Showing posts with label అర్దాంగి. Show all posts
Showing posts with label అర్దాంగి. Show all posts

అమెరికాలో నా బ్రేక్ ఫాస్ట్

సాధారణంగా నేను బ్రేక్ ఫాస్ట్ మిస్ అవ్వను. ఉదయం ఏదో ఒకటి తినాల్సిందే. ఈ విషయం నాకు ఊహ తెలుస్తున్న కొత్తల్లో ఒక న్యూస్ పేపర్లో చదివినట్లు గుర్తు. లేలేత వయస్సులో ఏదైతే తెలుసుకుంటామో అవి చాలా బలంగా మన మనోఃఫలకంపై ముద్రించుకుపోతాయి. అందువల్ల వాటిని ఇక మనం జన్మలో మానము. వాటిల్లో ఒకటి ఇది. నేను మా అమ్మకి అలాగే నా భార్యకి ఎప్పుడూ చెబుతూ ఉంటాను.. వీలైతే మధ్యాన్నం భోజనం మానేయ్యండి, అంతే కాని ఉదయం బ్రేక్ ఫాస్ట్ మానొద్దు అని. కొన్ని కొన్ని విషయాలు అందరికీ చెప్పలేం.. మా అమ్మకు మాత్రం ఓ గుక్కెడు వేడి వేడి కాఫీ ఇస్తే చాలు .. ఇంకేం అడగదు.. మధ్యాన్నం భోజనం మాత్రం చక్కగా శుస్టిగా భోంచేస్తుంది. ఒక్కొక్క సారి మా అమ్మ తిన్నంత నేను తినేలేకపోతున్నానే అని సిగ్గుగా ఉంటుంది కూడా.. అప్పుడప్పుడు మాఅమ్మని చూసి అబ్బుర పడుతుంటాను..

వెధవల్లార.. వెధవల్లార.. గట్టిగా కంచం నిండా అన్నం పెడితే తినలేరు కానీ పెద్ద పుడింగులంటూ తయ్యారవుత్తారు.. ముందు గట్టిగా అన్నం తినడం నేర్చుకోండిరా..

అంటూ చీవాట్లు పెడుతున్నప్పుడు ముచ్చటేస్తుంది.. ఏది ఏమైనా సరే నేను మాత్రం బ్రేక్ ఫాస్ట్ మానను.. ఇండియాలో ఉన్నప్పుడైతే, నా భార్య చక్కగా ఓ ఆరు ఇడ్లీలో లేక ఓ నాలుగు దోశలో అదీ ఇది కాకపోతే కొంచం ఉప్మానో చేసి పెడుతుంది.. అది తిని ఆఫీసుకు బయలుదేరే ముందు ఓ గ్లాసుడు కాచి చల్లార్చిన పాల గ్లాసు ముందు గదిలో ఉంచుతుంది.. అది షూ వేసుంకుంటూనో లేక టీవీ న్యూస్ చూస్త్తూనో త్రాగేస్తాను.. ఇదిగో ఇక్కడ అంటే అమెరికా వచ్చిన తరువాత అవేమీ లేవు కానీ మరో రకమైన బ్రేక్ ఫాస్ట్..

IMG0390A

కాకపోతే, చిన్నపిల్లల్ల లాగా సీరియల్ తినాల్సొస్తోంది అని అప్పుడప్పుడు అనిపిస్తుంది. కాకపోతే దానికి నా వంతు ఇస్టైల్ గా ఉంటుందని కొన్ని కిస్ మిస్ లు, బాదంపప్పు, జీడిపప్పు, వగైరా వగైరా జోడించి లాగించేస్తుంటాను.. మరో ప్లేటులో చూసారూ.. అవేనండి ఫ్రూట్స్ మరియు కోడిగుడ్డు.. పాత రోజుల్లో ఓ ఆంగ్ల సామెత ప్రకారం రోజుకొక యాపిల్ తింటే వైధ్యుడి దగ్గరకు వెళ్ళాల్సిన అవసరం రాదంట.. అలాగే రోజుకొక గుడ్డు తిన్నా అంతే అని నా అభిప్రాయం.. ఇక్కడ నేను ఉంటున్న హోటల్ వాళ్ళు ఒక వేళ గుడ్డుని గుడ్డుగా ఉడకపెట్టకపోతే.. ఇదిగో ఇలా రోల్ చేసి దాన్ని ఓ చెపాతిలో ఉంచుతారన్నమాట..

