తెలంగాణా వాదులూ.. మీకు అన్యాయం జరిగిపోతోంది

ఇవ్వాళ ఉదయం ఇంట్లో టిఫిన్ ఆలశ్యం అయ్యేటప్పటికి, బయటికి వెళ్ళి తిందాం అని బయలుదేరాను. ప్రస్తుతం నేను కూకట్ పల్లిలో ఉంటున్నాను కదా, అదో పెద్ద చెత్త కుండి అని ఆలశ్యంగా తెలిసింది. ఉదయం వేళల్లో టిఫిన్ ఎక్కడ దొరుకుతుందా అని వెతుక్కుంటూ వెళితే ఓ చోట చాలా మందు గుమ్మి కూడి ఉన్నారు. ఏంటిదిరా, అనుకుంటూ కొంచం నిశితంగా పరిశీలిస్తే అప్పుడు అర్దం అయ్యింది అక్కడ గుమ్మి కూడి ఉన్న వారంతా టిఫిన్ కోసం అని.

చూడబోతే అదో పెద్ద పద్మ వ్యూహంలా ఉంది. దానిని ఎలాగో ఒకలా ఛేదించుకుని టోకెన్లు ఇచ్చే వాడి వద్దకు వెళ్ళి ఇడ్లీ టొకెన్ అడిగాను. ఏదో పేద్ద తప్పు చేసినట్లు వాడో లుక్కు ఇచ్చాడు. తీరా విషయం ఏమిటంటే అక్కడ ఇడ్లీల కన్నా పూరీలు ఫేమస్. సరే నా భార్యకు పూరీ అంటే ఇష్టం కదా అని ఓ ప్లేట్ పూరీ కట్టించుకుని నేను తినడానికి ఏమి ఉందన్నాను. ’అక్కడ బొండాలున్నాయి పోయి ఏది కావాలో పెట్టించుకుని తిను..’ అని ఓ డైలాగ్ వేశాడు.

సరే కదా అని ఆ ప్రక్కనే ఉన్న సర్వింగ్ టేబుల్ వాడి దగ్గరకు వెళ్ళి బాబూ ఓరెండు బోండాలివ్వు అన్నాను. ఏ బోండా కావాలి అన్నాడు? అప్పుడు నా గొంతులో వెలక్కాయ పడింది. బోండాలో రకాలా !! ఏమిటబ్బా ఆ రకాలు అని తేరిపారా చూశాను. అక్కడ రొండు రకాల బోండాలు కనబడ్డాయి. ఒకటి బాగా వేయించ బడి అచ్చం వెజ్ మంచూరియాలా కరకర లాడే రకంగా గరుకుగా పెద్ద సైజు జామకాయ లాగా కనబడింది. అంటే అది వెజ్ మంచూరియా అంత సైజు లేదు కానీ అంతకు ఓ రెండు మూడింతలు సైజు పెద్దగా ఉంది. మఱొకటి కొంచం లేతగా దోరగా వేయించినట్లు నున్నగా నాజూకుగా మగ్గిన సపోటాలా ఉంది.

ఇంతకీ ఏమిటా అవి అనిడిగితే, దోరగా వేయించినట్లున్న దానిని మైసూర్ బోండా అంటారండీ అన్నాడు. మరి మరోదేమిటి అని అడిగితే వాడిచ్చిన సమాధానమే ఈ పోస్టుకి మూలాధారం. దానిని .. అంద్రా బోండా అంటారంట. గేందిరా ఇది, ఈడకొచ్చి ఈడ కొట్టేటి ఈడ అమ్ముకుంటూ ఆంద్రా అంటావ్ .. గిసంటుదే మరోటి సెయ్యాలా.. గసొంటి దానికి తెలంగాణా బొండా అని పేరట్టాలా. ఏమంటార్ ర్రా.. మీకు సానా అన్నాయం సేత్తుండ్రు. తినే తిండికాడ గూడా మీకు హాక్కు లే? దీన్ని మీరందరూ గల్సి కండిచాలే, గా పేరెట్టినోడ్ని బొక్కల్ చూరజూర నూకల్న. గపుటిదాఁక నేను బొండా దిన. బిడ్డా నీ తెలంగాణా బొండామీదొట్టు

ఇది కూడా నిజమే ..

