్టుగా నువ్వు యాసిడ్ పోసిన శరీరం పైన అయిన గాయం కాలానుగుణంగా మానిపోతుంది, కాని మనసుపై చేసిన గాయాన్ని మాన్పలేవు .. అన్న పోలిక సందర్బానుచితంగా ఉంది.

అన్నింటికీ మించి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే చాలా బాగుంది అనేది  సరి అయినది. మీరు చూడండి.

అపోలో ఆసుపత్రి – నా అనుభవం : Part 2

క్రిందటి పుటలో మొదలైన నా అనుభవాలను అనుభవాలుగా మాత్రం మిగల్చకుండా, వ్రాత రూపకంగా మార్చేక్రమాన్ని చదివారనుకుంటను, ఇప్పుడు మరో భాగం. ఈ భాగంలో అస్సలు విషయం ఏవేమి టెస్టులు చేస్తారు, వాటికి ఉన్న ప్రాసస్త్యం ఏమిటి మొదలైనవాటి గురించి వివరిస్తూ, అ ఆ పరిక్షలు నిర్వహిస్తున్నప్పుడు నా స్పందనలు ఎలా ఉన్నాయి అనే వాటిని యధా తధంగా మీతో పంచుకునే ప్రయత్నం చేస్తాను.

తొమ్మిది గంటలకు మొదలైన నా కేసు వివరాలు తాబేలు వేగంతో కదలడం మొదలైనాయి. ఈ లోగా చంద్రలతగారి లోని పోస్టులు చదవడం ప్రారంభించాను. చదువుతూ ఆ రిసెప్షనిస్ట్ ఏమి చేస్తోందా అని గమనిస్తూ తెలుగు పాటలు వింటూ మడత పేజీ భరతం పట్టడం మొదలు పెట్టాను. ఇక్కడ నేను గమనించిన విషయం నాకు చాలా అశ్చర్యం వేసింది. అర్దం అయిన విషయం జీర్ణించుకునే సరికి నా ప్రక్కన ఉన్న ప్రపంచం అంతా ఓ వ్యాపార యుద్ధ భూమిలా అనిపించింది. నాలా మాస్టర్ చెకప్ చేయించుకోవడానికి వచ్చిన వాళ్ళలో మధ్య తరగతి మనుష్యుల ఉన్నారు, అలాగే ఎన్నారైలున్నారు, నార్త్ అమ్మాయిలున్నారు, సౌత్ బామ్మలున్నారు, తల స్నానం చేసి తలంతా విరబూసుకుని ఉన్న మహిళలున్నారు, చేతులకు ఉన్న పదివేళ్ళకు పదిహేను బంగారు ఉంగరాలు పెట్టుకున్న గోల్డ్ షాప్ ఓనర్స్ ఉన్నారు, మెడలో ఓ పాతిక కాసుల బంగారు ఆభరణాలతో మొత్తం మీద ఓ వంద కాసుల బంగారాన్ని దిగేసుకున్న గృహిణులు ఉన్నారు, వీటన్నింటికి వ్యతిరేకంగా అస్సలు ఆభరణం లేకుండా ఉత్తి చుడిదార్ ధరించిన మహిళలున్నారు, నిండుగా హుందాగా గుంభనంగా నడిచే ముత్తైదువులున్నారు. వీరందరూ కాష్ పార్టీలు అన్నమాట. నేనొక్కడినే ఫ్రీ అన్నట్టు ఉంది మన రిసెప్షనిస్టు రెస్పాన్స్. జేబులోంచి డబ్బులు ఎవ్వరు ముందు తీస్తే వారి కాగితం ముందుకు కదులుతోంది.

దాదాపు యాభై నిమిషాల సేపు ఓపికగా ఎదురు చూసిన తరువాత నాలోని సహనం నశించింది. మెల్లగా లేచి ఇంతకు ముందు ప్రస్తావించిన రిసెప్షనిస్టు వద్దకు వెళ్ళి నా కాగితం విషయం ప్రస్తావించగా, మీ కాగితాలు లోపలికి పంపించాను లాబీలో కూర్చోండి పిలుపు వస్తుంది అని చెప్పింది. ఇక్కడ నాకు నచ్చని విషయం ఏమిటంటే, విషయాన్ని అడిగేంతవరకూ చెప్పకపోవటమే. సరే ఏదోకటి, కాగితం ముందుకు కదిలింది కదా అనుకుంటూ లాబీలో నాపేరు ద్వనించేవరకూ ఎదురుచూద్దాం అని అటుపై సాగాను. అక్కడ మరో యాభై మంది వారి వంతుకోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. నలుగిరితో నారాయణ అన్నట్టు నా వంతు వచ్చేవరకూ ఇక్కడ తిష్ట తప్పదని మళ్ళీ మడత పేజీ పై దృష్టి మళ్ళించాను.