IMG0389A

ఎలా ఉంది నా బ్రేక్ ఫాస్ట్ ఇస్టోరి..

నాగురించి ౫ విషయాలు

పులిని చూసి నక్క వాత పెట్టుకున్నాట్లుగా అని అనుకోకుండా.. వీలయితే మీ గురించి ఎవ్వరికీ తెలియని ఓ అయిదు విషయాలను నిర్బయంగా తెలియ జేయ ప్రయత్నించండి. ముందుగా నా గురించి మీ అందరికీ తెలియని ఓ అయిదు విషయాలు

౧) నాకు సంగీతం మరియు నాట్యం అంటే ప్రాణం. వీటికి తోడు భరత నాట్యంలో డిప్లమో కూడా ఉంది నేను పుట్టింది 1972లో అయితే ఊహ తెలిసిన తరువాత అంటే ఓ పదేళ్ళ వయస్సులో నాట్యం నేర్చుకోవడం ప్రారంభించిన తరువాత నుంచి 1996 వరకూ నాట్యాన్ని అభ్యసించడమే కాకుండా పలు ప్రదర్శనలు ఇవ్వడం జరిగింది.. అంతే కాకుండా, కూచపూడి, కధక్, కధకళి మరియు చౌ అనేటటు వంటి విభిన్న నృత్య రీతులలో ప్రవేశం కూడా ఉందని వేళ్ళపై లెక్కపెట్టేంత మందికి మాత్రమే తెలుసని నా అభిప్రాయం

౨) నేను డిగ్రీని తొమ్మిది సంవత్సరాలు చదివాను. మూడేళ్ళలో ముగించాల్సిన B.Sc., ని తొమ్మిదేళ్ళలో అతి కష్టంపై కంప్లీట్ చేసాను అని చాలా మందికి తెలియదు.

౩) నేను నిత్య విద్యార్ధి అని చెప్పడానికి మరో ఉదాహరణ, నా MCA. రెండేళ్ళలో ముగించాల్సిన దానిని ఆరేళ్ళైనా ఇంకా ఇప్పటికీ వ్రాస్తునే ఉన్నాను అంటే మీరు నమ్ముతారా..

౪) మైక్రో సాఫ్ట్ వారిచే అత్యంత ఉన్నతమైన పురస్కారాన్ని నేను 2005వ సంవత్సరంలో పొందాను. ఆ సంవత్సరంలో ప్రపంచం మొత్తంలో పదిహేడు మందికి మాత్రమే Most Valued Professional, MVP అనేటటువంటి సత్కారాన్నిచ్చారు. అటువంటి పదిహేడు మందిలో నన్ను చేర్చి గౌరవించారు. ఇందు మూలముగా తెలియ జేయునదేమనగా, మనకు చదువు అబ్బలేదు కానీ.. ఇలాంటి టెక్నికల్ విద్యలు మాత్రం అమోఘం

౫) మొట్ట మొదటి సారిగా 1999 వ సంవత్సరంలో నేను మైక్రోసాఫ్ట్ వారిచే ప్రొఫెషనల్ గా సర్టిఫై చేయబడ్డాను. అంటే నేను అప్పుడే MCP – Microsoft Certified Professional పరిక్ష వ్రాసి ఉత్తీర్ణుడైయ్యాను. ఇప్పుడు పదకొండు సంవత్సరాల తరువాత మరొక మైలు రాయి చేరాను. ఇప్పుడు నేను MCTS – Microsoft Certified Technology Specialist మాత్రమే కాకుండా MCPD – Microsoft Certified Professional Developer అనేటటువంటి గుర్తింపు పొందానన్న విషయం నా భార్యకు కూడా తెలియదు అంటే మీరు నమ్ముతారా!! కానీ ఇది నిజము

నేను ఓటేసానోచ్..


హైదరాబాద్ వచ్చిన తరువాత మొదటిసారి ఓటేసాను. అలాగే ఈ ఓటు వెనకాల మరో ప్రత్యేకత ఉంది. ఏమిటంటారా.. అది నా జీవితంలో పెళ్ళైన తరువాత మొదటిసారిగా సతీ సమేతంగా నాదైన కుటుంబం అనే గుర్తింపుతో వెయ్యడం అన్నమాట. ఇంతకు మ్రుందు ఎన్నికలు అన్నీ విజయవాడలో సింగ్ నగర్ లో ఉండేటప్పుడు వేసి వచ్చే వాడిని.

