పేజీ తిప్పితే ..

ఈ మధ్య అనుకోకుండా ఈ క్రింద ఉంచిన లఘు చిత్రాన్ని చూడటం జరిగింది.

ఈ చిత్రం యొక్క మూల ఉద్దేశ్యం అర్దం అవ్వటానికి చాలా సేపు పట్టడం అనేది నా మట్టి బుర్రని చురుకుదనాన్ని తెలియజేసింది. మా బుర్ర యొక్క పనితీరు విషయాన్ని ప్రక్కన పెట్టి ఆలోచిస్తే, ఈ చిత్రాన్ని తీయ్యడంలోని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం బాగుంది. అక్కడి పాత్రల మధ్య సన్నివేశాన్ని చిత్రీకరించిన విధానం బాగుంది. అన్నింటికీ మించి కధాగమనంలోని మాటల విషయంలో ఆ రచయితని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేను. దీనినే క్రియాత్మకత అని అంటారు.

ఎవ్వరైనా ఏదైనా ఫొటో మోడల్ గా చేద్దాం అని అనుకునేవారు ఈ చిత్రాన్ని చూస్తే చాలా ఆనందిస్తారు అని వ్రాయటం కన్నా ఆస్వాదిస్తారు అని వ్రాయటం భేషుగా ఉంటుందేమో. ఒక్క సారి ఆలోచిస్తే పుస్తకంలో ఉండే ప్రకటనలలోని పాత్రలు నిజంగా ఇలాగే ఆలోచిస్తాయా అనేటటువంటి ఊహ ఎంత విచిత్రంగా ఉందో కదా. ప్రకటనలలోని పాత్రలు కనుక నిజంగా ప్రాణం వస్తే ఇలాగే ఆలోచిస్తాయేమో!!

శక్తి – ఓ భారీ (చెత్త) సినిమా

సినిమాని సినిమాగా చూడాలి అన్న విషయాన్ని ఓ సినిమా అభిమాని నాతో అన్నారు. అలాంటి స్టేట్‍మెంట్ ఈ సినిమా విషయంలో బాగా సూట్ అవుతుంది. సినిమా పరంగా చూస్తే, చాలా విలువలున్న సినిమా. కాకపోతే సామాన్య ప్రేక్షకుడికి కావలసినవి సినిమా విలువలు కాదు, వ్యాపారపరంగా ఉండాల్సిన సినిమా మషాలాలు ఇందులో కనబడలేదు. కాకపోతే తీసిన దర్శకుడికి తీయించిన ప్రొడ్యూసర్లకు ఓ మంచి విజ్యువల్ ట్రీట్ ఉన్న సినిమా తీసాము అన్న తృప్తి తప్ప, కాసులు వచ్చిఉంటాయని నేను అనుకోను.

అశ్వినీ దత్ నిర్మించిన సినిమాలలో చిరంజీవి సరసన శ్రీదేవి నటించిన “జవీఅసు” అనేసినిమా  నాకు తెలిసిన మొదటి భారీ భడ్జట్ ప్రణాళికపై తీసినది. పెద్ద బడ్జట్ సినిమాలంటే, ఎవ్వరైనా చాలా జాగ్రత్త తీసుకుంటారు. అందునా అశ్వినీ దత్ ఎటువంటి ప్రలోభాలకు లొంగని వ్యక్తిగా ఇండస్ట్రీలో నానుడి. అలాంటి అశ్వినీ దత్ ఈ సినిమా విషయంలో ఎందుకో అశ్రద్ద వహించి చెత్త సినిమాకు అంతంత ఖర్చు పెట్టారు. కధా పరంగా చాలా వైవిధ్యం చూపిద్దాం అన్న తపన కనబడ్డా అది కొంచం ఎక్కువై మోతాదు మించి బెడిసి కొట్టింది.

ఏదైనా కొత్తగా చేద్దాం అన్న ప్రయత్నం బాగానే ఉంటుంది, కాకపోతే అలా కొత్తగా చేసేది చెత్తగా కాకుండా జాగ్రత్త పడక పోతే ఇలా అవుతుంది. ఈయనగారి సినిమాలో దాదాపుగా ఏదో చోట నందమూరి వంశాన్ని పొగిడే ప్రయత్నం చేసి విసుగు పుట్టిస్తుంటాడు, కానీ ఈ సినిమాలో అలాంటిది చెయ్యలేదని నాకు అనిపిస్తోంది. లేదా, ఒక వేళ చేసి ఉంటే, నేను దానిని మిస్ అయ్యుండవచ్చు. చూడబోతే, ఈయన గారికి కూడా వాళ్ళ బాబాయి లక్షణాలు మెండుగా కనబడేటట్టు ప్రస్పుటిస్తున్నాయి. ఈ విషయాన్ని ఎంత తొందరగా తెలుసుకుంటే, అంత తొందరగా బాగు పడతాడు లేదా.. ఈయన గారు కూడా పిస్తోలు పట్టుకుని కనబడ్డ నిర్మాతలను కాల్చేసే స్థితికి ఎంతో దూరంలో లేడని నా అభిప్రాయం.

ఈ సినిమా విషయంలో చెప్పుకోదగ్గ విషయాలేమిటంటే..

1. గ్రాఫిక్స్ పరంగా కొంచం శ్రమ పడ్డారు
2. ఆయుధాలను చాలా శ్రద్ద వహించి తీసారు. సాధారణంగా హాలీవుడ్ సినిమాలలో ఇలా ఆయుధాలను ప్రత్యేకించి ఎక్కువ శ్రద్దతో తయారు చేస్తుంటేరు. అఫ్ కోర్స్ మన వీరో గారు ఫాక్షన్ సినిమాల నుంచి ఏదో ఒక ఆయుధాన్ని వాడే విషయం మనకు తెలిసినదే, కాకపోతే వాడే ప్రతీ సారి కొంచం కొత్తగా చేయ్యడం బాగుంది
3. హిందీ తారాగణాన్ని వాడటం నచ్చలేదు కానీ ప్రయత్నం చెత్తగా ఉంది
4. హీరోయిన్ పరంగా అంత అవసరం కనబడలేదు
5. నేషనల్ సెక్యూరిటీ అంటూ చెత్త చెత్త పదాలు వాడి వాటికి ఉన్న గౌరవాన్ని మంటలో కలిపారు

నేను నా రాక్షసి - రివ్యూ

ఇంతకు ముందు చెప్పుకున్నట్లు, నేను సినిమాలు అంత తొందరగా చూడను అలాగే చూడాలని అనుకోను. ఒకవేళ అనుకున్నానా, అంతే, కొంప కొలాస్ సినిమా డింకీ డిలాస్. అలాంటి కోవకే చెందుతుందీ సినిమా కూడా. అంటే, ఇక్కడ మీరు తెలుసుకోవాల్సిన విషయం ఏమిటంటే, ఈ సినిమా నేను చూడాలి అని అనుకోలేదు. ఇంతకు ముందు ఇచ్చిన బిల్డప్ అంతా తూచ్, ఉత్తిత్తినే. ఈ సినిమా హీరో గారిపై నాకు పెద్ద సదాభిప్రాయం లేదు. ఎందుకంటే, ఈ సినిమా ఆడీయో రిలీజ్ సమయంలో అనుకుంటా, ఈయన గారి గురించి మఱో హీరోగారు పెద్ద ఘన కార్యం చేసినట్లు స్టేట్‍మెంట్ ఇచ్చాడు.

హీరోగా చెయ్యడమంటే ఇన్వెస్టుమెంట్ లెని వ్యాపారమంట, ఈ రానాగారి అభిప్రాయంలో. ఎంతైనా మఱో నిర్మాత కొడుకు కదా. ఒక్కొసారి ఇలా వంశ పారంపర్యంగా వస్తున్న తరాన్ని చూస్తుంటే, అసహ్యం వేస్తుంది. అది ప్రస్తుత వీరో మన రానా గారైనా లేక అల్లూ వారసుడైనా లేక నంద మూరి వంశంలోని వారెవ్వరైనా. సినిమా అనేది చాలా మందికి ఒక ఆనందాన్నిచ్చే వ్యాపకం అయితే, ఇలాంటి బడా బాబులకు అది ఒక విలాస ప్రక్రియ. అయితే ఆ ఒడ్డు లేదా ఈ ఒడ్డు. సినిమా ఆడిందనుకోండి, అదిగో మావోడు బాగా చేసాడు అని చంకలు కొట్టుకుంటారు. లేదు, డింకీ కొట్టిందనుకోండి, ఛాత్.. ఆ దర్శకునికి సినిమా తీయ్యడం చేత కాలేదు అని నిదంలేసేయ్యడం. కాకా పట్టడం అనేది నరనరాల్లో జీర్ణించుకు పోతేనే ఈ సినిమా ఇండస్ట్రీలో నిలదొక్కుకుంటారనేది చేదు నిజం. అందుకు సాక్షమే మన జూ.ఎన్టీయార్.

సరే సినిమా పై రివ్యీ వ్రాసే ప్రక్రియలో అదేదో వ్రాసేస్తున్నాను. ఇక ప్రస్తుత సినిమా విషయానికి వస్తే, కధా పరంగా చాలా మంచి సినిమా అలాగే బాగా వ్యాపార విలువలు వ్యక్తపరచ కలిగిన సినిమా. నాకు తెలిసి ఖచ్చితంగా లాభాలే వచ్చుంటాయి. కానీ, నా వరకూ నాకు ఇది ఓ చెత్త సినిమా అనిపించింది. డబ్బులు సంపాదించుకోవాలంటే, చాలా మార్గాలున్నాయి. చాలా సున్నితమైన భావాలను మానవతా దృక్పధంతో చూపించి జనాల మన్నలను పొందేలా సినిమాలు తీస్తే బాగుంటుంది కానీ ఇలా మాసశిక సంక్షోబంలో కొట్టు మిట్టాడే వారిని తీసుకుని దానికి మషాలా దట్టించి, వారి మనోభావాలతో వ్యాపారం చేసే విధానం నాకు వెగటు పుట్టించింది.

ఆత్మహత్య అనే మూల కధాంశంతో తనికెళ్ళ భరణి గారు, గ్రహణం అనే సినిమా తీసినట్టు నాకు గుర్తు. ఆ సినిమా వ్యాపార పరంగా వర్కౌట్ అయినట్లు లేదు. కానీ అది చాలా సున్నితమైన కధ. ఏదైనా చెయ్యాలి అనుకున్నప్పుడు లాభాపేక్ష లేకుండా, జనాలకి ఎక్కుతుందా లేదా అని చూడకుండా, సున్నితత్వాన్ని సున్నితంగా చూపించే ప్రయత్నంలో వ్యాపార దృక్పధంగా భరణి గారు ఓడిపోయినా, సినిమా మాధ్యమాన్ని వ్యాపార పరంగా చూడకుండా ఓ మంచి విషయం వివరించే ప్రయత్నంలో వీరు మనఃసాక్షిగా వ్యవహరించి ఓ మానవత్వం కలిగి ఉన్న వ్యక్తిగా నా ఆలోచనలలో నిలచిపోయ్యారు. నాకు తెలిసి భరణిగారు పెద్ద ధన వంతులేం కారనుకుంటా, వ్యక్తిగతంగా నాకు వీరితో పరిచయం లేదు. కావున, ఏమీ వ్రాయలేను. కానీ వీరు చేసిన పాత్రల పరంగా కానీ వీరి నిరాడంబరత బట్టి గానీ వీరు పెద్దగా వెనకేసుకున్నది ఏమీ లేదని నా అభిప్రాయం. ఒక వేళ నా అభిప్రాయం తప్పవౌచ్చు. కానీ మన వీరో గారికేం వచ్చింది. వీళ్ళ నాన్న సంపాదించింది మూలుగుతోందిగా, వీరు సంపాదించి ఇంకా ఎంత వెనకేయ్యాలంట? అందునా ఇలాంటి సున్నితమైన వ్యవహారాన్ని కమర్షియల్ చేసి సంపాదించడం అనే ప్రక్రియ శెవాన్ని తీసుకెళ్ళేటప్పుడు డబ్బులు జల్లుతారే వాటిని ఏరుకునేటట్లు ఉంది.

