కోలుకోవడం ఎంత కష్టమో!!

ఈ మధ్య రెండు వార్తలు నన్ను చాలా భాధకి గురిచేసాయి. వాటిలో ఒకటి రోజుల పసిగొడ్డుని చెత్తబుట్టలో వేసి పోయిన తల్లి తండ్రుల వార్తలు మనకి అను నిత్యం కనబడుతుంటాయి కానీ ఈ నాటి ఈ వార్తలో విషయం నన్ను మరింత భాద పెట్టింది. అది ఆ పసి గొడ్డు ప్రాణాలతో మాత్రం లేదు. అది నన్ను మరింత భాదలోకి నెట్టేసింది. తేరుకోవడానికి కొంచం టైం పట్టింది.

మరో విషయం పూర్తిగా స్వవిషయం. స్వవిషయాన్ని నలుగురితో పంచుకునేంత మహాత్ముడిని కాలేదు కాబట్టి ఆ విషయం ఇప్పుడు అప్రస్తుతం. కానీ ఒక్క విషయం మాత్రం ఇక్కడ ప్రస్తావించాలి. భాధ పడటం నాకు క్రొత్తేం కాదు గానీ పడ్డ భాధలోంచి బయటకు రావడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టేది కాదు. ఎందుకంటే నన్ను నేను ఓదార్చుకునే వాడిని. ఈ సారి నన్ను నేను ఓదార్చుకోవడానికి కూడా శక్తి చాలలేదు.

నేను శక్తిని కూడకట్టుకుని నన్ను నేను నిభాళించుకునేంత వరకూ మౌనంగా ఎదురుచూడటం తప్పితే చెయ్యగలిగింది ఏమీ లేకపోయింది. మనసులో కలిగిన గాయాన్ని కాలం పరిష్కరించేంత వరకూ ఎదురు చూడటమే అని ఎదురుచూస్తున్నంతలో కొత్త బంగారులోకం సినిమాలోని ఓ డైలాగ్ నాకు మంచి ఆయింట్ మెంట్ లాగా అనిపించింది. ప్రకాష్ రాజ్ కి పిల్లల విషయం తెలిసి ఒకటే డైలాగ్ కొడతాడు..

నాకు తెలిసిందల్లా ఒక్కటే.. ఇంకా ఎక్కువగా ప్రేమించడమే ..

ఏపీ ఆల్ రౌండ్ వెబ్ సైట్ వారికి ధన్యవాదములు

ఈ రోజు యాదృఛికంగా రెండు విషయాలు నేను తెలుసుకున్నాను. వాటిలో ఒకటి సుందోప సుందుల గురించి మరొకటి వ్యాసమహాముని పుట్టు పూర్వోత్తరాలు మరియు వ్యాసునికి వినాయకునికి మధ్య జరిగిన ఒప్పందం గురించి. వీటిని నేను ఏపీఆల్‍రౌండ్ వారి వెబ్‍సైట్ నుంచి తెలుసుకున్నాను. వీరి వెబ్‍సైట్ లో భారతంలో చిన్న కధలు అనే లంకె నుంచి ఈ రెండు విషయాలు తెలుసుకున్నాను. మీరు చూసారా!! లేకపోతే ఇదిగో ఇప్పుడే వెళ్ళి చూడండి.

భారతంలో చిన్న కధలు అనే ధారావాహికలో శ్రీ ప్రయాగ రామకృష్ణగారు చేసిన శ్రమని వీరు అందిస్తున్నారు అని తెలిపారు. మెల్లగా మిగిలిన కధలు చదవాలని నిర్ణయం తీసుకున్నాను. మరి మీరు చదివారా!!