ఆ రోజుల్లో.. ఓటేశావా అని నన్ను ఎవ్వరూ అడిగే వాళ్ళు కాదు. అంటే ఈ రోజుల్లొ ఉన్నారు అని కాదు. కానీ నాది అనే ఒక కుటుంబం నుంచి నేను అనే భావన. మరి ఇంతకు ముందో.. మా కుటుంబం నుంచి నేను అనే భావన.

ఈ ’నా కుటుంబం’ మరియు ’మా కుటుంబం’ అనే విషయం మీద గంటలు గంటలు .. రోజులు రొజులు .. నెలలు నెలలు.. సంవత్సరాలు తరబడి చర్చించుకొవచ్చు. కానీ అదో అనుభూతి. అలాగే మరో అనుభూతి ఏమిటంటె.. ఇవాళ్ళ నేను నా భార్యతో మాట్లాడిన మొదటి మాట..

ఓటేసావా!!!!

నన్ను నేనే నమ్మలేకపోయ్యాను. కానీ ఇది నిజం. ఇక అసలు విషయానికి వస్తే.. ఓటు ఎవ్వరికీ వెసాను అనే ప్రశ్నకన్నా.. ఏందుకు వేసాను అనేది ఇక్కడ చాలా ముఖ్యం. దానికి వివిధ కారణాలు..

౧) దొంగ ఓటు వేసే వారికి అవకాసం ఇవ్వకుండా ఉండేందుకు

౨) రాజకీయ నాయకులంతా దొంగలె.. అలాంటిది, నా ఓటు ఓ చిన్న సైజు చిల్లర దోంగకు వేసి వాడిని పెద్ద దొంగని చేస్తే.. వాళ్ళు వాల్లు కోట్టుకుని చస్తారు కదా అన్న క్రమంలో..

౩) ఈ మధ్య కొంత మంది చదువుకున్న వాళ్ళు కూడా రాజకీయ రొంపి లోకి లాగ బడుతున్నారు. అటువంటి క్రమంలో సాటి చదువుకున్న వాడిగా సదురు అభ్యర్దికి నా నివాళి అర్పిస్తున్నాను

ఇలా చాలా కారణలు ఈ ఎన్నికలను భహిష్కరించ లేకుండా చేసాయి..మరి మీరో..!!??

మంగ తాయారు పై నా అభిప్రాయం మరియు స్టాటిస్టిక్స్


మొన్నామధ్య ఎఱక్కపోయి ఇరుక్కుపోయ్యాను. ఏంటీ .. అదేదో పాట గుర్తుకు వస్తోందా.. హు.. అచ్చం అలాగే ఎఱక్కపోయి వచ్చాను ఇరుక్కు పోయ్యాను. ఆ రోజు కొంచం వీలు చూసుకుని శ్రీమతితో కూర్చుని ముచ్చట్లాడుతూ అడ్డంగా దొరికి పోయ్యాను. దేని గురించి అనుకుంటున్నారా.. అదేనండి శీర్షికలో చెప్పిన, మంగ తాయారు (కాప్షన్ : my name is maggi) సీరియల్ గురించి.

ఈ సీరియల్ అచ్చంగా అరగంట సేపు వస్తుంది, ఈ విషయం అందరికీ తెలిసిందే, ఒక్క నాకు తప్ప. శ్రీమతితో కలసి ఆ రోజు బయటికి వెళ్ళి సరదాగా తిరిగి ఏదైనా రెస్టారెంట్లో భోజనం చేద్దాం కదా అని మనసులొ అనుకుంటూ, TV చూస్తున్న శ్రీమతి ప్రక్కన చేరి పిచ్చాపాటి మొదలపెట్ట బోయ్యాను. తెలుగు TV ఛానల్స్ లోని ఏ సీరియల్ చూడకూడదు అనేది మా ఇంట్లో ఒక సాశనం (నాది). కారణం ఎమిటంటే, ప్రతీ సీరియల్‍లో ఏదో ఒక చెత్త. ఒక దాంట్లో ఒక అత్తా కోడళ్ళ పోట్లాటలైతె మరోదాంట్లొ అక్రమ సంబందాలు. నీతి మాలిన కార్యక్రమాలే అన్నీ. ఆనందానికో సంతోషానికో మనం ఆటవిడుపుగా TVని ఆశ్రయిస్తాం అంతే కాని కుళ్ళు కధలు కోసమో, అక్రమ సంబందాల కధలు కోసం కాదు కదా. మంచి కధలు లెక పోగా మానవతా విలువలు లోపించిన కధలే ఈ సీరియల్స్. వీటి గురించి నేను చెప్పేకన్నా ఇది వరలో చాలా మంది తెలుగు బ్లాగర్లు చాలా వివరంగా వ్రాసారు. వారి వివరణల ముందు నెను ఎంత? మచ్చుకు ఒకటి, రెండు, మూడు, ఎన్నో మరెన్నో..