ఈ హీరో గారు ఇంతకు ముందు చేసిన సినిమాతో పోల్చుకుంటే, వైవిధ్యమైన పాత్రలను ఎంచుకుంటూ సినిమా పరిశ్రమకి మఱో వారసుని తరంలో మంచి కాంపిటీషన్ ఇచ్చే లక్షణాలు పుష్కలంగా ఉన్నాయి. అప్పుడెప్పుడో షట్టర్ ఐలాండి అనే సినిమా లోని హింసని ప్రేరేపించే జుగుప్సా కరమైన ఘటనలు గుర్తుకు వచ్చాయి. ఇకపై వీరినుంచి ఎలాంటి సినిమాలు వస్తాయో చూడాలి. ఇంతకీ నచ్చిన మఱియు నచ్చని అంశాల విషయానికి వస్తే..

నచ్చిన అంశాలు..

• దర్శకుని ప్రతిభ
• స్క్రీన్ ప్లె
• లొకేషన్స్ ప్రిఫరెన్స్ – ఎంచుకున్న విధానం
• వెనిస్ నగరాన్ని చాలా ఎక్కువ సేపు చూపించడం
• కటకటాల వెనకాల ఉన్న కొడుకుని విడిపించుకునే సీన్లో పోలీస్ ఆఫీసర్ ప్రవర్తన
• ప్రతీ వ్యక్తి ఆత్మహత్య వెనకాల ఓ బలమైన కారణం ఉంటుంది అని చూపించడం
• మన శరీరంలో ఆత్మహత్య నిరోధించే తత్వం ఉంటుంది అని తెలియ జెప్పే ప్రయత్నం

నచ్చని అంశాలు..

• మొదటిగా, ఆత్మహత్య అనే అంశాన్ని వ్యాపారం చెయ్యడం
• పిల్లని చంపేయ్యడం
• ప్రతి నాయకుడు చంపే ప్రతీసారి అమ్మవారిని స్మరించడం
• హింస పరంగా పైశాచిక ఆనందాన్ని చూపించడం
• ముమ్మయిత్ ఖాన్ పాత్ర
• డబ్బున్న వారు నిర్భయంగా ఎలాంటి అఘాయిత్యాలైనా చేసేయ్యండి అని ప్రేరేపించే విధానం

ఇంకా మరెన్నో.. కానీ, ఈ చిట్టాని ఇక్కడితో ఆపేస్తాను. ఆఖరిగా, సున్నిత మనస్కులు ఈ సినిమాని చూడవద్దని మనవి

21 – ఓ విలక్షణ చిత్రం

ఈ చిత్రానికి రివ్యూ వ్రాసేటప్పుడు శీర్షిక ఏమని పెడదాం అని ఎంతో ఆలోచించిన తరువాత, నిజ్జంగా ఇది ఓ విలక్షణ చిత్రం అనిపించింది. అందుకనే ఇలా మొదలైంది. లెక్కలు పెట్టడం కూడా ఓ లక్షణమే కదా.

ఈ సినిమా మొత్తం బ్లాక్ జాక్ అనే ఓ పేకాట చుట్టూ తిరుగుతుంది. కధా పరంగా ఇందులో పెద్ద విషయం ఏమీ లేక పోయినా, చిత్రించిన విధానం బాగుంది. ఇందులో హింస అనే పదానికి అవసరానికి మించి వాడలేనందున నాకు నచ్చింది. సినిమా అనేది తియ్యాలి, వద్దు అనను. కానీ మితి మీరిన హింస అవసరం లేదు. అందునా మన తెలుగు సినిమాలలో, ప్రత్యేకంగా నందమూరి వంశస్తుల సినిమాలలో మరింత భీభత్సంగా ఉంటుంది.

ఈ చిత్ర విషయాలకు వస్తే, ప్రతీ వ్యక్తిలోను ఏదో విషయం ఉండే ఉంటుంది. కాకపోతే ఆ విషయాన్ని వారు తెలుసుకోవడమే ముఖ్యం. అది వారి జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది. ఈ సినిమాలో ఓ అనుహ్యమైన అలవాటు అంత్య సీన్లలో అనుకోని విధంగా పనికి వస్తుంది. ఈ సినిమా ప్రధాన వృత్తాంతమే ధనార్జన. అలాగే ఈ సినిమాలోని ప్రధాన పాత్రదారులు ధనార్జన విషయంలో సఫలీకృతులౌతారు. కానీ వీరిలోని ఒక వ్యక్తికి ఓ సాధారణమైన అలవాటు ఉంటుంది. అది మన అందరికీ చీప్ గా అనిపించ వచ్చు, కానీ అదే అలవాటు ఈ సినిమా చివ్వర్లో ఉపయోగ పడుతుంది.

ఈ సినిమాని తీసిన విధానం కన్నా, కధని నేరేట్ చేసిన విధానం బాగుంది. ఈ సినిమాలో భావప్రకటనకు ఎంత పెద్ద పీట వేసారంటే, కొన్ని కొన్ని భావాలు మనం అనునిత్యం అనుభవిస్తున్నా వ్యక్త పరచలేము. ఈ సినిమాలోని ముఖ్య పాత్రధారికి నిండా ఓ పాతికేళ్ళ వయసు ఉంటుందో లేదో చెప్పలేం, కానీ తనకు ఇచ్చిన పాత్రకు న్యాయం చేసాడు. ఈ సినిమాలో ఇతను చేసిన పాత్ర ఓ మధ్య తరగతి కుటుంబం నుంచి వచ్చి చదువే లోకంగా పెరిగిన ఓ పిల్లవానిది. అలా అభం శుభం ఎరుగని పిల్లవాడు ఎంతో ఆశతో హార్వర్డ్ విశ్వవిధ్యాలయం లోని మెడికల్ కాలేజీలో సీటు సంపాదించు కోవాలన్న అభిలాషతో చిన్నతనంలో అనుభవించాల్సిన సంతోషాలన్నింటినీ త్యాగం చేసి చదువే లోకంగా పెరుగుతాడు. అలాంటి ఇతి వృత్తం ఉన్న సినిమాకి కమర్షియల్ కోణాన్ని చక్కగా అద్ది, ఆ కధ యొక్క భావాన్ని ఏ మాత్రం దెబ్బతినకుండా తీసిన విధానం స్క్రీన్ ప్లే విషయంలో చాలా శ్రద్ద వహించారని చెప్పుకోవచ్చు.

ప్రతీ కధలో చాలా ట్విస్టులు ఉంటాయి, అలాగే ఈ కధలో కూడా కొన్ని ట్విస్టులు ఈ సినిమాని ఆశాంతం మనలోని ఉత్సూకతని కోల్పోకుండా చేసాయని చెప్పొచ్చు. ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చిన సీన్ల విషయానికి వస్తే..

• హీరో గారు తన యవ్వనం అంతా చదువు పైనే కేంద్రీకరించి తన చిన్న చిన్న సంతోషాలను కోల్పోయాను అని తన స్నేహితునితో చెప్పేది మొదటిది
• ఈ సినిమాలోని విలన్ తన వ్యవహారాన్ని తెలియజేసినప్పుడు, సున్నితంగా తిరస్కరించిన వైనం రెండొవది
• బొడ్డులో డబ్బులు దాచుకుని ఎయిర్ పోర్ట్ సెక్యూరిటీని దాటి వెళ్ళుతున్నప్పుడు హీరో ముఖ కవళికలను తీర్చిదిద్దిన వైనం మరొకటి
• కంప్యూటర్లు ఎంత వచ్చినా నేను గమనించిన విషయాన్ని ఇవి గుర్తించ లేవు అని ఓ పాత్ర చెప్పే సీన్

ఇలా వ్రాసుకుంటూ పోతే చాలా వస్తాయి, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, కొంచం సాహసం.. మరికొంచం తెగువ.. ఇంకొంత ధైర్యం తోడుగా తెలివితేటలుంటే, మనం ఏమి కోల్పోయినా అన్నింటినీ తిరిగి తెచ్చుకోవచ్చు అని ఈ సినిమాలో చెప్పారు.

అల్లూ అర్జున్ అభిమానులకు / అల్లూ అరవింద్ ల కోసం

మొన్నామధ్య విడుదలైన “బద్రీనాద్” పాటల విడుదల కార్యక్రమాన్ని నిన్న చూసాను. అందులో జనాలంతా అర్జున్ని అలాగే వివివిని ఎత్తేస్తుంటే, చాలా చికాకేసింది. అంతే కాకుండా, అంగ్లంలోని ఓ పాత సామెత గుర్తుకు వచ్చింది. అదేనండి నాకు దురద వచ్చినప్పుడు నా వీపు నువ్వు గోకు నీవీపు నేను గోకుతాను అంటూ సాగుతుందే, అదే సామెత. అక్కడ కనబడ్డ ప్రతీ వ్యక్తీ ఈ సినిమా బాగుండటమే కాకుండా, తెగ ఆడేస్తుందని డాంబికాలు కొడుతుంటే, ఇంతటి సొంత డబ్బా అవసరమా అనిపించింది.

సరే ఇక విషయానికి వస్తే, ఆ కార్యక్రమం జరుగుతున్నప్పుడు ఆడియన్స్ లోంచి చాలా మంది పవన్ కళ్యాణ్ గురించి గోల చేసారు. పవన్ గారి గురించి మరోసారి వ్రాస్తాను. ఇక ప్రస్తుత విషయానికి వస్తే.. “బద్రీనాద్” అనే పుణ్యస్థాలాన్ని ప్రాతి పధికగా తీసుకుని తీస్తున్న చిత్రం కావున ఈ సినిమా కూడా జూనియర్ ఎన్టీయార్ తీసిన శక్తి సినిమాలాగే ఉంటుందని ఊహించుకోగలను. కాకపోతే, కధని ఓ ఇంత అటు ఇటు చేసి కాస్తంత మషాలాలు జొప్పించి ఉంటారు అనుకుంటూ, మూల కధమాత్రం “శక్తి” లాంటిదే అయ్యుంటుందని నా ఊహ.

ఇక్కడ ఈ పుటకు అవసరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ సినిమాలో కత్తి యుద్దం మరియు మార్షల్ ఆర్ట్స్ ప్రధాన పాత్ర వహించాయని పలువురు పలకడం. ఈ విషయం నాకు నచ్చింది, అంతే కాకుండా, వీరు చూపిన విజ్యువల్స్ కొన్నింటిలో మన అర్జున్ గారు కత్తిని చాలా చాక చక్యంగా త్రిప్పడం కూడా బాగుంది. అందువలన్ ఇందు మూలంగా నేను చెప్పొచ్చేదేమిటంటే, ఈ సినిమాని చూడదలిచాను. అంటే, ఈ సినిమా అట్టర్ ఫ్లాప్ అన్నమాట.

ఇంతకు ముందు ఇలాగే పవన్ కళ్యాణ్ నటించిన కొమరం పులి చూద్దాం అనుకుంటే, అది ధియేటర్ల వద్ద డింకీ కొట్టి నేను చూద్దం అనుకునేటప్పటి మా ఊరినుంచి ఎత్తేసారు. అందువల్లన అల్లూల్లకు మరియు అల్లూల అభిమానులకు ఇదే నా హెచ్చరిక. నేను చూద్దాం అనుకున్న ఏ సినిమా ఆడినట్లు చరిత్రలో లేదు. ఆపై మీ ఇష్టం.

పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఒక శుభవార్త

ఓ పెద్ద ఫ్లాప్, కొమరం పులి నుంచి బయట పడి, కొత్తగా రిలీజ్ అవుతున్న తీన్‍మార్ సినిమా హీరో అయిన పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఒక శుభవార్త. కొమరం పులి పాటల గురించి ఓ రివ్యు ఇంతకు ముందు వ్రాసాను. అది నేను వ్రాసిన మొదటి పాటల రివ్యు. స్వతహగా నేను సినిమాలు చూడాలనుకోను, కానీ ఏదైనా సినిమా నేను చూడాలనుకుంటే.. అంతే సంగతులు.. సినిమా బాక్సాఫీస్ వద్ద బోల్తా కొట్టిందే.

అలా నేను చూడాలనుకున్నానంటే అది ఖచ్చితంగా ఫ్లాపే అని చాలా సార్లు ఋజువైంది. కొమరం పులి సినిమా విషయంలో కూడా ఇది నిజమైంది. కాకపోతే కొత్తగా వచ్చే తీన్‍మార్ సినిమా విషయంలో నేను చూడాలనుకోవటం లేదు. అన్నంత మాత్రాన ఈ సినిమా హిట్ అవుతుందని చెప్పలేను కానీ, ఫ్లాప్ మాత్రం కాదు. అంటే, నిర్మాతకు నష్టం లేదు అన్నమాట.

ఆ విధంగా పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఇది ఒక శుభవార్తే అని నా అభిప్రాయం. ఈ పుట చదివిన వారిలో పవన్ అభిమానులెవ్వరైనా ఉంటే, స్పందించి మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయ మనవి.

గాయం 2 సినిమా మాతృక

జగపతి బాబు చాలా కాలం క్రిందట చేసిన సినిమా గాయం-2 సినిమా మొదటి సినిమా యొక్క సీక్వెల్ అని అనుకున్న వాళ్ళల్లో నేనూ ఉన్నాను. కానీ నిజం ఏమిటంటే, ఇది ఓ ఆంగ్ల సినిమా కాపీ అన్న విషయం, ఇవ్వాళ నాకు తెలిసింది. A History of Violence అనే ఆంగ్ల సినిమా నుంచి చాలా భాగం మక్కీకి మక్కీగా తీయ్యటం నాకు ఎందుకో మింగుడు పడలేదు. అందునా రామ్ గోపాల్ వర్మ వంటి వ్యక్తి పేరుతో ప్రజెంట్ చేసిన ఈ సినిమా ఓ ఆంగ్ల మాతృక అనే చేదు నిజం నాకు గొంతులో పడ్డ వెలక్కాయ అయ్యింది. ఇది నాకు కొత్త విషయం, చాలా మందికి ఇది పాత విషయం అయ్యుండవచ్చు. రామ్ గోపాల్ వర్మ ఇలాంటి కాపీలు కొడతాడని నేననుకోలేదు.

బాలయ్య సినిమాకి నేను వ్రాసే పంచ్ డైలాగ్

ఈ మధ్య బాలయ్య తీస్తున్న కొత్త సినిమాకి నాకు డైలాగ్స్ వ్రాసే అవకాసం వచ్చింది. పనిలో పనిగా ఓ పది డైలాగ్స్ బాలయ్యకు వినిపించడం జరిగింది. వాటిలో ఈ క్రింద చెప్పినది బాలయ్యకు బాగా నచ్చింది. కాబట్టి ముందుగా మీకు లీక్ చేస్తున్నా, ష్.. ఎవ్వరికీ చెప్పొద్దు. సినిమా కధ ఇంకా చర్చల్లో ఉంది, కధ ఏదైతేనేం, ఆఖర్లో డైలాగ్స్ వ్రాసేది నేనేగా.

నువ్వు ఒక్కడివే రా, ఒక్కొక్కడ్ని పెంచుకుంటురా, ఒక్కొక్క సారిగా రా, వచ్చిన ఒక్కొసారి ఒక్కోదెబ్బతో నేనొక్కడ్నే ఒక్కటిస్తా ఒక్కొక్కడూ వందౌతాడు

తకిట తకిట

 

ఓ మంచి సినిమా. చాలా కాలం తరువాత మరో కుటుంబ సమేత సినిమా చూసాను అనిపిస్తోంది. సినిమాకి తగ్గట్టుగా భూమిక ఓ మంచి పాత్ర పోషించింది. సున్నితమైనటువంటి కధాంశంతో మృదువైన స్టోరీలైన్ కలిగిన సినిమా. పిల్లలలో ఇంత సత్ హృదయం నింపాలంటే, పెద్దలలో ఎంత ఓర్పు ఉండాలో, ఎంత సహనం ఉండాలో కదా. ఈ సినిమాని ఎవ్వరు దర్శకత్వం వహించారో గాని చాలా బాగా చేసారు. కధా రచయత బాగా వ్రాసారు. ప్రతీ సీన్ కు తగ్గట్టుగా మాటలు వ్రాసారు. నాకు పూరి జగన్నాద్ తీసిన “ఇట్లు శ్రావణి సుబ్రమణ్యం” సినిమా గుర్తుకు వచ్చింది. ఇది ఎందుకు గుర్తుకు వచ్చిందంటే, పూరి మనస్తత్వం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉంటుంది. మనుష్యులంతా మంచి వాళ్ళు అని అనుకుంటాడు. అలాగే మంచి మనస్తత్వం ఉన్న వాళ్ళు సున్నిత మనస్కులై వైలెన్స్ గురించి ఆలోచించరు అని నా అభిప్రాయం.

ప్రతీ కధలో ఓ విషాదం ఉన్నట్టు, ఈ కధలో కూడా ఓ విషాదం పెట్టి కొంచం రక్తి కట్టించారు అని అనలేను కానీ సుహాసిని స్వరూప్ ల ఆత్మహత్య నాకు నచ్చలేదు. వారి కధకి కూడా ఓ మంచి ముగింపు ఇస్తే బాగుంటుందని నా అభిప్రాయం. కానీ ఈ ప్రియులు వ్రాసిన ఆఖరి లేఖలో కొన్ని డైలాగులు చాలా భాధాకరంగా ఉన్నా, చొంగ కార్చుకునే యదవలు అవకాశం కోసం ఎదురు చూస్తునే ఉంటారు. ప్రేమగా దగ్గరికి తీసుకోవాలి కాని అవకాశం దొరికింది కదా అని చేతులేసి అసహ్యంగా ప్రవర్తించడం ఎంత భాధాకరమో ఆ మాటల్లో తెలిసింది. నిజంగా చెప్పాలంటే, ఈ మాటలే చాలా భాధాకరంగా ఉన్నాయి. అలాంటిది అనుభవించాల్సి వస్తే.. తలచుకోవాలంటే భయంగా ఉంది. ఈ మాటల్లో చెప్పదలచుకున్నది ఎంతవరకూ నిజ సమజంలో ఉన్నదో అని చెప్పలేకపోయినా, ఎంతో కొంత మాత్రం రాక్షసులు మాత్రం ఉన్నారని నా అభిప్రాయం. ఈ విషయం గురించి ఇంకా ఎక్కువ వ్రాస్తే నాకు మంచి మాటలు రావు.. పాయింట్ దెబ్బతింటుంది.

హీరో పాత్రని పూర్తిగా వైలెన్స్ లేకుండా తీర్చిదుద్దడం బాగుంది. అలాగే కన్న కూతుర్ని కాకుండా ఊరూ పేరూ లేని వెంగళప్పాయిని నమ్మే తల్లి తండ్రులకు చురక పెట్టిన సీన్ అదిరింది. నాన్నా నన్ను నమ్మండి, అంటూ ఏడుస్తూ పలికిన అమ్మాయిని, అలాగే ఆ తండ్రిని చూస్తుంటే, ఆ అమ్మాయిలోని అమాయకత్వం ఆ తండ్రిలోని భధ్యత ప్రస్పుటంగా కనిపించాయి. ఆడపిల్లలున్న ప్రతీ తండ్రీ పిల్లల్ని ఏవిధంగా పెంచాలో కొన్ని కొన్ని భాధ్యతాయుతమైన పాయింట్స్ చూపించారు. అన్నింటికీ మించి యాసిడ్ పోద్దాం అన్న ఆలోచనతో లాబ్ నుంచి యాసిడ్ తీసుకు వస్తున్న సమయంలో భూమిక పైన తీసిన సన్నివేశం నాకు తెగ నచ్చింది. అబ్బాయిని రెండు లెంపకాయలిచ్చి, కోపంగా ఉందా.. అయితే నామీద కూడా పోయ్ రా .. అని ప్రశ్నించడం చాలా సబబుగా సన్నివేశానికి తగ్గట్టుగా ఉంది. ఆ తరువాత డైలాగులైతే అద్దిరాయ్.. నీ చెంపపై నేను కొట్టినప్పుడున్న నొప్పి ఇప్పుడు లేన్నట్టుగా నువ్వు యాసిడ్ పోసిన శరీరం పైన అయిన గాయం కాలానుగుణంగా మానిపోతుంది, కాని మనసుపై చేసిన గాయాన్ని మాన్పలేవు .. అన్న పోలిక సందర్బానుచితంగా ఉంది.

అన్నింటికీ మించి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే చాలా బాగుంది అనేది  సరి అయినది. మీరు చూడండి.

షట్టర్ ఐలాండ్.. రివ్యూ

 

ఈ సినిమాని చూడమని ఓ తెలుగు బ్లాగర్ సజస్ట్ చేస్తే, సలహా ఇస్తే ధైర్యం చేసాను. మొదటి నలభైఐదు నిమిషాల వరకు ఏమీ విషయం లేదు. ఈ సినిమా ఓ మానసిక చికిత్సాలయం చుట్టూ తిరుగుతుంది. అనుకోకుండా ఓ అమ్మాయి ఈ చికిత్సాలయంలో కనబడకుండా పోయిందన్న కేసుపై ఇద్దరు పోలీసు అధికారులు అక్కడికి వెళతారు అన్న కధనంతో ప్రారంభవౌతుంది ఈ సినిమా.

 

వారిలో మొదటి వ్యక్తి మన హీరో గారు. మరో వ్యక్తి ఈయనకు సహయాధికారి. నాటకీయ పరిస్తితులలో మన హీరో గారిని కూడా అక్కడి పేషంట్‍ని చేస్తారు. అదిగో అక్కడే ఈ సినిమా కధకుని (మొత్తం) సృజనాత్మకత దాగి ఉంది. ఇందులో చాలా పైశాచిక  దృశ్యాలు ఉన్నాయి. ఇంత పైశాచికమైన సినిమాని నేను ఇంత వరకూ చూడలేదు. ఇకపై చూడబోనేమో. కొన్ని విషయాలలో ఈ సినిమా ప్రశంసనీయమైనా, కధా పరంగా నాకు అస్సలు నచ్చని సినిమా. ఎవ్వరూ చూడవద్దని నా మనవి.

ఈ సినిమాని సగం చూసిన తరువాత ఇక చూడకూడదనుకున్నాను. కానీ ఈ సినిమా ఇన్సెప్షన్ సినిమా కన్నా బాగుంది అని రివ్యూ వ్రాసేటప్పటికి ఏ విధంగా బాగుందో చూద్దాం అని పూర్తిగా చూస్తూ ఈ రివ్యూ వ్రాస్తున్నా. స్క్రీన్ ప్లే పరంగా కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలు ఈ సినిమా దర్శకుని ప్రతిభను చాటాయి. అన్నంత మాత్రాన ఈ సినిమా బాగుంది అని కాదు. ఈ సినిమాలో వైలెన్స్ శృతి మించి చూపించారు. కధ విపరీతంగా ఉంది. మనుష్యుల్లో ఇంత విపరీతంగా కూడా ఆలోచిస్తారు అన్న విషయం తెలిసిన తరువాత నా ఆలోచనలు ఎంత చెత్తగా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది. ఇక్కడ ఎంత ఉత్తమంగా ఉండాలో అనే విషయం తెలియక పోయినా ఎంత వికృతంగా మరియు ఎంత చెత్తగా ఆలోచించకూడాదో అంతే కాకుండా ఎంత వికృతంతా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది.