ఈ పూర్తి కార్యక్రమం గురించి మా మానేజ్ మెంట్ వాళ్ళని అడిగితే, అపోలో హాస్పటల్ స్టాఫ్ అంతా చాలా టాలెంటేడ్ అంతే కాకుండా టైమ్లీ ఆర్గనైజ్డ్ కాబట్టి మీ కార్యక్రమం మొత్తం కనా కష్టంపై పన్నిండుగంటల కల్లా పూర్తౌతుంది అని అభయమిచ్చిన పిదప మహా అయితే ఓ ఒంటి గంటకల్లా అన్ని పనులు పూర్తౌతాయి, చక్కగా లంచ్ టైంకల్లా ఇంటికి చేరుకోవచ్చు అనుకున్నా. అప్పుడు అనుకోలేదు అంచనాలు తారుమారౌతాయని. ఇలా నేను కంపెనీ తరుఫున బాడీ చెకప్ చేయించుకోవడం ఇది మూడవసారి. మొదటి సారి ఎల్‍బీట్ హాస్పటల్లో మరోసారి కామినేని హాస్పటల్లో. ముగ్గురిలోకి ఎల్‍బీట్ వారు కొంచం టైమ్లీగా అన్ని టెస్టులు చేసారు అని చెప్పుకోవచ్చు. కానీ వీరు కొంచం కాస్ట్లీ అని జనాల్లో నానుడి. కొంచం ఖరీదు ఎక్కువ అయినా కస్టమర్ సాటిస్‍ఫాక్షన్ ఎక్కువ అని నా అభిప్రాయం. అపోలో లాంటి కార్పోరేట్ హాస్పటల్స్ లో ఇంత శాతం కస్టమర్ సాటిస్‍ఫాక్షన్ ఉంటుందని నేననుకోను. మరి అపోలో వాళ్ళు ఆసియాలో కెల్లా అతి పెద్దదైన మెడికల్ సిటీ ఎలా కట్టారా అన్న నా ప్రశ్నకి అప్పుడు సమాధానం లేదు.. ఇప్పుడు ఉంది కానీ రాబోయే పుటల్లో విషయాన్ని వివరిస్తాను.

ఇక్కడ నా విషయంలో నేను స్వతహాగా వచ్చి చేయించుకోవటం కాదు కాబట్టి, అంతే కాకుండా మా కంపెనీ వారు నాకు మరో ఛాయిస్ ఇవ్వనందున వచ్చాను కాబట్టి నా వంతు కొరకు ఎదురు చూస్తూ వేచి యున్నాను. నేనే కనుక ఇలాంటి టెస్టులు చేయించుకోవలసి వస్తే, అపోలోకి ఎప్పటికీ రాను. అలాగే మీరు రావద్దు అని నా మనవి. వస్తే మాత్రం సంచినిండా డబ్బులేసుకుని రండి.

అసలు విషయం వ్రాయడం మరచి ఏదేదో వ్రాస్తున్నట్టున్నాను. కనుక ఇక వెనక్కి వద్దాం. అదిగో అప్పుడే ఎంటర్ అయ్యాడు ఈ సినిమాలోని హీరో. పేరు మధు. అక్కడ అటెండర్. ఖంఠం బాగానే ఉంది. అప్పటిదాకా మెల్లగా మాట్లాడుతున్న గుసగుసలే వినబడుతుంటే, ఈ టోన్ అన్నింటిని మించి, ఇక్కడ నేనే రాజుని అన్నట్టు ద్వనించింది. వస్తూ వస్తూనే రిసెప్షనిస్టుని ఓ మారు పలకరించి అక్కడ ఉన్న అందరినీ ఓ మారు గమనించి అసహనంగా ఉన్న వారిని టార్గెట్ చెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు. అలా అసహనంగా ఉన్న వారిని ముందుగా కుశల ప్రశ్నలతో పలకరించి వారి చేతుల్లో ఉన్న కాగితాలను తీసుకుని వారి వారి టెస్టులకు సంబందించిన గదులు ఎక్కడ ఉన్నాయో వివరించడం మొదలు పెట్టాడు. దాంతో అక్కడి వాతావరణంలో ఓ విధమైన చలనం వచ్చిందని చెప్పుకోవాలి.