ఈ సీరియల్ మొదలైన కొత్తల్లో అనుకుంటా.. నా సాశనాన్ని ధిక్కరించె విధంగా ఉంది అంటూ నా శ్రీమతీ అనే సరికి ఈ ఒక్క సీరియల్ కు సడలింపు ఇవ్వడం జరిగింది. అలాగే.. మొదట్లో.. ఈ సీరియల్ మొత్తం హాస్యాస్పదం గానే ఉండేది అని ఒకరిద్దరు చెప్పపట్టి నేను అంతగా పట్టీంచు కోలేదు. అందువల్ల ఈ సీరియల్ వచ్చే వేళ్ళల్లో నన్ను పట్టించు కోదు అన్న విషయం నాకు ఈ సంఘటన ద్వారా అర్దం అయ్యింది. సరే అడ్డంగా దొరికి పోయాకదా అని చూస్తూండగా ఓ ఆలోచన నా మదిలో తళ్ళుక్కున మెరిశింది. అది ఏమిటంటే, ఎంత సేపు సీరియల్ వేస్తాడు? ఎంత సేపు ప్రకటనలు వేస్తాడు? వాటిల్ని పక్కా లెక్కల ప్రకారం నోట్ చేద్దాం అనిపించింది. అన్నదే తడవుగా ఆ ప్రయత్నం మొదలు పెట్టాను.


౧) ఈ సీరియల్ మొదలైయ్యే ముందు అచ్చంగా మూడు నిమిషాల సేపు ప్రకటనలు (3 Min) = Total 3 Mins

౨) తరువాత పాత ఎపిసోడ్ నుంచి ఒక నిమిషం పాత పాట
౩) రెండున్నర నిమిషాల పాటు ప్రస్తుత కధ
౪) వెంటనే ప్రకటనలు. అంటే మూడున్నర నిమిషాల నిడివికి అంతరాయం (1 + 2.5 = 3.5 Min) = Total 6.5 Mins

౫) ముప్పై సెకల్న నిడివిలో రాబోయ్యే సీన్ల గురించి (30 Sec Coming) = Total 7 Mins

౬) నిమిషం నిడివితో నాలుగు ప్రకటనలు. అంటే నాలుగున్నర నిమిషాల విరామం ( 1Min X 4 = 4 Mins) = Total 11 Mins

౭) మళ్ళీ ఓ ఐదు నిమిషాలసేపు కధ సాగ దీయ్యడం (5 Mins) = Total 16 Mins

౮) ముప్పై సెకల్న నిడివిలో రాబోయ్యే సీన్ల గురించి (30 Sec Coming) = Total 16.5 Mins

౯) ఒక నిమిషం నిడివిలో ఒక వ్యాపార ప్రకటన (1 Min)= Total 17.5 Mins

౧౦) మూడు సెకల్న నిదివిలో రాజకీయ ప్రకటన (3 Min)= Total 20.5 Mins

౧౧) మళ్ళీ ఓ నాలుగు నిమిషాలసేపు కధ సాగ దీయ్యడం (4 Mins) = Total 24.5 Mins

౧౨) ముప్పై సెకల్న నిడివిలో రాబోయ్యే సీన్ల గురించి (30 Sec Coming)= Total 25 Mins

౧౩) నిమిషం నిడివితో మూడు ప్రకటనలు. అంటే నాలుగున్నర నిమిషాల విరామం ( 1Min X 3 = 3 Mins) = Total 28 Mins

౧౪) మళ్ళీ ఓ నిమిషం సేపు కధ సాగ దీయ్యడం (1 Min) = Total 29 Mins

౧౫) ముగింపు .. పేర్లు .. ఓ నిమిషం (1 Min) = Total 30 Mins

ఆఖరుగా తేలినది ఏమిటంటే, అస్సలు కధేమో పన్నేండు నిమిషాల ముప్పై సెకల్ను (12 Min 30 Sec) నడిస్తే, ప్రకటనలు అచ్చంగా పద్నాలుగు నిమిషాలపాటు(14 Min) అత్యధికంగా పాలు పంచుకుంటే అనవసరంగా మూడున్నర నిమిషాలు(3 Min 30 Sec) వృధా చేసారు. ఈ గణాంకాలను ఒక గ్రాఫ్ గా చేస్తే ఇదిగో ఇలా ఉంటుంది.