కొన్ని కొన్ని సీన్లు దర్శకుని ప్రతిభని చాటి చెప్పాయి. వాటిల్లో మొదటిది మన హీరోయిన్ గార్ని ఇంట్రడ్యూస్ చేసేటప్పుడు తీసిన షాట్. ఇక్కడ కొన్ని కంప్యూటర్ జిమ్మిక్స్ ఎవ్వరికీ తెలియక పోయినా నేను పట్టేశాను. మరొకటి హీరో గారు హీరోయిన్ని కలిసేటప్పుడు పలు పలు విధాలుగా చిత్రాలను సృష్టించడం. అలాగే మరొకటి మన హీరో గారు ఓ పెద్ద కొండ చెరియనుంచి క్రిందకు దిగే సీన్. అంత ఎత్తు నుంచి క్రిందకు దిగుతున్నట్టు చిత్రీకరించడం అచ్చంగా నిజంగా ఉంది.

కానీ ఒక్క విషయం ఇక్కడ ప్రస్తావించుకోవాలి. అన్నీ మన మైండ్ లోనే ఉంటుంది అని ఈ సినిమా ద్వారా చెప్ప ప్రయత్నించారు. మన మైండ్ మాత్రమే మన భాధలను మన శరీరానికి తెలియజేస్తుంది, అలాగే అన్ని రకాల అనుభవాలను. అంటే, కోపాన్ని, తాపాన్ని, ఇష్టాన్ని, అయిష్టాన్ని,  భాధని,  సంతోషాన్ని, ఏదైనా.. అన్ని మన మైండ్ నుంచే ఉద్బవిస్తాయని ఈ సినిమాలో చెప్ప ప్రయత్నించారు. అన్నింటి కంటే మించి మనకు అత్యంత సన్నిహితులు మరియు ప్రీతి పాత్రులైన వారలే మనకు అవరోధాలుగా మారతారని చెప్పడం బాగుంది.  తిమ్మిని బమ్మిని చేసి ఓ వ్యక్తిని పిచ్చి వాడిని చెయ్యడం ఎలా వీలౌతుందో అర్దం కావటం లేదు కానీ ఎలా పిచ్చి వాడిని చెయ్యవచ్చో ఇందులో చెప్పారు.

అంతేకాకుండా ఈ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు నాకు మరో పాత కధ గుర్తుకు వస్తుంది. అది ఏమిటంటే.. ఓ బ్రాహ్మణుడు దానంగా వచ్చిన గొఱె పిల్లని పట్టుకు పోతుంటే దారి మధ్యలో పది మంది శూదృలు ఆ జంతువు గొఱె కాదు కుక్క అంటే, ఆ బ్రహ్మణుడు ఆ గొఱెను కుక్క అనుకొంటాడు. అనుకోవడమే కాకుండా దానంగా వచ్చిన గొఱెని కుక్క అని అనుమానించి వదిలేస్తాడు. అలా వదిలేసిన గొఱెన్ని శూదృలు తీసుకు వెళ్ళి పండగ చేసుకుంటారు. అలాగే అదేదో పాత సామెత చెప్పినట్టు. పదుగురాడిన మాట పాడియై వర్ధిల్లు అన్నట్టు.. పది మంది గొఱెని కుక్క అంటే ఎవ్వరికైనా అనుమానం వస్తుంది, ఎందుకు పది మంది ఇలా అంటున్నారో అని. అలాంటి మూల కధనే ఆధారంగా చేసుకుని నిర్మించిన సినిమా ఇది. నాలాంటి వాడు ఈలాంటి సినిమాని ఓ పది నిమిషాలు కూడా చూడడేమో.. కాకపోతే ఈ సినిమా ముగింపు చాలా చిత్రంగా ఉంది.

సాధారణంగా సినిమాలు రెండు రకాలుగా ఉంటాయన్నది నా అభిప్రాయం. ఒకటి కామెడీ అయితే మరొకటి ట్రాజడీ. ఈ సినిమా చూసిన తరువాత నాకు మూడో రకం కూడా ఉంటుందనిపించింది. అదేమిటంటే కన్ఫూజింగ్ అని. నెను వృత్తి పరంగా నాకు రిపోర్ట్ చేసే డవలపర్స్ అందరికీ ఒక మాట చెబుతూ ఉంటాను, అదేమిటంటే, వీలైతే ఎదుటి వారికి మీ విషయాన్ని కన్‍ఫర్మ్ చెయ్యండి వీలు కాని పక్షంలో కన్‍ఫ్యూజ్ చెయ్యండి అని. అలా ఈ సినిమా పలు సార్లు చూసిన తరువాత కూడా కన్‍ఫ్యూజింగానే ఉందంటే, దాని వెనుక పలు కారణాలు ఉండి ఉంటాయి. వాటిల్లో మొదటిది.. అయితే, నా బుఱ పీత బుఱ అయ్యినా అయి ఉండాలి లేదా తీసినవాళ్ళు ఉద్దేశ్య పూర్వకంగా అర్దం కాకూడదనే తీసి ఉండాలి. ఏది ఏమైనా అనవసరంగా రిస్క్ తీసుకున్ననేమో అనిపించింది. ఈ సినిమాని చూసినందులకు చింతిస్తున్నాను. ఈ సినిమా నేను చూసాను అన్న విషయం మర్చిపోవడానికి చాలా కాలం పడుతుందేమో!!

పరమ చెత్త సినిమా. అస్సలు ఇలాంటి సినిమాని జనాలు చూడటానికి అనుమతినిచ్చిన సెన్సార్ బోర్డ్ వారిని అనాలి. ఇలాంటి సినిమాని అనుమతించారంటే ఈ సెన్సార్ బోర్డ్ వాళ్ళు ఎంతటి సున్నిత మనస్కులో అర్దం అవుతోంది. అంతే కాకుండా ఇలాంటి పైశాచిక సినిమాని తీసిన దర్శకుడిని అనాలి.. వీరందరికన్నా పైశాచికంగా సినిమా కధని రచించిన కధా రచయతని కూడా అనాలి.. వీరేంత వికృత మనుష్యులో అని. ఇలా ఈ సినిమాలో బోళుడంత చెత్త ఉన్నా, సినిమాటోగ్రఫీ పరంగా అలాగే ఫొటోగ్రఫీ పరంగా ఈ సినిమా భలే ఉంది అని చెప్పక పోయినా ఎంతో కొంత శ్రమ పడ్డారని మాత్రం చెప్ప గలను.

ఇదే పెద్ద ఎఛీవ్‍మెంట్ అనుకుంటే నేను పిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడే తెలుగు సినిమాలను ఓ ఆటాడుకున్న విఠలాచార్య మ్రుందు వీరు ఎందుకూ పనికి రారు అన్నది నా అభిప్రాయం. కాకపోతే విఠలాచార్య గురించి వీరికి తెలియదు కాబట్టి వీరు బాగానే తీసారు అని చెప్పుకోవచ్చు. కాకపోతే మన విఠలాచార్యకు కొన్ని విలువలున్నాయి, కానీ షట్టర్ ఐలాండ్ సినిమా తీసిన దర్శకునికో లేదా సినిమాకు కధను చేకూర్చిన కధా రచయితకు విలువలు అంటే ఏమిటో తెలియదేమో అనిపిస్తోంది.

ఫైనల్‍గా ఒక్కటే ఒక విషయం. ఎవ్వరూ ఈ సినిమాని చూడవద్దని ప్రార్ధన. ఈ సినిమాపై ఇంత రివ్యూ వ్రాసిన నా కాలం వృధా.. ఈ సినిమా చూసిన నా సమయం వృధా.. నా ఈ రివ్యూ చదివిన మీ సమయం కూడా వృధానే.. అలా అన్ని వృధా అన్నంత మాత్రాన మీ స్పందన కూడా వృధా అనుకోవద్దు. ఏదో ఒకటి స్పందించండి. మరో పోస్టు వచ్చేంత వరకూ సెలవు..

షట్టర్ ఐలాండ్.. రివ్యూ

 

ఈ సినిమాని చూడమని ఓ తెలుగు బ్లాగర్ సజస్ట్ చేస్తే, సలహా ఇస్తే ధైర్యం చేసాను. మొదటి నలభైఐదు నిమిషాల వరకు ఏమీ విషయం లేదు. ఈ సినిమా ఓ మానసిక చికిత్సాలయం చుట్టూ తిరుగుతుంది. అనుకోకుండా ఓ అమ్మాయి ఈ చికిత్సాలయంలో కనబడకుండా పోయిందన్న కేసుపై ఇద్దరు పోలీసు అధికారులు అక్కడికి వెళతారు అన్న కధనంతో ప్రారంభవౌతుంది ఈ సినిమా.

 

వారిలో మొదటి వ్యక్తి మన హీరో గారు. మరో వ్యక్తి ఈయనకు సహయాధికారి. నాటకీయ పరిస్తితులలో మన హీరో గారిని కూడా అక్కడి పేషంట్‍ని చేస్తారు. అదిగో అక్కడే ఈ సినిమా కధకుని (మొత్తం) సృజనాత్మకత దాగి ఉంది. ఇందులో చాలా పైశాచిక  దృశ్యాలు ఉన్నాయి. ఇంత పైశాచికమైన సినిమాని నేను ఇంత వరకూ చూడలేదు. ఇకపై చూడబోనేమో. కొన్ని విషయాలలో ఈ సినిమా ప్రశంసనీయమైనా, కధా పరంగా నాకు అస్సలు నచ్చని సినిమా. ఎవ్వరూ చూడవద్దని నా మనవి.

ఈ సినిమాని సగం చూసిన తరువాత ఇక చూడకూడదనుకున్నాను. కానీ ఈ సినిమా ఇన్సెప్షన్ సినిమా కన్నా బాగుంది అని రివ్యూ వ్రాసేటప్పటికి ఏ విధంగా బాగుందో చూద్దాం అని పూర్తిగా చూస్తూ ఈ రివ్యూ వ్రాస్తున్నా. స్క్రీన్ ప్లే పరంగా కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలు ఈ సినిమా దర్శకుని ప్రతిభను చాటాయి. అన్నంత మాత్రాన ఈ సినిమా బాగుంది అని కాదు. ఈ సినిమాలో వైలెన్స్ శృతి మించి చూపించారు. కధ విపరీతంగా ఉంది. మనుష్యుల్లో ఇంత విపరీతంగా కూడా ఆలోచిస్తారు అన్న విషయం తెలిసిన తరువాత నా ఆలోచనలు ఎంత చెత్తగా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది. ఇక్కడ ఎంత ఉత్తమంగా ఉండాలో అనే విషయం తెలియక పోయినా ఎంత వికృతంగా మరియు ఎంత చెత్తగా ఆలోచించకూడాదో అంతే కాకుండా ఎంత వికృతంతా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది.

కొన్ని కొన్ని సీన్లు దర్శకుని ప్రతిభని చాటి చెప్పాయి. వాటిల్లో మొదటిది మన హీరోయిన్ గార్ని ఇంట్రడ్యూస్ చేసేటప్పుడు తీసిన షాట్. ఇక్కడ కొన్ని కంప్యూటర్ జిమ్మిక్స్ ఎవ్వరికీ తెలియక పోయినా నేను పట్టేశాను. మరొకటి హీరో గారు హీరోయిన్ని కలిసేటప్పుడు పలు పలు విధాలుగా చిత్రాలను సృష్టించడం. అలాగే మరొకటి మన హీరో గారు ఓ పెద్ద కొండ చెరియనుంచి క్రిందకు దిగే సీన్. అంత ఎత్తు నుంచి క్రిందకు దిగుతున్నట్టు చిత్రీకరించడం అచ్చంగా నిజంగా ఉంది.