నా దురదృష్టం కొద్ది, ఆ రోజే మరో కంపెనీ వారు, ఓ వంద మందికి అప్పాయింట్‍మెంట్ ఫిక్స్ చేసినట్టున్నారు. మధుకి ఆ కంపెనీ వారి టెస్టులన్నీ కూలంకుషంగా తెలుసనుకుంటా, ఠక ఠక అక్కడ ఉన్న యాభై మందిని ఓ ఇరవై నిమిషాలలో సద్దేసాడు. ఒక్కసారి ఆలోచించండి యాభైమందిని ఇరవై నిమిషాలలో సముదాయించాడంటే, ఎంతటైం ఒక్కొక్కళ్ళకి కేటాయించాడో .. అంతే కాకుండా అందరికి సరైన సమాధానం ఇచ్చి వారందర్ని కవర్ చేసాడంటే ఎంత టాలెంటెడ్ అంతే కాకుండా రోజూ చేసే పని కదా ఎంత రాటు తేలాడో. ఈ రోజుకి మధు నిజంగానే హీరో.. అపోలో ఇతనికి ఎంతో రుణపడి ఉంటుంది అని చెప్పవచ్చు. కానీ ఇతని టాలెంట్ కి తగ్గ ఫలితం జీతం రూపంలో ఇస్తున్నారా అని నాకు అనుమానం.

చాలా సేపు మౌనంగా ఉన్న నాదగ్గరకి మరో పది నిమిషాల తరువాత వచ్చాడు. అందర్ని తెలంగాణా యాసలో ఏకవచనంతో పలకరించిన మధు, నాదగ్గరకి వచ్చి సార్ అంటూ పలకరించి, ఏంటండి మౌనంగా ఉన్నారు అంటూ మాట కలిపాడు. అదేం లేదయ్యా, నా పేరు పిలుస్తారు అని అన్నారు, అందుకని ఎదురు చూస్తున్నా అని సగం చెప్పానో లేదో, వెంఠనే మరో ప్రక్కన ఉన్న సిస్టర్స్ వైపు చూస్తూ మన సార్ కాగితాలు ఎక్కడ ఉన్నాయో చూడండి అని ఓ కేక వేశాడు. అక్కడ ఉన్న సిస్టర్స్ అందరికీ ఇతను బాగా తెలుసనుకుంటా, వెంటనే స్పందించి నా కాగితాన్ని వెతికే ప్రయత్నం చేసారు. అవి దొరకగానే నాకు తోడుగా ఓ పది మందికి టోకెన్స్ ఇచ్చారు. అప్పుడు సమయం పావుతక్కువ పదకొండు గంటలు.

ముందుగా బ్లడ్ తీసుకుంటారంట, ఆ తరువాత మిగిలిన టెస్టులు మొదలౌతాయి. ఇదిగో ఇప్పుడు మరో అవరోధం, మూడవది. రక్తం నమూనాలు సేకరించే సాంపుల్ ట్యూబ్స్ అయ్యిపోయాయి. అంతకు ముందు రోజు రాత్రి షిఫ్ట్ లో ఉన్న టీమ్ కొన్ని మాత్రమే మిగిల్చారు, అవి నా వంతు వచ్చేటప్పటికి అయ్యి పోయాయి. ఈ విషయాన్ని మధు గమనించి అక్కడే ఉన్న మరో సహద్యోగిని ఆ పనిపై పురమాయించాడు. అతను వెళ్ళి పెద్ద కార్టన్ తీసుకు వచ్చారు. ఇవి వచ్చేటప్పటికి మరో ఇరవై నిమిషాలు ఎదురు చూపులు. నేను ఇలా ఎదుర్ చూస్తున్నట్లు గమనించి, సార్ మనం ఎక్స్‍రే తీయించుకుందాం వచ్చేయ్యండి అంటూ నన్ను అటు తీసుకు పోయ్యాడు. అలా మొదలైంది నా బాడీ చెకప్.