నాకు తెలుగే సరిగ్గా రాదనుకున్నాను, పరభాష అయినా ఆంగ్లం కూడా రాదని ఇవ్వాళ నిద్దారణ అయ్యింది. ఏదో వృత్తి పరంగా నాలుగు ముక్కలు ముక్కున పెట్టుకుని వాగేస్తూ కాలం గడిపేస్తున్నాను కానీ ఆంగ్లంలో కనీస పదాలు కూడా గుర్తుకు రావటం లేదనడానికి ఇవ్వాల్టి ఆంద్రజ్యోతి పత్రిక ఉదాహరణ. ఇవ్వాల్టి ఆంద్రజ్యోతి సిటీ ఎడిషన్ మధ్య పేజీలో పదవినోదం అనే ఒక భాషా పరమైన సమస్యను ఇచ్చాడు. దానిని పూరిద్దాం కదా అని చేసిన నా ప్రయత్నంలో నేను బొటా బొటిన పాస్ అయ్యాను అని చెప్పుకోవచ్చు. మేము చదువుకునే రోజుల్లో బొటా బొటి అంటే వందకు పాస్ మార్క్ అన్నమాట. హిందిలో అయితే వందకు పదిహేను మార్కులు వస్తే పాస్ అన్న మాట అలాగే మిగిలిన సభక్ట్ లలో అయితే ముప్పై ఐదు వస్తే పాస్ అన్న మాట. ఆ లెక్కలో నాకు వందకు నలభై మార్కులు వచ్చాయి.

సమస్యలో వాడు ఇచ్చింది ఐదు ఖాళీలు పూరించమని. నాకు ఙ్ఞప్తికి వచ్చినవి రెండు. అంటే పాస్ అన్న మాట. వాడు ఇచ్చినవి వాటిల్లో నాకు వచ్చినవి ఇక్కడ ఉంచుతా.

వరుస	తెలుగు పదం	మొదటి అక్షరం	రెండొవ అక్షరం	మూడవ అక్షరం	నాల్గవ అక్షరం	ఐదవ అక్షరం
౧	బ్రతికిన				V	E
౨	ధైర్యము	B	R	A	V	E
౩	నడువు				V	E
౪	నదులు				V	E
౫	బానిస	S	L	A	V	E

మిగిలిన తెలుగు పదాలకు ఆంగ్ల పదాలు ఏమై ఉంటుందబ్బా!!

మీరేమవ్వాలనుకుంటున్నారు / ఏమి చెయ్యాలనుకుంటున్నారు

పేజీ తిప్పితే ..

ఈ మధ్య అనుకోకుండా ఈ క్రింద ఉంచిన లఘు చిత్రాన్ని చూడటం జరిగింది.

ఈ చిత్రం యొక్క మూల ఉద్దేశ్యం అర్దం అవ్వటానికి చాలా సేపు పట్టడం అనేది నా మట్టి బుర్రని చురుకుదనాన్ని తెలియజేసింది. మా బుర్ర యొక్క పనితీరు విషయాన్ని ప్రక్కన పెట్టి ఆలోచిస్తే, ఈ చిత్రాన్ని తీయ్యడంలోని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం బాగుంది. అక్కడి పాత్రల మధ్య సన్నివేశాన్ని చిత్రీకరించిన విధానం బాగుంది. అన్నింటికీ మించి కధాగమనంలోని మాటల విషయంలో ఆ రచయితని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేను. దీనినే క్రియాత్మకత అని అంటారు.

ఎవ్వరైనా ఏదైనా ఫొటో మోడల్ గా చేద్దాం అని అనుకునేవారు ఈ చిత్రాన్ని చూస్తే చాలా ఆనందిస్తారు అని వ్రాయటం కన్నా ఆస్వాదిస్తారు అని వ్రాయటం భేషుగా ఉంటుందేమో. ఒక్క సారి ఆలోచిస్తే పుస్తకంలో ఉండే ప్రకటనలలోని పాత్రలు నిజంగా ఇలాగే ఆలోచిస్తాయా అనేటటువంటి ఊహ ఎంత విచిత్రంగా ఉందో కదా. ప్రకటనలలోని పాత్రలు కనుక నిజంగా ప్రాణం వస్తే ఇలాగే ఆలోచిస్తాయేమో!!

పుస్తక ప్రదర్శన 3వ రోజు విశేషాలు

eతెలుగు ఆధ్వర్యంలో నిర్వహిస్తున్న ప్రచార కార్యక్రమాలలో ఒకటిగా నిలుస్తున్న పుస్తక ప్రదర్శన యందలి స్టాల్ యొక్క మూడొవ రోజు విశేషాలు వ్రాద్దామని రెండు రోజులనుంచి అనుకుంటున్నా, కుదరటం లేక ఇవ్వాళ ఎలాగైనా వ్రాసి ముగిద్దామని కూర్చున్నాను. వీలైన వివరంగా వ్రాస్తాను.