కానీ ఒక్క విషయం ఇక్కడ ప్రస్తావించుకోవాలి. అన్నీ మన మైండ్ లోనే ఉంటుంది అని ఈ సినిమా ద్వారా చెప్ప ప్రయత్నించారు. మన మైండ్ మాత్రమే మన భాధలను మన శరీరానికి తెలియజేస్తుంది, అలాగే అన్ని రకాల అనుభవాలను. అంటే, కోపాన్ని, తాపాన్ని, ఇష్టాన్ని, అయిష్టాన్ని,  భాధని,  సంతోషాన్ని, ఏదైనా.. అన్ని మన మైండ్ నుంచే ఉద్బవిస్తాయని ఈ సినిమాలో చెప్ప ప్రయత్నించారు. అన్నింటి కంటే మించి మనకు అత్యంత సన్నిహితులు మరియు ప్రీతి పాత్రులైన వారలే మనకు అవరోధాలుగా మారతారని చెప్పడం బాగుంది.  తిమ్మిని బమ్మిని చేసి ఓ వ్యక్తిని పిచ్చి వాడిని చెయ్యడం ఎలా వీలౌతుందో అర్దం కావటం లేదు కానీ ఎలా పిచ్చి వాడిని చెయ్యవచ్చో ఇందులో చెప్పారు.

అంతేకాకుండా ఈ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు నాకు మరో పాత కధ గుర్తుకు వస్తుంది. అది ఏమిటంటే.. ఓ బ్రాహ్మణుడు దానంగా వచ్చిన గొఱె పిల్లని పట్టుకు పోతుంటే దారి మధ్యలో పది మంది శూదృలు ఆ జంతువు గొఱె కాదు కుక్క అంటే, ఆ బ్రహ్మణుడు ఆ గొఱెను కుక్క అనుకొంటాడు. అనుకోవడమే కాకుండా దానంగా వచ్చిన గొఱెని కుక్క అని అనుమానించి వదిలేస్తాడు. అలా వదిలేసిన గొఱెన్ని శూదృలు తీసుకు వెళ్ళి పండగ చేసుకుంటారు. అలాగే అదేదో పాత సామెత చెప్పినట్టు. పదుగురాడిన మాట పాడియై వర్ధిల్లు అన్నట్టు.. పది మంది గొఱెని కుక్క అంటే ఎవ్వరికైనా అనుమానం వస్తుంది, ఎందుకు పది మంది ఇలా అంటున్నారో అని. అలాంటి మూల కధనే ఆధారంగా చేసుకుని నిర్మించిన సినిమా ఇది. నాలాంటి వాడు ఈలాంటి సినిమాని ఓ పది నిమిషాలు కూడా చూడడేమో.. కాకపోతే ఈ సినిమా ముగింపు చాలా చిత్రంగా ఉంది.

సాధారణంగా సినిమాలు రెండు రకాలుగా ఉంటాయన్నది నా అభిప్రాయం. ఒకటి కామెడీ అయితే మరొకటి ట్రాజడీ. ఈ సినిమా చూసిన తరువాత నాకు మూడో రకం కూడా ఉంటుందనిపించింది. అదేమిటంటే కన్ఫూజింగ్ అని. నెను వృత్తి పరంగా నాకు రిపోర్ట్ చేసే డవలపర్స్ అందరికీ ఒక మాట చెబుతూ ఉంటాను, అదేమిటంటే, వీలైతే ఎదుటి వారికి మీ విషయాన్ని కన్‍ఫర్మ్ చెయ్యండి వీలు కాని పక్షంలో కన్‍ఫ్యూజ్ చెయ్యండి అని. అలా ఈ సినిమా పలు సార్లు చూసిన తరువాత కూడా కన్‍ఫ్యూజింగానే ఉందంటే, దాని వెనుక పలు కారణాలు ఉండి ఉంటాయి. వాటిల్లో మొదటిది.. అయితే, నా బుఱ పీత బుఱ అయ్యినా అయి ఉండాలి లేదా తీసినవాళ్ళు ఉద్దేశ్య పూర్వకంగా అర్దం కాకూడదనే తీసి ఉండాలి. ఏది ఏమైనా అనవసరంగా రిస్క్ తీసుకున్ననేమో అనిపించింది. ఈ సినిమాని చూసినందులకు చింతిస్తున్నాను. ఈ సినిమా నేను చూసాను అన్న విషయం మర్చిపోవడానికి చాలా కాలం పడుతుందేమో!!

పరమ చెత్త సినిమా. అస్సలు ఇలాంటి సినిమాని జనాలు చూడటానికి అనుమతినిచ్చిన సెన్సార్ బోర్డ్ వారిని అనాలి. ఇలాంటి సినిమాని అనుమతించారంటే ఈ సెన్సార్ బోర్డ్ వాళ్ళు ఎంతటి సున్నిత మనస్కులో అర్దం అవుతోంది. అంతే కాకుండా ఇలాంటి పైశాచిక సినిమాని తీసిన దర్శకుడిని అనాలి.. వీరందరికన్నా పైశాచికంగా సినిమా కధని రచించిన కధా రచయతని కూడా అనాలి.. వీరేంత వికృత మనుష్యులో అని. ఇలా ఈ సినిమాలో బోళుడంత చెత్త ఉన్నా, సినిమాటోగ్రఫీ పరంగా అలాగే ఫొటోగ్రఫీ పరంగా ఈ సినిమా భలే ఉంది అని చెప్పక పోయినా ఎంతో కొంత శ్రమ పడ్డారని మాత్రం చెప్ప గలను.

ఇదే పెద్ద ఎఛీవ్‍మెంట్ అనుకుంటే నేను పిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడే తెలుగు సినిమాలను ఓ ఆటాడుకున్న విఠలాచార్య మ్రుందు వీరు ఎందుకూ పనికి రారు అన్నది నా అభిప్రాయం. కాకపోతే విఠలాచార్య గురించి వీరికి తెలియదు కాబట్టి వీరు బాగానే తీసారు అని చెప్పుకోవచ్చు. కాకపోతే మన విఠలాచార్యకు కొన్ని విలువలున్నాయి, కానీ షట్టర్ ఐలాండ్ సినిమా తీసిన దర్శకునికో లేదా సినిమాకు కధను చేకూర్చిన కధా రచయితకు విలువలు అంటే ఏమిటో తెలియదేమో అనిపిస్తోంది.

ఫైనల్‍గా ఒక్కటే ఒక విషయం. ఎవ్వరూ ఈ సినిమాని చూడవద్దని ప్రార్ధన.

ఇన్‍సెప్షన్ - రివ్యూ

మరో ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటలిజెన్స్ సినిమా. ఇది నా నోటి నుంచి వెలువడిన మొదటి అభిప్రాయం. ఈ సినిమా మొత్తం కలలు మరియు కలలలోని కలల గురించి. బాగుంది. విజ్యువల్ ఎఫెక్ట్స్ బాగున్నాయి. కధలోని కొన్ని అంశాలు ఆలోచింప జేసివిగా ఉన్నాయి.

ఈ సినిమా కనుక అవతార్ నిర్మించిన జేమ్స్ కేమరూన్ అయితే కనుక ఇంకా బాగా తీసేవాడు. అన్నింటికన్నా మించి కధని రక్తి కట్టించే విధంగా సన్నివేశాలను సృష్టించడమే కాకుండా వాటిని వ్రాసిన కధకుడి ఆలోచనలో ఉన్నట్టు తీసిన స్క్రీన్ ప్లే హెడ్ టీమ్‍ని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేము.

ఇందులోని కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలలో నాకు చాలా నవ్వు వచ్చింది. ఒక సారి విలన్ కలలో ఉన్నాననుకుంటే, కాదు నువ్వు నా కలలో ఉన్నావు అని సన్నివేశాన్ని మార్చడం భలే పసందుగా ఉంది.

మరోశారి ఏనుగుల గురించి ఆలోచించద్దు అని ఓ పాత్ర మరో పాత్రతో చెపి, ఇప్పుడు నువ్వేమి ఆలోచిస్తున్నావు అని అంటే.. ఏనుగుల గురించి.. అని సమాధానం ఇచ్చినప్పుడు.. ఆ ఆలోచన స్వతహాగా నీది కాదు. కానీ నువ్వు ఆలోచించాలని నేను అలా ఆలోచించోద్దు అని అనగానే నువ్వు ఆలోచించడం మొదలుపెడతావు.. ఇదిగో ఇలా నీకు తెలియకుండా నీలో చాలా ఆలోచనలను ఎదుటివారు నీ మసిష్కంలో నాటి పోతే నువ్వు వాటిని పెంచి పోషించి పెద్దవి చేస్తున్నావు. ఆ విధంగా నీలోని భావాలకు అలాగే ఆలోచనలకు వేరేవ్వరో ఇన్సెప్షన్ అని చెబుతాడు.

ఇదిగో ఇలా కొన్ని కొన్ని సీన్లు మిమ్మల్ని వద్దనకుండానే ఆలోచింప చేస్తాయి. కానీ ఈ సినిమా నాకు బోర్ కొట్టింది కాబట్టి రెండు ఇంటర్వెల్స్ తీసుకున్నాను. ఈ విధంగా ఈ సినిమా ఆడే ధియేటర్లలో రెండు ఇంటర్వెల్స్ ఉంటే ఈ సినిమా ఆడుతుంది. లేక పోతే ఐ యామ్ నాట్ ష్యూర్ ఎబౌట్ ద ఫ్యూఛర్ ఆఫ్ ద మూవి. ఆఖరిగా అందిన సమాచారమేమిటంటే, నూట అరవై మిలియన్ డాలర్లు పెట్టి సినిమా తీస్తే, చావు తప్పి కన్ను లొట్ట పోయిన విధానంగా మొదటి వారాంతపు కలక్షన్లు దాదాపు డెభై మిలియన్లు మాత్రమే వచ్చాయి, కాకపోతే ఆడ్స్ ద్వారా ఓ వంద మిలియన్లు సంపాదించుకున్నారు. అలా మొత్తం మీద చేతులు కాల్చుకోకుండానే బయట పడ్డారు మన వార్నర్ బ్రదర్స్

నా రెకమెండేషన్ అయితే ఇంటలిజెంట్ అయిన అమ్మాయితో ఈ సినిమా చూడండి లేదా ఇంటలిజెంట్ అయిన అబ్బాయితో చూడండి అదీ ఇదీ కాకపోతే మీరే ఇంటలిజెంట్‍గా ఆలోచించేటట్టైతే చూడండి, నాకు బోరు కొట్టింది అంటే నేను అంత ఇంటలిజెంట్ కాదన్న విషయం ఎప్పుడో అర్దం అయ్యింది కాబట్టి నన్ను “.. ఇంటలిజెన్స్ ని సినిమాని కలిపావు మరి తమరెట్లా చూశారో!!” అని ప్రశ్నించక ముందే నాకు బోర్ కొట్తిందని చెప్పానన్న మాట. నా ఈ ఇంటలిజెంట్ రివ్యూ ఎలా ఉంది?

సాల్ట్ – ఆంగ్ల సినిమా రివ్యూ

యాంజెలీనా జోలీ ముఖ్య పాత్రలో మరియు లీడింగ్ పాత్రలో నటించిన సాల్ట్ సినిమాని ఇవాళ చూసాను.