నాలుగో అవరోధం: ఎక్స్‍రే తీయుంచుకోవడానికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడి ఆపరేటర్ నన్ను ఓ స్టాండ్ కి చాతీని ఆనించి నుంచోమని ఊపిరి తిత్తుల నిండా గాలి తీసుకో మన్నాడు. ఇది లంగ్స్ ఎలా ఉన్నాయో తెలుసుకోవడానికి అన్నమాట. సరే కదా అని అలా నుంచున్నానో లేదో ఇలా స్విచ్ నొక్కి వెంటనే వచ్చి ఓ బాంబ్ పేల్చాడు. ఏంటి సార్ మీ లంగ్స్ చాలా చిన్నగా ఉన్నాయి, నిజ్జంగా మీరు గాలి బాగా పీల్చారా అని ప్రశ్నించడంతో నాకు ఏమి సమాధానం ఇవ్వాలో అర్దం కాక, అన్యమనస్కంగా బాగానే ఊపిరి తీసుకున్నాను అని బదులిచ్చి ఏమైఉంటుందో అన్న అనుమానంతో బయట పడ్డాను.

ఓ తెలుగు నానుడితో ఈ పుటని ఇక్కడితో ఆపుతాను. అదేమిటంటే,

అనుమానం పెను భూతం..

అపోలో ఆసుపత్రి – నా అనుభవం : Part 1

ఎంత ఎక్కువగా వ్రాస్తే అంత ఎక్కువగా నా వ్రాసే స్కిల్స్ మెరుగు పడతాయి అలాగే నా భావ వ్యక్తీకరణ శుద్ది అవుతుంది అని ఆలోచించి అపోలో ఆసుపత్రిలో నా అనుభావాలను ఎంత విపులంగా వీలైతే అంత విపులంగా వ్రాద్దాం అని చేసే ఈ ప్రయత్నం మీకు బోర్ అనిపించనంత వరకూ చదివి స్పందించండి.

నేను ప్రస్తుతం పని చేస్తున్న కంపెనీ వాళ్ళు ఉద్యోగులందరికీ సంవత్సరంలో ఉచితంగా ఓ సారి హెల్త్ చెకప్ చేయిస్తారు. అందులో భాగంగా నేను చేయించుకుందాం అని మా మేనేజెర్ని అడిగితే, శనివారం వద్దు చాలా మంది ఉంటారు కాబట్టి ఏ ఆది వారం నాడో లేదా రెగ్యులర్ రోజో తీసుకో అని సలహా ఇచ్చి అందుకు కావాల్సిన అన్ని అనుమతులు ఇప్పించారు. కాగితాలవి అందినాయి కదా అని ఆదివారం అయితే ఎక్కువమంది జనాలు ఉండరని సలహా ఇవ్వడం వల్ల క్రిందటి భుదవారం నాడు, అంటే 29th Sep నాడు ముందుగా అప్పాయింట్ మెంట్ తీసుకుందాం అని వారి హెల్ప్ డెస్క్ కు ఫోన్ చేసి వివరాలు అడిగపోతే, వాడు రివర్సులో నా వివరాలు తీసుకుని అప్పాయింట్ మెంట్ ఫిక్స్ చేసేసాను వచ్చేయ్యండి అని అన్నాడు.

ఇంతకీ ఎలా రావాలి, ముందుగా తీసుకోవాల్సిన జాగ్రత్తలేమిటి అని అడిగితే, ఏమీ అక్కర్లేదు సార్.. కాకపోతే ముందురోజు సాయంత్రం ఎనిమిది లోపుగా భోజనం చేసేస్తే బాగుంటుంది అని చావు కబురు చల్లగా చెప్పాడు. ఇక్కడ చావు కబురు అని ఎందుకు అన్నాను అంటె, ప్రతీ నాలుగు గంటలకు మనం ఏదో ఒకటి తినాలి అని నా అభిప్రాయం. నాలుగు గంటలు కాకపోయినా అధిక పక్షం ప్రతీ ఆరు గంటలకు ఏదో ఒకటి కడుపులో పడాలి అని అందరికీ చెబుతూ ఉంటాను, అలాంటిది నేను పన్నిండు గంటలపాటు ఏమీ తినకుండా ఉండటమా.. అన్న సంగ్దిధంలో, ఆరోగ్యానికి సంబందించినది కదా అని సరే అన్నాను. అలాగే నిన్న రాత్రి ఎనిమిది కల్లా నూడిల్స్ తినేసి ఇవ్వాల్టి ఉదయానికై ఎదురు చూస్తూ ఎప్పుడు నిద్రపోయ్యానో నాకే తెలియదు.