మూడోరోజు ప్రధమంగా నేను వెళ్ళటం జరిగింది. మూడోరోజు శనివారం అయినందున ఉదయం పదకొండు గంటలకే తెరుస్తారని చాలా సార్లు నిర్వాహకులు ప్రచారం చేసినందున ఆరోజు ఇంకొంచం ముందుగా వెళదాం అనుకున్నా, భోజనం చేసి అక్కడికి చేరుకునేటప్పటికి పన్నేండున్నర అయ్యింది. స్టాల్ మూసి ఇన్న వైనం ఎందుకో కించిత్ నచ్చక పోయినా, చేసేది లాభాపేక్ష లేకుండా కదా.. ఎవ్వరికి వీలైతే వారు మనకు కలసి వస్తారు, వీలుకాలేని వారిని ఎందుకు వీలుకాలేదు అని ప్రశ్నించే హక్కు మనకు లేదు కదా అని సమర్దించుకుని, నా వంతు కర్తవ్యంగా నేను వచ్చాను కదా అనుకుని ఓదార్చుకున్నాను. అదిగో అలా మొదలైంది పుస్తక ప్రదర్శనలో మొదటి శనివారం.

అన్నీ సద్దుకుని నా అంకోపరిని నలుగురికి కనబడేటట్టు పెట్టి, కరపత్రాలను సర్ది కుర్చీలో కూలబడ్డాను. జనాలు చాలా పలుచగా వస్తూ ఉన్నారు. మెల్ల మెల్లగా ఒక్కరొక్కరూ రావటం మొదలైంది. వచ్చిన వారికి కరపత్రాలు అందిస్తూ, అడిగిన వారికి తెలిసిన విషయాన్ని తెలియజేస్తూ సాగుతుండగా, మూడున్నర వేళలో కొంచం కునుకు పట్టింది. అలాగే కుర్చీలో కూర్చుని కునికి పాట్లు పడుతుంటే, ఓ నడి వయస్కుడు చక్కగా నా అంకోపరిని సర్దేసే పని చేశాడు. గబుక్కున మెళకువ వచ్చింది కాబట్టి బ్రతికి పోయ్యాను. మేలుకుని అతని చేతిలో కరపత్రాన్ని ఉంచి పంపేటప్పటికి పట్టిన కునుకు కాస్తా పోయింది.

అలా గట్టేక్కిన సమయానికి మెల్ల మెల్లగా తెలుగు బ్లాగర్లు, eతెలుగు కార్యవర్గ సభ్యులు రావటం మొదలైంది. కబుర్లు చెప్పే కశ్యప్ గారు ముందుగా అక్కడికి చేరుకున్నారు. వారి వెనకాల జావాలినిక్స్ వ్రాసే కట్టా విజయ్ గారు రావటం జరిగింది. ఆనాటి విషయాలలో చెప్పుకోతగ్గ విషయం ఏమిటంటే, కట్టా విజయ్ గారు తనతో తెచ్చిన ఎయిర్ టెల్ వారి ఇంటర్ నెట్ కార్డ్. దాని సహాయంతో సందర్శకులకు అంతర్జాలంలో తెలుగు ఎంత బాగా అభివృద్ది చెందుతుందో చూపించగలిగాం. అంతర్జాల సదుపాయాన్ని ఆనాడు eతెలుగు వారికి అందించినందులకు సభా ముఖంగా వారికి ధన్యవాదములు.

అదిమొదలు, ఏకలింగం పేరుతో బ్లాగే మాలికా మూలకారుకులలో ఒక్కరైన శ్రీనివాస్ గారు, శంకరాభరణం అని బ్లాగుతున్న తెలుగు మాస్టారైన కంది శంకరయ్యగారు, వారి వెనకాలే ప్రఙ్ఞ అనే శీర్షికన బ్లాగుతున్న మఱో బ్లాగరు, కోతి కొమ్మచి బ్లాగరుతో మాట్లాడుతుండగా మూడు బీర్ల తరువాత అంటూ అక్కిరాజుగారు వచ్చి కాసేపు పిచ్చాపాటి వేసారు. ఆఖర్లో అనుకుంటా ఒక మంచి మాట చెబుతానంటూ మఱో తెలుగు బ్లాగరు అప్పారావుగారు రావటం జరిగింది. మహిళా బ్లాగర్లలో చురుకుగా పాలు పంచుకుంటున్న జ్యోతిగారు కూడా ఆరోజు తళుక్కున మెరిసి అదృశ్యం అయ్యారు. వీరందరితో పాటుగా సంసృత డాక్యుమెంట్స్ వెబ్ సైట్ నకు సహకారాన్ని అందిస్తున్న గుత్తిన శ్రీనివాస్ గారు కూడా విచ్చేసి వారి అభిప్రాయాన్ని అందరితో పంచుకున్నారు.

ఆనాటి చిత్రాలను ఈ లంకెలో చూడవచ్చు.