జనరల్ గా నాకు సినిమాలపై రివ్యూలు వ్రాసేంత పరిజ్ఞానం లేదు, కానీ ఈ రివ్యూ వెనక ఓ ఆంతర్యం ఉంది.

నేను స్వతహాగా యాంజెలీనీ జోలీ అభిమానిని.

నేను అభిమానించే అతికొద్ది మంది నటులలో ఈమె ఒకతి. అలాగే మన కమల్ హాసన్ మరొకరు. నేను ఇలా అభిమానించడానికి ఉండాల్సిన అర్హతలేమిటంటే .. ఒక్కటే.. అది వైవిధ్యం. ఇలా వైవిధ్యంగా నటించే వ్యక్తులలో నాకు నచ్చే వారు అక్కినేని నాగేశ్వర రావు గారు. స్వతహాగా దేవుడంటే నమ్మకం లేకపోయినా ఓ పరమ భక్తుని వేషం వెయ్యడమే కాకుండా అందర్నీ మెప్పించడం వీరి నటనా ప్రజ్ఞని చెప్పకనే చెబుతుంది. అలా తమ ప్రజ్ఞని తమ చిత్రాల ద్వారా తెలియ జేసే నటులలో ఒకరు యాంజెలీనా జోలి అని నా నమ్మకం. నేను సినిమాలు చాలా తక్కువగా చూస్తాను కాబట్టి నేను మరియు నా అభిప్రాయాలు తప్పు కావచ్చు.

కానీ నేను ఓ సాధారణ సినిమా వీక్షకుడిని. అలాగే నాకు కొన్ని అభిరుచులు ఉంటాయి. అలాంటి అభిరుచుల వెనకాల నేను ఈ అమ్మాయి నటనకు అంతే కాకుండా ఈ అమ్మాయి ఎంచుకునే పాత్రలకు నేను ఓ అభిమానిని. ఎంత మంది అమ్మాయిలు ఈ అమ్మాయి లాగా ఆలోచిస్తారో గాని.. మన దేశంలో నాకు ఈ అమ్మాయి లాంటి అమ్మాయి మరొక వ్యక్తి కనబడింది. అది మరెవ్వరో కాదు, సుస్మితా సేన్. అప్పుడప్పుడు నేను నా భార్యతో చెబుతూ ఉంటాను, ఏమని అంటే, ఒక వేళ నేను నా భార్యని కనుక పెళ్ళి చేసుకోక పోతే అచ్చంగా సుస్సునే చేసుకుంటానని. అదేదో పాత సామేత చెప్పినట్టు, నేను మన సుస్సు లవ్వులో ఉన్నాం.. ఎటోచ్చి సుస్సుకే తెలియదు నేను లవ్ చేస్తున్నానన్న విషయం. కానీ మా లవ్వు ఫిఫ్టీ పర్సంట్ సక్సస్ (నా వైపు నుంచి). ఇక నా ఫీలింగ్స్ ప్రక్కన పెడితే, ఒక్క విషయం .. నేను మొదటి సారి యాంజలీనా జోలీ నటించిన టూంబ్ రైడర్ చూసిన తరువాత ఈమె ఫాన్ అయ్యాను.

ఇలా అభిమానిగా మారడం వెనకాల పలు కారణాలున్నాయి. మొదటిగా ఈ అమ్మాయి, సాధారణ అమ్మాయిలలాగా కధా ప్రాధాన్యమైన సినిమాలు మాత్రమే చెయ్యకుండా యాక్షన్ పూరితమైన సినిమాలు చేస్తుంది అనేది మొదటి అంశమైతే, మరొకటిది .. ఒక నల్ల జాతి పిల్లని దత్తత తీసుకోవడం. అంతే కాకుండా ముచ్చటగా మూడో సారిగా ఈ అమ్మాయి ఓ యాక్షన్ హీరోని పెళ్ళి చేసుకుంది. అదేనండి మన బ్రాడ్ పిట్, ఈమె మూడో భర్త. ఇక్కడ మూడు పెళ్ళిళ్ళు చేసుకోవడం ముఖ్యం కాకపోయినా యాక్షన్ సినిమాలు చేసే మరో హీరోని చేసుకుంది అనేది ముఖ్యం. ఈ అమ్మాయి మిగతా ఇద్దరు మొగుళ్ళతో మూడు మూడేళ్ళకు మించి కాపురం చేయక పోయినా మన క్రూజ్ గారితో మాత్రం 2005 నుంచి కలసి కాపురం చెయ్యడమే కాకుండా భాద్యతాయుత మైన మరో పాత్రని నిజజీవితంలో పోషిస్తోంది అనేది మరో అంశం. అంతే కాకుండా ఈ అమ్మాయి అచ్చంగా ఆరుగురు పిల్లల తల్లి అంటే మీరెవ్వరూ నమ్మకపోవచ్చు. ఇందిలో ముగ్గురికి ఈమె స్వతహాగా జన్మనిచ్చిన తల్లి అయితే మరో ముగ్గురిని ఈమె దత్తత తీసుకుంది. ఈమె మొదటి కాన్పులో ఒక అమ్మాయికి తల్లైతే మరో కాన్పులో కవలలకు తల్లైంది. ఇలా ముగ్గురికి తల్లి అవ్వడమే కాముండా మరో ముగ్గురిని ఈమె దత్తత తీసుకుంది. మొదటిసారిగా 2002 లో ఇమె కంబోడియా దేశస్తురలైన ఒక అబ్బాయిని దత్తతీసుకుంటే, మరోసారి ఇథియోపియా దేశం నుంచి మరో అమ్మాయిని.. అంతే కాకుండా వియత్నాం దేశం లోని ఓ మూడేళ్ళ అబ్బాయిని ఆఖరి సారిగా దత్తత తీసుకుంది.

ఇక ఈ అమ్మాయి గురించి వ్రాయడం ప్రక్కన పెట్టి, సినిమా విషయానికి వస్తే.. మొత్తం మీద మూడు యాక్షన్ సీన్లు మాత్రమే ఉన్నాయి. మొదటి యాక్షన్ సీక్వెన్స్ ఇరవై మూడో నిమిషంలో మొదలైతే రెండొవ సీక్వెన్స్ అచ్చంగా నలభై ఆరో నిమిషంలో సాగుతుంది. ఆఖరి యాక్షన్ సీక్వెన్స్ మరో ఇరవైయ్యవో నిమిషంలో ఉంటుంది. నేను ఈ అమ్మాయి సినిమాలను ఒక్క యాక్షన్ కోసం మాత్రమే చూస్తాను. ఇందు వల్ల కొద్దిగా డిజ్జప్పాయింట్ అయ్యాను. కాకపోతే పాత సినిమాలను దృష్టిలో ఉంచుకుని ఈ సినిమాను ఎక్స్యూజ్ చేసాను. ఇకపైన అయినా కొంచం జాగ్రత్త తీసుకుంటుందని తలుస్తాను.

మొత్తం మీద నూట పది మిలియన్ల డాలర్లతో నిర్మితమైన వంద నిమిషాల నిడివిగలిగిన సినిమా నన్ను మెప్పించ లేక పోయింది. కాకపోతే నాకు నచ్చిన విషయాలు ఈ క్రింది విధంగా..

౧) ఈ అమ్మాయి తన శరీర ఆకృతిపై తగినంత శ్రద్ద వహించింది అని వేరే చెప్పనక్కరలేదు

౨) యాక్షన్ సీన్లు ఎవ్వరు రూపొందించారో కానీ బాగా చిత్రీకరించారు

౩) పగటి పూట చిత్రీకరిస్తూ చుట్టు అంతటి ట్రాఫిక్ ఉంచుకోవడం బాగుంది

ఇక నచ్చని విషయాలకొస్తే..

౧) ఈ అమ్మాయిని చూడడానికి వచ్చేదే యాక్షన్ సీన్ల కోసం అలాంటిది.. సినిమా మొత్తంలో మూడే మూడు యాక్షన్ సీక్వెస్న్ ఉంచడం మైనస్ పాయింట్

౨) మొదటి యాక్షన్ సీక్వెన్స్ కోసం అచ్చంగా 23 నిమిషాలు ఎదురు చూడాల్సి రావడం నా పేషన్సీకి పరీక్షే అయ్యింది

౩) సాధారణంగా ఈ సినిమా ట్రాడెజీ అంటే నమ్మ బుద్దు కాలేదు.. క్లైమాక్స్ అర్దం కాలేదు. చాలా ప్రశ్నలు!!

అలా .. ఎన్నో విషయాలు నన్ను డిజప్పాయింట్ చేసాయి. ఇక మీకు వీలైతే ఒక్క సారి చూడండి అని మాత్రం చెబుతాను. ఇలా చెబటం వెనకాల ఒకటే ఒక పరమార్థం.. అదేనండి నూట పది మిలియన్లతో నిర్మించిన సినిమా అన్న ఒక్కటే అర్దం.

డార్లింగ్ – రివ్యూ

ఈ హీరో చేసిన సినిమాలపై నాకు ఓ రకంగా సద్బావన ఉంది. కొన్ని కొన్ని చోట్ల ఈ హీరో కధా రచయతలని ప్రభావితం చేస్తున్నాడేమో అని అనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే, కొన్ని సీన్లు ఈ హీరో కోసమే వ్రాసి చిత్రీకరించారేమో అని అనుమానం.

ఈ సినిమా నేను చూడాలని అనుకున్నాను. అందువల్ల ఇది తప్పనిసరిగా బాక్సాఫీస్ దగ్గర బోల్తా పడి ఉంటుందని తలుస్తాను. ఈ సినిమా నేను చూడలనుకున్న కొన్ని విషయాలలో ఒకటి పాటలలో గల ఓ వైవిధ్యం. ఈ పాటలకు బాణి కట్టింది ఎవ్వరో గాని కొంచం మనసు పెట్టి చేశారని చెప్పుకోవచ్చు. ఈ పాటలని వృత్తి రీత్యా కాకుండా ప్రాణం పెట్టి చేసారని నాకు అనిపించింది.

నచ్చిన అంశాలు

1. కధలో భారతదేశం గురించి వీరోయిన్ డైలాగులు
2. విలన్ గారు తన ప్రతాపం సినిమా మూడొంతులు దాకా చూపించక పోవడం
3. కధని పూర్తిగా కుంటుంబ పరంగా చూడటానికి అన్నట్టు తీర్చిదిద్దడం
4. పాటలు ..
5. ప్రతీ సినిమాలో అమ్మనే గొప్పగా చూపించే దర్శకులు ఈ సినిమాలో తండ్రిని హీరోగా చూపించడం
6. సినిమా పూర్తిగా రెండు గంటల యాభై నిమిషాలున్నా, దాదాపు రెండుగంటలపాటు సినిమాని వైలెన్స్ లేకుండా తీర్చి దిద్దడం దర్శకుని ప్రతిభ కాకపోయినా కధ వ్రాసిన వాళ్ళను మెచ్చుకోకుండా ఉండలేం

 

నచ్చని అంశాలు

1. ఆత్మహత్య చేసుకో బోయిన వైనం.. అస్సలు అలాంటి సీన్లు తీయ్యడం
2. అక్కడ కూడా సాఫ్ట్ వేర్ బూమ్ ఇన్ల్ఫూయన్స్ మన వీరో గారికి కష్టాలు తెచ్చాయని కధారచయత వ్రాయడం, దానిని మన దర్శకులుంగారు సినిమాలో చిత్రీకరించడం.. ఛ!! ప్రతీ సినిమాలో ఇదో పెద్ద ఫ్యాషన్ అయ్యింది..
3. కట్నం .. ఆస్ట్రేలియా సంబంధం.. తొక్కలో ట్విస్ట్
4. అంగ్ల సినిమా మేట్రిక్స్ లోంచి కొన్ని సీన్ల ఆలోచనలను దొంగిలించడం

ఆఖరిగా ఈ సినిమాని నేను రికమెండ్ చేస్తాను.. మీరు చూసారా..