ఆఖరికి ఈ రోజు రానే వచ్చింది. ఉదయం ఆరుగంటలకల్లా నిద్ర లేచి, పేపర్ వాడు రాకపోయినందున చేతికి చిక్కిన పుస్తకం పట్టుకుని కాలకృత్యాలు కానిచ్చాను. వెంటనే బయటకు వెళ్ళి భార్యకు బ్రేక్ ఫాస్ట్ తెచ్చి పెట్టి ఏడున్నరకల్లా ఇంటినుంచి బయట పడ్డాను. చెవిలో ఐపాడ్ పాతపాటలను శ్రావ్యంగా వినిపిస్తూ ఉండగా ఉదయభానుడు లేలేత కిరణాలను మబ్బుల మధ్యనుంచి ప్రసరిస్తూ ఉంటే, ఆ చల్లగాలిని నులివెచ్చని ఎండని పాత పాటలను ఆస్వాదిస్తూ జూబ్లీహిల్స్ మీదుగా పోతూ ఉంటే అక్కడ నాకు కొన్ని దృశ్యాలు నాలో ఓ భావనను వాక్యరూపాన్నించ్చింది. అదేంటంటె, ఉదయం ఏడుగంటలకు మునుపే ప్రపంచంలో చాలా మంది వారి వారి పనులను ముగించుకుని మరో పనికై వెళ్ళుతుంటే, నేను మాత్రం ఉదయం తొమ్మిది గంటల వరకూ ఏమి పట్టనట్టు కాలకృత్యాలు పూజాది కార్యక్రమాలతో గడిపేస్తున్నానే, ఇదేనా నా కర్తవ్యం అనే ప్రశ్న ఉదయించింది. అలా ఆలోచనలో డ్రైవ్ చేసున్న నాకు మార్నింగ్ వాక్ చేయ్యడం కోసం ఎక్కడి నుంచో చాలామంది ధనిక వర్గం కార్లలో జూబ్లిహిల్స్ లోని వాకింగ్ పార్కలకు రావటం కనబడింది. అక్కడ అలా వాకింగ్ కోసం వచ్చే వారికోసం ప్రకృతి పరమైన జ్యూస్ అంటూ పొట్టపోసుకునే వాళ్ళు.. వాళ్ళని అదిలిస్తూ పోలీసు వాళ్ళు.. వాళ్ళకు ప్రక్కగా ప్రేమికులు, స్నేహితులు, ముస్సలాళ్ళు, స్టైల్ గా తయ్యారైన ఆడంగులు, హోదాని చూపించుకునే ధనికులు.. చాలా మంది నా కంట పడ్డారు. అదంతా ఓ ప్రపంచం అనిపించింది. అలా ప్రకృతిని ఆస్వాదిస్తూ అచ్చంగా పది నిమిషాలలో అపోలో చేరుకున్నాను. ఇదిగో ఇక్కడ మొదలైంది నా కష్టాల ప్రయాణం.

మొదటి అవరోధం: పార్కింగ్.. టూ వీలర్ పార్కింగ్ ఆస్పటల్ ప్రాంగణానికి కొద్దిగా దూరంలో కట్టారు. మంచి పనే, కాకపోతే నాకు ఇబ్బంది అయ్యింది. అయినా ఫరవాలేదులే, కాస్తంత నడిస్తే నేనేమి కరిగి పోను కదా అని సమర్దించుకుని పార్కింగ్ చేసి వద్దాం అనుకునేంతలో పార్కింగ్ వద్ద ఉన్న వాచ్ మెన్ మరో బాంబ్ వేసాడు. సారు బిల్లు ఇచ్చే మనిషి ఇప్పుడే రాడు, చాలా సేపు అవుతుంది అప్పటిదాకా బయట పెట్టుకోండి అని. పదినిమిషాల పాటు ఏదో బ్రతిమిలాడి వాడిచేత అవును అనిపించేసరికి నాలోని ఉత్సాహం నీరు గారిపోయింది.