కానీ ముగించే ముందు ఒక్క మాట, ఈ సీరియల్ మొదట్లో హాస్యాస్పదంగా సాగినా, ప్రస్తుతం మాత్రం మరే ఇతర పనికిరాని సెంటిమెంటు సీరియల్స్ లాగానే ఇది కూడా రూపాంతరం చెందుతోందని నా అభిప్రాయం.కధ అంటూ ఏమీ లేక పోవడం వల్ల, ఎలా సాగదీయ్యాలా అని తాపత్రయ పడుతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది.ఎందుకైనా మంచిది మీరు మాత్రం దీని నుంచి దూరంగా ఉండగలరు.

నా కొత్త మొబైల్ ఫోన్


చాలా రోజుల నుంచి నా శ్రీమతి పోరగా పోరగా.. ఆఖరున, ఈ మధ్యనే ఒక ఫోన్ కొన్నాను. కొనేటప్పుడు నేను అనుకున్న విషయాలేమిటంటే..

      • కెమెరా ఉండాలి
      • అది కూడా ౩ మెగా పిక్సెల్ సైజుకి తగ్గకూడదు
      • ఫ్లిప్ మోడల్ (శ్రీమతి కోరిక)
      • టచ్ స్ర్కీన్ అయితే బాగుంటుంది

అని మాత్రమే అనుకున్నా.. ఈ ఫీచర్స్ అన్నీ ఉన్న ఫోన్ కోసం దాదాపుగా ఓ రెండు వారాలు దగ్గరలో ఉన్న మొబైల్ షోరూములు అన్నీ తిరిగాను. ప్రతీ షోరూమ్ వాడు వాడి దగ్గర అమ్మకుండా మిగిలి పోయినవి మాత్రమే చూబిస్తున్నాడు గానీ.. నాకు పనికి వచ్చేది మాత్రం చూపించడం లేదు.

ప్రతీ షోరూమ్ లోనూ ఎదో ఒక మోడల్ చూడడం దాని ఖరీదు చూసిన తరువాత వెనక్కి తగ్గడం.. ఇదీ వరస.. ఎందు కంటే.. 3.2MP కెమెరా కలిగిన ఫోన్లు అన్నీ చాలా ఖరీదుగా ఉండడమే కారణం. ఇలా చూస్తుండగా.. సోమాజీగూడ లోని ఒక మొబైల్ షోరూమ్‍లో Fly కంపెనీ వారి E 300 మోడల్ చూడడం జరిగింది. తీరా ఖరీదు చూడబోతే.. దాదాపు పది వేలవుతుందన్నాడు. అంతే గుండే ఆగినంత పనైంది.

ఇక మెల్లిగా ఈ ఫోన్ ఎక్కడేక్కడ అమ్ముతునారో వెతకడం మొదలైంది. తీరా ఆరా తీస్తే.. ఈ ఫోన్‍తో పాటుగా, 128MB memory card మాత్రమే ఇస్తారని తెలిసింది. ఇక దానికి తోడుగా 1GB memory card తీసుకోవాలంటే.. ఇంకొంత ఖర్చవుతుంది.. ఇలా ఆలోచిస్తుండగా.. అమీర్‍పేట సత్యం ధియేటర్ దగ్గర ఒక చిన్న షాప్‍లో కూడా ఈ ఫోన్ మోడల్స్ అమ్ముతున్నారని యాదృస్చికంగా తెలిసింది.

ఏదో ఒకసారి చూసొద్దాం అని వెళ్లి పరికించగా.. ఫరవాలేదని పించే విధంగా ఉందా షాపు.. ఇక వాడితో బేరాలాడి, 8,800/- రూపాయలకి 1GB Memory Cardతో సహా బేరమాడి, కొనేసాను. కొన్న తరువాత తెలిసింది, దీనిలో నేను ఊహించిన దానికన్నా చాలా ఎక్కువ ఫీచర్స్ ఉన్నాయని.

ఇక మెల్లిగా మరొక పుటతో మీముందుంటా.. ఈ ఫోన్ లో ఉన్న ఫీచర్స్ మరొక సారీ పూర్తిగా వివరించడనికి ప్రయత్నిస్తా..