RRKK ఓ రివ్యూ

నేను ఓ సామాన్య సినిమా ప్రేక్షకుడిని. నేను సినిమాలు చాలా తక్కువ చూస్తాను. కానీ అమెరికా వచ్చిన తరువాత చాలా సినిమాలు దొంగతనంగా చూస్తున్నాను. నేను సినిమాలు చూడకపోవడానికి కారణాన్ని ఇంతకు ముందు తెలియ జేసాను. నాకు జీవితంలో కష్టం కన్నా సౌకర్యం ముఖ్యం. అలాంటి సౌకర్య్ం కొన్ని చోట్ల దొరకదు. అందులో హైదరాబాద్ సినిమా హాళ్ళలో అస్సలు కష్టం. అందుకనే నేను సినిమా అంటే చాలా దూరంగా ఉంటాను. కానీ అమెరికా వచ్చిన తరువాత ఇక తప్పటం లేదు. అలాగే ఈ రోజు రామ రామ కృష్ణ కృష్ణ చూడడం జరిగింది. ఈ పుటని సినిమా మొత్తం చూడకుండానే మొదలు పెట్టాను. అంటే మొదటి భాగం నాకు ఎంత నచ్చిందో అర్దం చేసుకోగలరు.

హాస్యం ప్రధానంగా తీసారనిపించింది. సినిమాలో కొన్ని పాత కక్షలు ఉన్నా, కధానిక ప్రాకారం చాలా బాగా తీసారు. వ్యాపార పరంగా కొన్ని ఫ్లాష్ బ్యాక్ కధలు చాలా అతికినట్టున్నాయి. ఈ హీరో పేరు నాకు తెలియదు కానీ, అదేదో సినిమా పేరు గుర్తుకు రావటం లేదు కానీ .. ప్రేమకోసం అమెరికా వెళ్ళి హీరోయిన్ ని అక్కడ వదిలేసి వస్తాడు, అలా ఆ సినిమానుంచి ఈ సినిమా వరకూ ఏమాత్రం తన స్టైల్ మార్చుకోకుండా యధాతధంగా కృత్రిమం కనబడకుండా నెట్టుకొచ్చేసాడు.

దర్శకుడెవ్వరోకానీ బాగానే చిత్రీకరించాడు. కధని ఎవ్వరు వ్రాసారో కానీ కాస్తంత కమర్షియల్ గా తీర్చిదిద్దారు. కాస్తంత ప్రేమ కాస్తంత సెంటిమెంటు కాస్తంత హాస్యం కాస్తంత త్యాగం మరింత ఆప్యాయత చేర్చి మధ్యతరగతి కుటుంబం ప్రశాంతంగా చూసేటట్టు తీర్చి దిద్దారు.

ఈ మధ్య కుటుంబ సమేతంగా చూడదగ్గ అతి కొన్నిసినిమాలలో ఇది ఒకటి అని నా అభిప్రాయం. హైదరాబాద్ చేరుకున్న తరువాత తప్పనిసరిగా ఈ సినిమాకి నా భార్య సమేతంగా వెళ్ళి చూస్తాను. అలాగే మీరుకూడా చూడండి. నా భార్యకి ఓ చక్కటి సినిమా చూపించానన్న ఆనందం ప్రక్కనున్న వాళ్ళ చెమట కంపు అధిగమిస్తుంది. క్లైమాక్స్ లో హింస పాళ్ళు అనవసరమైనా కధాపరంగా మాస్ జనానికి బాగానే ఆకట్టుకుంటుంది. అర్జున్ సెలక్ట్ చేసుకునే పాత్రలన్నీ చాలా హుందాగా ఉంటాయి. అప్పుడెప్పుడో మోహన్ బాబు కూతురు మంచు లక్ష్మి ఓ టీవీ ఛానల్ కోసం చేసిన ఓ టాక్ షోలో అర్జున్ జగపతి బాబు ఇద్దరూ మంచి స్నేహితులని విన్నా. ఆ తరువాత నేను చూసిన అర్జున్ మొదటి సినిమా ఇదే. చాలా హుందాగా చేశాడు. మొత్తం మీద నాకు నచ్చింది. నిర్మాతకు నా వంతు డబ్బులు భాగ్యనగరం చేరుకున్న తరువాత. అంతవరకూ ఇంతే సంగతులు..

పంచాక్షరి నా రివ్యూ

ఈ సినిమా చూడాలని నేను అనుకోలేదు, అందువలన ఇది హిట్ అయ్యి ఉంటుందని అనుకుంటాను. ఎందుకంటే, నేనే సినిమా అయితే చూడాలని అనుకుంటానో ఆ సినిమా ఆడదు. ఇది చాలా కాలంగా ఋజువయిన నా నమ్మకం. అందుకనే ఈ అనుకోవడం. ఏది ఏమైనా.. అనుకోకుండా ఈ సినిమా చూడడం జరిగింది.
మొన్నామధ్య ఓ స్నేహితుడితో జరిగిన చర్చలో ఈ సినిమాని నాగార్జునే ప్రొడ్యూస్ చెయ్యడంపై నా అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయడం జరిగింది. నా ఆలోచన వరకూ ఈ సినిమాని ఒక్క నాగార్జున లాంటి దైవ నమ్మకం లేని వాళ్ళు మాత్రమే చెయ్యగలరు. ఈ సినిమాని చూసిన తరువాత నా అభిప్రాయం మరింత బలపడింది.

ఈ సినిమాని మఱో అరుంధతిగా తీర్చిదిద్దాలన్న ప్రయత్నం అడుగడుగునా కనబడింది. పైన చెప్పినట్లు ఈ సినిమాని దైవ / భక్తి భావంతో కాకుండా కమర్షియల్ దృక్పధంతో తీసారని అక్షర సత్యం. ఇందులో కొంత శ్రద్ధవహించారని చెప్పొచ్చు. ఈ సినిమాలో అనూష్క కొంచం వొళ్ళు దగ్గర పెట్టుకుని నాట్యం చేసిందని చెప్పాలి. అరుంధతిలో అయితే అచ్చంగా పరమ చెత్తగా చేసినప్పటికీ దర్శకుని ప్రతిభముందు అనూష్క ఇమ్మెట్యూరిటి కనబడలేదు. ఈ సినిమాలో అయితే కొంచం ప్రాక్టీస్ చేసినట్టు కనబడింది.
ఇందులో అవసరంలేని కొన్ని విషయాలలో ఒకటి బ్రహ్మానందం పాత్ర. ఆసాంతం చెత్తగా అనిపించింది. అలాగే పంచాక్షరి భర్తగా నటించిన కారెక్టర్ యొక్క నెగెటివ్ షేడ్ అనవసరమనిపించింది. ఈ సినిమా ఎన్ని కత్తెరలకు నోచుకుందో చెప్పకనే చెబుతోంది. అన్నింటికీ మించి మంచి కధ అయినా తీసిన విధానం ఏమాత్రం మెచ్చుకోదక్క లేక పోయినా నావరకూ అయితే పరమ చెత్తగా ఉంది.
కానీ ఒక్క విషయాన్ని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేకపోతున్నాను. నాగార్జున లాంటి నాశ్తిక కుటుంబం ఇలాంటి దైవ ప్రధానమైన కధని సినిమాగా తీయ్యడానికి ధైర్యం చెయ్యడం వారి వ్యాపార దృక్పధాన్ని చెప్పకనే చెబుతోంది. అలా వ్యాపార పరంగా ఆలోచించడమే కాకుండా.. చక్కగా.. కొన్ని గ్రాఫిక్స్ విషయాలలో ఏమాత్రం కాంప్రమైజ్ అవ్వకుండా తెరకెక్కించడంలో వీరి శ్రధని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేకపోతున్నాను.
మొత్తంగా ఈ సినిమా నాకు నచ్చకపోయినా, కధాపరంగా కాకుండా టెక్నికల్ విలువల పరంగా ఈ సినిమాని చూడమని నేను రికమెండ్ చేస్తాను. నేను చూశాను.. మరి మీరు చూశారా..

వేదం – నా అభిప్రాయం

నేను స్వతహాగా సినిమాలు చాలా తక్కువ చూస్తూ ఉంటాను. ఇలా సినిమాల పట్ల నాకు అనాశక్తత పెరగటానికి ఒకటే కారణం .. సినిమా హాలు వద్ద టికెట్ల కోసం క్యూలో నిలబడాలంటే చికాకు. అందులోనూ ఆ క్యూలో నిల్చున్నోళ్ళు చమట వాసన మరింత భయంకరంగా ఉంటుంది. అందుకని సినిమాలంటే నాకు నిరాశక్తత. నేను చూసిని కొన్ని సినిమాలు అచ్చంగా డబ్బు కోసం తీసి మానవతా విలువలకు విరుద్దంగా నితి నియమాలను పణ్ణంగా పెట్టి తీసి నాకు సినిమాలపై ఎహ్యా భావాన్ని  మిగిల్చాయి. వీటన్నింటికీ వ్యతిరేకంగా తీసినదే ఈ సినిమా ..

చాలా రోజుల తరువాత ఎక్కి ఎక్కి ఏడ్చాను.. నాతో కలసి వెరిజాన్ పనిచేసిన హరునాద్ గారి బ్లాగులో ఎక్కడో ఈ క్రింది వాక్యం చదివినట్టు గుర్తు ..

నాకు ధుఃఖం వలన ఏడుపు రాదు .. కానీ మంచితనం వల్లన ఏడుపొస్తుంది..

అలా .. నాకూ ఈ సినిమా చూస్తున్నంత సేప్పుడల్లా ఆ సినిమాలో చూపించిన మధ్య తరగతి వాళ్ళ చేతగానితనం, ముస్లిం యువకులలోని మంచితనం, వ్యభిచారుల పాత్రల ద్వారా పలికించిన నిజాలు నన్ను చాలా భాధపెట్టాయి..

నేను సినిమాలు చూడకపోవడానికి మరోకారణం కొన్ని సినిమాలు దుఃఖాంతం అవుతాయి. జీవితంలోనూ కష్టాలే.. దానికి తోడు డబ్బులిచ్చి మరీ కష్టాలు కొని తెచ్చుకోవాలా!! అందుకనే సినిమాలంటే నాకు చికాకు. సముద్రం అంత జీవితంలో కొండంత కష్టాలతో దినం దినం చచ్చే నాలాంటోడికి ఎడారిలో సెలయేరులా సినిమా అనేది ఒక ఆటవిడుపు కావాలికానీ, ఏడవడానికి మరో కారణం కాకూడదు. అందుకనే నేను సినిమాలు చూడను. కానీ దేశం కాని దేశంలో తెలుగు మీద మమకారం నన్నుదొంగతనంగానైనా సినిమాలు చూసేటట్టు చేస్తున్నాయి.

ఏది ఏమైనా నేను మాత్రం ఈ సినిమాని చూద్దాం అనుకున్నాను. జనరల్ గా నేను ఏ సినిమా అయితే చూద్దాం అనుకుంటానో ఆ సినిమా ఫ్లాప్ అవుతుంది .. మరి ఈ సినిమా సంగతేమిటో నాకు తెలియదు. ఈ సినిమాని నేను సినిమా హాల్లో చూడనందుకు చాలా సంతోషిస్తున్నాను. దాని వనకాల ఉన్న ఒకే ఒక్క కారణం, నేను ఏడిస్తే జనాలు చూస్తారు అన్న ఒక్క ఇనిహిబిషన్. అలాగే ఈ చిత్రానికి జేజేలు పలక్కుండా ఉండలేక పోతున్నాను.

నాకు నచ్చింది కానీ చూడమని చెప్పను.