రెండవ అవరోధం: స్వతహాగా పెద్ద ఆసుపత్రి అవటం వల్ల అందులోను ఉదయం వేళ అవటం వల్ల, ఎక్కడికి వెళాలో తెలియని నాలాంటి వారికి సహాయం చేసే వారు ఎవ్వరూ లేరు. మరో పది నిమిషాలలో ఎలాగో ఒకలా అడపా దడపా కనబడే ఉద్యోగులను అడిగి మాస్టర్ చెకప్ చేసే చోటికి చేరుకున్నాను. తీరా చూస్తే అక్కడ ఎవ్వరూ లేరే.. ఉన్నదల్లా అక్కడ ఫ్లోర్ తుడిచే పని మనుష్యులు తప్ప. అప్పటికి సమయం ఎనిమిది అయ్యింది. వస్తూ వస్తూ చంద్రలత గారి పుస్తకాన్ని నాతో తెచ్చుకున్నాను.  చెవిలో పాటలు మృదు మాధుర్యంగా వినబడుతూ ఉండగా ఆసుపత్రి సిబ్బందికై ఎదురు చూస్తూ ని తీసాను.

ఓ అరగంట అయ్యిన తరువాత ఓ అందమైన రిసెప్సనిస్టు చేరుకుంది. చూడబోతే అమాయకంగా లేతప్రాయంలో ఉన్నటువంటి ముగ్దమనోహరమైనటువంటి వదనం. అప్పటిదాకా నాతో బాటు అసహనంగా అక్కడ ఎదురు చూస్తూ  కూర్చున్న వారంతా ఒక్కసారి ఆ అమ్మాయిని చుట్టు ముట్టారు. అక్కడ పరిస్తితి ఎలా ఉందంటే, బెల్లం చుట్టూ ఈగల్లా.. చూడబోతే చిన్నపిల్లలా ఉంది ఇంత మందిని ఎలా హాండిల్ చేస్తుందో అని ఒక్కసారి భయపడి, అందరూ అయ్యిన తరువాత మెల్లిగా అడుగుదాం అని నేను వెనుకంజ వేసి ఆ అమ్మాయిని గమనించడం ప్రారంభించాను. ఓ ప్రక్క తన పనికి అవసరమైయ్యే సామాగ్రిని సద్దుకుంటూ ఆ అమ్మాయి నలుగురికి సమాధానాలు ఇస్తూ ఉంటే, రెండు విషయాలు గుర్తుకు వచ్చాయి. ఒకటి అభిమన్యుడు. లేలేత ప్రాయంలో యుధభూమిలోకి వెళ్ళి శతృసైన్యాన్ని చీల్చిచెండాడిన వైనం మొదటిదైతే, రెండవది ఆ అమ్మాయి టైమ్లీ సెన్స్ మరియు పీపుల్ మేనేజింగ్ టెక్నీక్స్ నాకు చాణుక్యుని గుర్తుకు తెచ్చాయి. అడిగిన ప్రతీ ప్రశ్నకి సమాధానం ఇస్తూ అందర్నీ కవర్ చేసి రెగ్యులర్ గా చేసే పనులలో పడింది. హమ్మయ్య ఇక నా వంతు అని వెళ్ళి నా విషయం తెలియజేసాను. మీకు అప్పాయింట్ మెంట్ ఉందా అన్న ప్రశ్నకు అవును నాపేరు చక్రవర్తి అంటున్నంతలో కంటి చివర్నుంచి దగ్గర్లో ఉన్న పుస్తకంలో నాపేరుకై చూసి, సారీ సార్ మీ పేరు మా అప్పాయింట్ రిజిస్టర్ లో లేదు అందుకని మీరు వెయిట్ చేయ్యాలి. చాలా సేపు అవుతుంది అని మరో బాంబు పేల్చింది. ఇక్కడ ఆ అమ్మాయి చాలా అనేపదాన్ని పలికిన వైనం గమనించతగ్గది. చాలా అని పలుకుతున్నప్పుడు ఆ పదంలోనే తెలిపింది ఇదేదో కొంపముంచే లాగుందని నన్ను నేను సముదాయించుకున్నాను. అదిగో అప్పటికి సమయం తొమ్మిది. అప్పటికి నేను భోంచేసి పదమూడు గంటలైంది..