ఎల్‍వీ ప్రసాద్ గారిపై నా అభిప్రాయం

మెదటి విషయం.. ముఖ్యంగా.. నేను తెలుగు సినిమాలు చాలా తక్కువగా చూస్తాను.. తక్కువగా అనేకన్నా, అరుదుగా అంటే బాగుంటుందేమో.. ఏది ఏమైనా.. ఇక్కడ నేను ప్రస్తావించే విషయాలు పూర్తిగా నాస్వగతం.

రెండవది.. ఇన్నాళ్ళు, ఎల్‍వీ ప్రసాద్ గారంటే.. ఒక నేత్ర చికిత్సాలయం యొక్క స్వంతదారుడిగానో లెక హక్కుదారుడుగా మాత్రమే అనుకునేవాణ్ణి.. నేనింత వరకూ ఈ మహానుభావుడు ఎదో పెద్ద వైద్యుడై ఉండి ఉంటాడు.. అనుభవంతో వచ్చిన ఙ్ఞానాన్ని, తనకు వీలున్నంతలో సాధారణ ప్రజానీకానికి తనవంతు కర్తవ్యంగా తనకు కలిగినంత సేవ చేస్తున్నాడు అనుక్కున్నా.. తీరా ఈరోజు, నవతరంగంలో ఈయన మీద ప్రచురితమయిన వ్యాసాన్ని ఆసాంతం చదివిన తరువాత అస్సలు కధ ఏమిటో తెలిసింది.

ఇక ఆ వ్యాసాన్ని చదివిన తరువాత, ఎల్‍వి ప్రసాద్ గారిపై ఉన్న గౌరవం కాస్తా మంటలో కలిసింది. పాతరోజుల్లో చెప్పినట్లు, ఇంట గెలిచి రచ్చ గెలవమన్నారు.. తన కుటుంబం అప్పుల పాలై.. తండ్రి మరణించి.. అభం శుభం తెలియని మేనమామ కూతురు, ఊహ తెలియని వయస్సులో .. వచ్చీ రానీ వయస్సులో .. తెలిసీ తెలియని పెళ్ళి చేసుకుని .. త్వరలోనే పిల్లకి తల్లై .. పరిపక్వతలేని స్తితిలో ఉన్నపుడు.. ఈయనగారు, తల్లిని.. కట్టుకున్న ఆలిని.. కడుపున పుట్టిన పిల్లనూ వదిలి .. ఏదో సాధిద్దామని, ఇంట్లో ఎవ్వరికి చెప్పాపెట్ట కుండా బొంబాయి చెక్కేస్తారా.. కనీసం చుట్టూ ఉన్న సమాజం తల్లిని గానీ, కట్టుకున ఆలిని గానీ.. "ఏమ్మా మీ అబ్బయి కనబడటం లేదు.. మీ ఆయన ఊళ్ళో ఉన్నాడా!! " వంటి ప్రశ్నలు వేస్తే, ఏమి సమాధానం చెబుతారో అన్న ఆలోచన లేకుండా.. అందరిని గాలికొదిలేసి.. భాధ్యతలకు దూరంగా "బొంబాయి పారిపోయాడు..", అని చదివిన తరువాత, మనసుకి చాలా కష్టం కలిగింది. ఇంతే కాకుండా.. ఈయనగారికి చదువుమీద ఏమాత్రం శ్రద్ద లేదంట. మన పిల్లలు చదువు విషయంలో శ్రద్ద వహించక పోతేనే మనం సహించమే.. అట్లాంటిది, ఇంత పెద్దాయనకి మాత్రం "శ్రద్ద లేదు" అని తెలుసుకున్నా మనమేం పట్టించుకోం. పైగా, ఈయన ఇంత పోడిచాడు.. అంత పీకాడు.. అంటూ ప్రసంగాలిస్తూంటాం.. చ చ.. తల్లిని, పెళ్ళాన్ని అంతేకాక కన్న కూతురిని కష్టాలో ఉన్నప్పుడు గాలికొదిలేసి, తన స్వంత ప్రయొజనాలకే విలువనిచ్చే వ్యక్తీ ఒక వ్వక్తేనా.. ఇదేమయినా స్వాతంత్ర్య పోరాటమా.. దేశం కోశం, త్యాగం చేసాను అని సర్ది చెప్పు కోవడానికి .. పూర్తిగా వ్యక్తిగత అభిరుచి..