ప్రస్థానం – నా అభిప్రాయం

ఈ సినిమా గురించి నేను ఇండియాలో (ఛ!! ఇండియా ఏంటి, చక్కగా భారతావనిలో .. అనొచ్చు కదా!! వెధవది.. వెధవది.. తెల్లోళ్ళు పెట్టిన పేరు మాత్రం మర్చిపోమే!!) ఉండగా ఒకరిద్దరు నాతో చర్చిస్తూ సినిమా బాగుంది నువ్వు చూడు అని సలహాలిచ్చారు.. అప్పట్లో ఆ సినిమా చూడటం కుదరలేదు.. ఇదిగో ఇక్కడికి వచ్చిన తరువాత కొంచం ఖాళీ సమయం దొరికినప్పుడల్లా కొంచం కొంచం చూస్తూ.. ఆఖరికి నిన్న రాత్రి పూర్తికానిచ్చా..

విజయవాడ నైపద్యంలో సాగిన ఈ సినిమాలో కొన్ని సన్నివేశాలు జుగుప్త్సా కరంగా ఉన్నాయి మరికొన్ని సరళంగా సౌమ్యంగా సాగాయి. ఇలా చెప్పడం ద్వారా ఈ సినిమా ఉగాది పచ్చడిలా అన్ని రుచుల సమ్మేళనం అని నేను చెప్పను.. అయినా ఇందులో నాకు నచ్చిన అంశాలు అలాగే నచ్చని అంశాలు ఇదిగో ఈ క్రింద విధంగా..

నచ్చనివి ..

౧) ఏదో తొందరపాటులో చేసేస్తున్నా.. అంటూ చేసిన తప్పులను కప్పి పుచ్చుకోవడం ఏ మాత్రం బాగోలేదు.. యధాః తండ్రి తధాః పుత్ర .. అన్నట్లు, నాన్నగా సాయ్ కుమార్ హీరో తండ్రిని చంపితే, కొడుకు మరో అమ్మాయిని చంపడం.. ఛ!! వెధవ కధ..

౨) చేసేదేమో వెధవ పని.. అదే ఈ సినిమా వాల్ పోస్టర్ గురించి.. ఇక్కడ చూసారుగా.. హీరో గారు ఇస్ట్లైల్ గా ధూమపానం ఎలా చేసేస్తున్నారో.. మళ్ళీ దానిని త్రాగొద్దు అంటూ చెప్పడమా.. అంతే కాకుండా తండ్రీ కొడుకులు ఇద్దరూ కలసి మరీ సిగిరెట్టు పైన సిగిరెట్టు కాల్చేయ్యడం.. దీనికి తోడు, మంచి మర్యాద అంటే, వయస్సు మర్యాద తొక్క తోలు అంటూ డైలాగులు .. నాకైతే ఈ వ్యవహారం అంతా ఏడిసినట్టుంది. వయస్సులో ఉన్న కుర్రకారుకి .. ఒరేయ్ అబ్బాయిలు సిగిరెట్ త్రాగకండ్రా అని చెప్పాల్సింది పోయి.. ఇదిగో మా వీరో ఎంత ఇస్టైల్ గా గుప్ గుప్ మనిపిస్తున్నాడో అని చూపించడమా!!

౩) ఇద్దరు పిల్లలున్న మహిళకు మరో పెళ్ళి చెయ్యడం, ఆ వివాహం ద్వారా మరో కొడుకు పుట్టడం.. తొక్కలో స్టోరి. వయసొచ్చిన కూతురు అంగీకరించలేని విషయాన్ని వయస్సు మీరిన తల్లి పాత్ర మరో వివాహానికి అంగీకరించడమా.. అసహ్యమేసింది !!

౪) సినిమా అన్న తరువాత కొద్దో గొప్పో వైలెన్స్ ఉండాలి.. అన్నంత మాత్రాన వావి వరుస మర్చిపోయి, సొంత అక్కని చంపేంత ఆలోచన చేసిన రచయతననాలి.. వాడెంత సాడిస్టో..

ఇలా వ్రాసుకుంటూ పోతే, ఎన్నో కారణాలు.. వాటి గురించి ఇక ఇక్కడితో ఆపేస్తాను..

నచ్చిన అంశాలు ..

౧) హీరో పాత్రలోని అమాయకత్వం.. నిజం తెలిసిన తరువాత సాయ్ కుమార్ తో హీరో చెప్పిన డైలాగు..

..నువ్వే నిజం అని నీచేయి పట్టుకుని నడిచానే, కానీ నువ్వే ఒక అబద్దం అని తెలిసిన తరువాత ..

నిజంగా చిన్న పిల్లలు వారి తల్లి తండ్రుల అడుగు జాడల్లోనే నడుస్తారు. తల్లి తండ్రులుగా ఉండే వాళ్ళు ఎంత హుందాతనంగా ఉండాలో.. వారు ఎంతటి గొప్ప వారుగా ఉండాలో చెప్పడానికి ఈ ఒక్క డైలాగ్ చాలు..

౨) కొట్టుకోవడాలు నరుక్కోవడాలు సహజం అయినా.. అంత కౄరత్వం చూపకుండా కొన్ని కొన్ని చోట్ల చాలా సహజంగా తీయ్యడం దర్శకుని ప్రతిభ అని చెప్పొచ్చు

౩) డబ్బున్న వాళ్ళ కొడుకులు ఎంత దిగజారి పోతారో అని చూపించిన విధానం.. కేక..

౪) మైనింగ్ కు సంభందించిన ఫైల్ విషయంలో కలక్టర్ తో హీరో చెప్పే డైలాగ్ ..

ఇక చాలు..

మొత్తం మీద, నేనైతే ఈ సినిమాని చూడమని చెప్పను.. చూడకపోతే మరీ మంచిది..

ఏ మాయ చేసావే – నా అభిప్రాయం

నాగార్జున కొడుకు నాగ చైతన్య చేసిన రెండొవ సినిమా “ఏమాయ చేసావే ..” సినిమాపై నా అభిప్రాయం ఎక్కువమందికి నచ్చక పోవచ్చు, ఎందుకంటే, నేను ఆ సినిమాలోని అమ్మాయి ఒకే రకంగా ఆలోచిస్తాము. ఏ విషయంలో అంటే, సినిమాల విషయంలో .. ఆ చీకటీ.. జనాలు .. రొద.. నాకు అస్సలు నచ్చదు. నా ఉద్ధేశ్యంలో సినిమాలు చూడటం అంటే టైమ్ వేస్ట్.

కానీ కొంతమందికి అవే ప్రాణం. మరి కొంత మందికి అవి జీవితం. అంతే కాకుండా ఎంతో మందికి అవి జీవనాధారం. అలాంటి సినిమాల గురించి మనం మాట్లాడుకోకుండా, అచ్చంగా నా అభిప్రాయానికి వచేస్తాను.

మూడు ముక్కల్లో చెప్పాలంటే, నాకు నచ్చలేదు.

నాకు నచ్చిన విషయమల్లా మాటలు మాత్రమే.. ఎక్కడ హైపిచ్ వాడకుండా చాలా సాప్ట్ గా నిదానంగా మృదువుగా మాట్లాడించిన తీరు మాత్రం నాకు నచ్చింది. కాకపోతే, అందరు అబ్బాయిలలాగా చొంగ కార్చుకుంటూ హీరోయిన్ ని చూసే కొన్ని సీన్లు అసహ్యాన్ని మరియు జుగుప్సని కలిగించాయి. ఏది ఏమైనా, అంత బాగాలేకపోయినా, ఈ రోజుల్లో వస్తున్న డబుల్ మీనింగ్ డైలాగ్స్ ఉన్న సినిమాలతో పోలిస్తే ఇది వందరెట్లు నయం. కుటుంబం మొత్తం చక్కగా హాయిగా వెళ్ళి చూడొచ్చు.

అఖరుగా మరో ముక్క చెప్పి ముంగిస్తాను. పెద్ద పెద్ద హీరోల కొడుకులు పయనిస్తున్న రూటు గాక మన చైతన్య రెండొవ సినిమాని కొంచం తొందరగానే ముగించి మంచి పనిచేసాడు

ఓయ్ సినిమా మాతృక

ఈ మధ్య కొంచం ఖాళీగా ఉండటం వల్ల, HBO ఛానెల్ బాగా వంట పట్టింది. అదిగో అలాంటి దాని వల్ల తెలిసిన ఒక నిజం ఓయ్ సినిమా హాలీవుడ్ సినిమా నుంచి కాపో కొట్టారని. అప్పుడెప్పుడో ఒక సారి ఓయ్ సినిమాపై నా అభిప్రాయాన్ని ఓ పుటగా ప్రచురించి నట్టు గుర్తు. చూడబోతే ఓయ్ చాలా నచ్చేశింది. కానీ దాని ఒరిజినల్ మాతృక దీనికన్నా చించేసింది. గుండెల్ని పిండేశింది.
నాకు కియాను రీవీస్ ఇలాంటి సినిమాలు కూడా చేస్తాడా అనిపించింది. ఈ సినిమాని నేను మొదటి నుంచి చూడలేదు, ఏదో అలవోకగా ఛానల్స్ మారుస్తూ ఉంటే HBO వచ్చింది. అందులో మన హీరో కనబడ్డాడు. నాకు ఈ హీరో అంటే ఓ రకమైన సాఫ్ట్ కార్నర్ ఉంది. కొంచం సైన్స్ ఫిక్షన్ సినిమాలు తీస్తాడు అలాగే నటిస్తాడు అని. సరే ఇదికూడా మరో సైన్స్ ఫిక్షన్ సినిమా అయ్యుంటుందని చూడటం మొదలు పెట్టాను. ఆ సున్నితమైన సంభాషణలు, ఆ సున్నితమైన భావాలు, ఆ ముఖ కవళికలలో దొర్లిన రశనుభూతులు.. అహా.. చెప్పనలవి కాదనుకోండి.

కధలోకి వస్తే, హీరోయిన్ గారికి కాన్సర్. తాను చనిపోతానని తనకు తెలుసు. చనిపోయేలోగా తనకు ఇష్టం వచ్చినట్లు బ్రతకాలని కోరిక. ఇంతలో మన హీరో గారు కలుస్తారు. మన హీరో గారికి ఉద్యోగం ఉండదు. తన స్నేహితుడితో కలసి ఏవో ప్రయత్నాలు సాగిస్తుంటాడు. అదిగో అలాంటప్పుడు మన హీరోయిన్ గారితో పరిచయం, బ్లా .. బ్లా.. తరువాత మన హీరోయిన్ గారు జబ్బు పడ్డారన్న విషయం తెలియడం, హీరోయిన్ కి హాస్పటల్ లో ఉండటం ఇష్టం లేక ఇంటికి రావడం అన్నీ జరిగిపోతాయి. ఈ కధలో మరో చిన్న ట్విస్ట్. తండ్రి లేని ఓ చిన్న పిల్లవాడు. ఈ పిల్ల వాడు ఆఖర్లో మన హీరో గారిని చర్చికి తన తండ్రిగా రమ్మనడం, మన హీరో గారు వెళ్ళడం, వంటి సీన్లు బాగా పండాయి.

నాకు సినిమాలు ధుఃఖాంతం అయితే నచ్చదు. అందుకు భిన్నంగా ఈ సినిమా క్లైమాక్స్ చాలా సున్నితంగా తీసి లలిత మైన భావనతో ముంగించడం ఈ సినిమాకే హైలేట్. వీలైతే మీరు కూడా చూడండి

-------------------------------------------
వినదగు నెవ్వరు జెప్పినన్ - వినినంతనే వేగిర పడక వివరింప దగున్
కనికల్ల నిజము దెలిసిన - మనుజుడే పో నీతిపరుడు మహిలో సుమతి