మరో పుటతో మీ ముందుకు మరోసారి.. అప్పటి దాకా నా ఈ ప్రయత్నంపై మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియ జేయ మనవి. మీ స్పందనలు నా  రచనా శైలిపై అవ్వవచ్చు, అలోచనా విధానం పై అయినా అవ్వవచ్చు, లేదా నా ఆలోచనకు వ్రాతరూపకంలో చేర్చే క్రమంలో ఎంచుకునే పద ప్రయోగాలపైనా అవ్వవచ్చు, లేదా తెలుగు భాషపై నాకు ఉన్న పట్టుపై అయినా అవ్వవచ్చు. అవి ఇవి కాక మరింకేమైనా అవ్వవచ్చు. ఏదైనా స్వాగిస్తున్నాను. మీరు మాత్రం వెనకాడవద్దని మనవి..

కోలుకోవడం ఎంత కష్టమో!!

ఈ మధ్య రెండు వార్తలు నన్ను చాలా భాధకి గురిచేసాయి. వాటిలో ఒకటి రోజుల పసిగొడ్డుని చెత్తబుట్టలో వేసి పోయిన తల్లి తండ్రుల వార్తలు మనకి అను నిత్యం కనబడుతుంటాయి కానీ ఈ నాటి ఈ వార్తలో విషయం నన్ను మరింత భాద పెట్టింది. అది ఆ పసి గొడ్డు ప్రాణాలతో మాత్రం లేదు. అది నన్ను మరింత భాదలోకి నెట్టేసింది. తేరుకోవడానికి కొంచం టైం పట్టింది.

మరో విషయం పూర్తిగా స్వవిషయం. స్వవిషయాన్ని నలుగురితో పంచుకునేంత మహాత్ముడిని కాలేదు కాబట్టి ఆ విషయం ఇప్పుడు అప్రస్తుతం. కానీ ఒక్క విషయం మాత్రం ఇక్కడ ప్రస్తావించాలి. భాధ పడటం నాకు క్రొత్తేం కాదు గానీ పడ్డ భాధలోంచి బయటకు రావడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టేది కాదు. ఎందుకంటే నన్ను నేను ఓదార్చుకునే వాడిని. ఈ సారి నన్ను నేను ఓదార్చుకోవడానికి కూడా శక్తి చాలలేదు.

నేను శక్తిని కూడకట్టుకుని నన్ను నేను నిభాళించుకునేంత వరకూ మౌనంగా ఎదురుచూడటం తప్పితే చెయ్యగలిగింది ఏమీ లేకపోయింది. మనసులో కలిగిన గాయాన్ని కాలం పరిష్కరించేంత వరకూ ఎదురు చూడటమే అని ఎదురుచూస్తున్నంతలో కొత్త బంగారులోకం సినిమాలోని ఓ డైలాగ్ నాకు మంచి ఆయింట్ మెంట్ లాగా అనిపించింది. ప్రకాష్ రాజ్ కి పిల్లల విషయం తెలిసి ఒకటే డైలాగ్ కొడతాడు..

నాకు తెలిసిందల్లా ఒక్కటే.. ఇంకా ఎక్కువగా ప్రేమించడమే ..

ఏపీ ఆల్ రౌండ్ వెబ్ సైట్ వారికి ధన్యవాదములు

gc7

ఈ రోజు యాదృఛికంగా రెండు విషయాలు నేను తెలుసుకున్నాను. వాటిలో ఒకటి సుందోప సుందుల గురించి మరొకటి వ్యాసమహాముని పుట్టు పూర్వోత్తరాలు మరియు వ్యాసునికి వినాయకునికి మధ్య జరిగిన ఒప్పందం గురించి. వీటిని నేను ఏపీఆల్‍రౌండ్ వారి వెబ్‍సైట్ నుంచి తెలుసుకున్నాను. వీరి వెబ్‍సైట్ లో భారతంలో చిన్న కధలు అనే లంకె నుంచి ఈ రెండు విషయాలు తెలుసుకున్నాను. మీరు చూసారా!! లేకపోతే ఇదిగో ఇప్పుడే వెళ్ళి చూడండి.

భారతంలో చిన్న కధలు అనే ధారావాహికలో శ్రీ ప్రయాగ రామకృష్ణగారు చేసిన శ్రమని వీరు అందిస్తున్నారు అని తెలిపారు. మెల్లగా మిగిలిన కధలు చదవాలని నిర్ణయం తీసుకున్నాను. మరి మీరు చదివారా!!

 
Clicky Web Analytics