నిజ్జంగా చెప్పాలంటే.. ఆ ఇద్దరు స్త్రీ మూర్తులకు చేయెత్తి నమస్కరించవచ్చు. కడుపున పుట్టిన బిడ్డ చనిపోయినప్పుడు, తల్లి పడే భాధ వర్ణనాతీతం.. అటువంటి సమయంలో ప్రతీ స్త్రీ, కట్టుకున్న భర్త దగ్గర ఉండాలని కోరుకుంటుంది. అటువంటి సమయంలో ముఖం చాటువేసినా, తిరిగి వస్తున్నానని టెలిగ్రాం వచ్చినప్పుడు, కూతురు చనిపోయిందనే విషయాన్ని ఈయనకు ఎలా తెలియ జేయాలా అని వారిద్దరు పడ్డ భాధ గురించి చదివినప్పుడు.. ఆ పుణ్య మూర్తులకు సాష్టాంగ పడాలనిపించింది. బ్రతికి ఉన్నాడో లేడో అనేటి సంసయావస్తలో ఉన్న తల్లికి కొడుకు వస్తున్నాడు అన్న విషయం పోయే ప్రాణం లేచొచ్చేటటు వంటి వార్తే.. కానీ, సుమారు రెండు సంవత్సరాలు ఆమె అనుభవించిన సందిగ్దావస్త ఏ తల్లికీ రాకూడదు అని నేను భావిస్తున్నాను. ఇంత మందిని ఇబ్బంది పెట్టి సాధించింది ఏమిటి..

ఒప్పుకుంటాను.. అటువంటి మహానుభావుడే లేకపోతే.. ఎన్నో మంచి మనోరంజక మయిన చిత్రాలు రాకపోయేవి అంటారు.. ఎవ్వరికి కావాలండీ ఇవన్నీ.. మేమేమయినా అడిగామా.. తన స్వంత ప్రయోజనాలకు, ధన సంపాదనకు మాత్రమే చేసారా లేదా?? ఫలాపేక్షణ కోసంచేసి, పెద్ద.. ఎదో.. సమాజాన్ని ఉద్దరించామంటారేమిటి?? ఒక వ్యక్తిత్వం అంటూ లేని వ్యక్తి.. దానికి తోడు లాభాపేక్షణ .. వీటన్నింటినీ మించి.. పులితోలు కప్పి.. మహానుభావుడు అనేటటువంటి పెద్ద పదాలు .. ఏమిచేస్తాం .. సమస్య మనలోనే ఉంది.. మనం ఇంకొకళ్ళను అనుకునేం లాభం.. ఈ సినిమా వాళ్ళంతా ఇంతే..

అదేదో సినిమాలో హీరోయిన్, నటించే చాన్సు కోసం పడుపు వృత్తికి కూడా వెనుకాడదు .. మళ్ళీ తను చేసేది తప్పుకాదన్నట్లు / సరైనట్లు డైలాగు .. "ఒక్క ఛాన్సు.. ఒకే ఒక్క ఛాన్సు ..", వీళందరినీ పెద్ద స్టార్‍లుగా మనం గుర్తించేయ్యడం. మనం గుర్తింస్తున్నాం కదా అని వాళ్ళు కనీస విలువలను గంగలో తుక్కి, మానవతా విలువలకు తిలోదకాలిచ్చి ఇదిగో ఇలా గొప్ప వాళై పోతారు. మన నవతరం ఇలాంటి వాళని తమ తమ గాడ్ ఫాదర్‍గా అనేసుకుని, ఇంకే .. ఇంకేముంది, నేను కూడా అంత వాడినై పోతాను అని ఒక తాడు బొంగరం లాగా తిరిగేస్తూ ఉంటారు.

ఇక్కడ, ఇప్పుడు మరొక ప్రస్తుత పెద్ద నటుడు విషయం తలవని తలంపుగా మదిలోకొచ్చింది. పేరు అప్రస్తుతం.. కానీ విషయం చాలా సున్నితం. ఈ పెద్ద హీరో గారికి ఇద్దరు ఆడపిల్లలు ఒక అబ్బయి. పెద్ద పిల్ల వివాహం ఎన్నో ఒడిదుడుకుల మధ్య ఒకరితో నిత్సయ తాంబూలాలు తెగతెంపులు.. వేరొకరితో వివాహం. చిన్నకూతురు, అస్సలు చెప్పాపెట్టాకుండా పారిపోయి వివాహం. ఆరోజుల్లో.. చిన్న కూతురు వివాహం పెద్ద వార్తా విషయం. అట్టి మన ప్రభుద్దుడు, ప్రస్తుతం మన రాజకీయాల్లోకి అడుగుడతాడు అనే ఊహాగానాలకు చిలువలు పలువలుగా ఎవ్వరికిష్టమొచ్చినట్లు వారు తమ తమ స్టేట్‍మెంట్ల్.. ఇంట్లో పిల్లలు ఏమి చేస్తున్నారో .. వాళ్ళ అభిరుచులేమిటో .. వాళ్ళను అదుపులో పెట్టలేక విఫలమయినటు వంటి వ్యక్తి.. రాజకీయాల్లోకి రావడమేమిటో.. మనమందరం కలసి, ఆయనకు ఓట్లు వేసి ఆయన్ను మనల్ని పాలించే అధికారం కట్టబెట్టాలనేటటువంటి ఆలోచనేమిటో.. వీటన్నింటికి మనం గొర్రెల్లాగా .. తానా అంటే తానె తందానా అనడం ఏమిటో.. నాకయితే అర్దం కావటం లేదు ..

ఇక ముగించేముందు, తేలిందేమిటంటే.. సినిమావాళందరూ ఇంతే.. స్వప్రయోజనలే తప్ప పరోపకారం ఏమాత్రం లేనివారు అని... వీళందరినీ చూస్తుంటే.. పర భాష వాడైనా .. షారుక్ ఖాన్ .. అదేదో కార్యక్రమంలో నిఖచ్చితంగా అన్నాడట.. నేను చేసేది అచ్చంగా వ్యాపారం .. నేను రాజకీయాలలోకి పనికిరాను అని. తెలివయిన వాడు అనిపించింది. నిజాన్ని నిజంగా ఒప్పుకోవడానికి ధైర్యంకావాలి.

చిల్లు గారెలు

ఘుమ ఘుమ లాడే చిల్లు గారెలు.. పండుగనాటి ప్రత్యెక తినుబండారం. గారెలు చెయ్యాలంటే మా అమ్మే.. ఈ మద్య మా ఇంట్లో గారెలు కొంచం సాధారణంగా అను నిత్యం తయారు చేస్తోంది నా అర్దాంగి.

చేసి చేసి.. అదేదో పద్యంలోని పంక్తిలో చెప్పినట్టు..

అనగ అనగ రాగ మదిసయల్లు చుండు,
తినగ తినగ వేము తియ్యనుండు,
సాధనమున పనులు సమకూరు ధరలోన,
విశ్వధా అభిరామ వినురవేమ..

చెయ్యగా చెయ్యగా .. శ్రీమతికూడా గారెలు బాగానే చేస్తోంది. ఈ మద్య్హ గారెలు చక్కగా గుల్లగా తినబుల్‍గా చేస్తోంది. ఎటొచ్చి, ఇంతకు ముందు పుటలో చెప్పినట్లుగా, అర్దాంగితో వచ్చిన చిక్కల్లా ప్రయత్నలోపమే.. ఒక్కసారి మెదలు పెట్టిందంటే.. అస్సలు ఆగదు.. తనకు ఈ విషయాన్ని ఎలా చెప్పాలో అర్దంకావటంలేదంతే.

ఉగాది నాటి ప్రసాదం


Prasaadam1
Originally uploaded by Damaraju
పానకం, వడపప్పు, చలివిడి, కొబ్బరి, దానిమ్మకాయ, చెరకు, అరటి, కమలాలు, ఆపిల్ మరియు సపోటా.. మీకు సపోటా కనబడిందా??

ఇక్కడ ఒక విషయం యాదృస్చికంగా మదిలో మెదిలింది. ముందురోజు సాయంత్రం అమీర్‍పెట వెళ్ళినప్పుడు, చెరుకు గడ తీసుకురావడం మర్చిపోవద్దని అమ్మ మరీ మరీ చెప్పింది. సరే కదా చెరుకురసం బళ్ళు చాలావున్నాయి కదా ఎవ్వరిని అడిగినా ఇస్తారు అన్న ధీమాతో, సరే అని అభయమిచ్చేసాను. తీరా అమీర్‍పేట వెళ్ళిన తరువాత ప్రతీ చెరుకురసం బండివాడు ఒక చెరుకుగడ అడిగితే, ఒక్కొక్కటి పదిహేను రూపాయలు చెబుతున్నాడు. అదే చెరకుగడ కనుక రసంతీసి ఇస్తే ఐదు రూపాయలు మాత్రమే.. ఎంత తేడా..

ధైర్యంచేసి, అర్దాంగి పదిరూపాయలకు బేరంచేసి తీసుకుంది. దానిలోని ఒక ముక్కే మీరు ఇక్కడ చూస్తున్నది.

 
Clicky Web Analytics