పేజీ తిప్పితే ..

ఈ మధ్య అనుకోకుండా ఈ క్రింద ఉంచిన లఘు చిత్రాన్ని చూడటం జరిగింది.

ఈ చిత్రం యొక్క మూల ఉద్దేశ్యం అర్దం అవ్వటానికి చాలా సేపు పట్టడం అనేది నా మట్టి బుర్రని చురుకుదనాన్ని తెలియజేసింది. మా బుర్ర యొక్క పనితీరు విషయాన్ని ప్రక్కన పెట్టి ఆలోచిస్తే, ఈ చిత్రాన్ని తీయ్యడంలోని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం బాగుంది. అక్కడి పాత్రల మధ్య సన్నివేశాన్ని చిత్రీకరించిన విధానం బాగుంది. అన్నింటికీ మించి కధాగమనంలోని మాటల విషయంలో ఆ రచయితని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేను. దీనినే క్రియాత్మకత అని అంటారు.

ఎవ్వరైనా ఏదైనా ఫొటో మోడల్ గా చేద్దాం అని అనుకునేవారు ఈ చిత్రాన్ని చూస్తే చాలా ఆనందిస్తారు అని వ్రాయటం కన్నా ఆస్వాదిస్తారు అని వ్రాయటం భేషుగా ఉంటుందేమో. ఒక్క సారి ఆలోచిస్తే పుస్తకంలో ఉండే ప్రకటనలలోని పాత్రలు నిజంగా ఇలాగే ఆలోచిస్తాయా అనేటటువంటి ఊహ ఎంత విచిత్రంగా ఉందో కదా. ప్రకటనలలోని పాత్రలు కనుక నిజంగా ప్రాణం వస్తే ఇలాగే ఆలోచిస్తాయేమో!!

21 – ఓ విలక్షణ చిత్రం

ఈ చిత్రానికి రివ్యూ వ్రాసేటప్పుడు శీర్షిక ఏమని పెడదాం అని ఎంతో ఆలోచించిన తరువాత, నిజ్జంగా ఇది ఓ విలక్షణ చిత్రం అనిపించింది. అందుకనే ఇలా మొదలైంది. లెక్కలు పెట్టడం కూడా ఓ లక్షణమే కదా.

ఈ సినిమా మొత్తం బ్లాక్ జాక్ అనే ఓ పేకాట చుట్టూ తిరుగుతుంది. కధా పరంగా ఇందులో పెద్ద విషయం ఏమీ లేక పోయినా, చిత్రించిన విధానం బాగుంది. ఇందులో హింస అనే పదానికి అవసరానికి మించి వాడలేనందున నాకు నచ్చింది. సినిమా అనేది తియ్యాలి, వద్దు అనను. కానీ మితి మీరిన హింస అవసరం లేదు. అందునా మన తెలుగు సినిమాలలో, ప్రత్యేకంగా నందమూరి వంశస్తుల సినిమాలలో మరింత భీభత్సంగా ఉంటుంది.

ఈ చిత్ర విషయాలకు వస్తే, ప్రతీ వ్యక్తిలోను ఏదో విషయం ఉండే ఉంటుంది. కాకపోతే ఆ విషయాన్ని వారు తెలుసుకోవడమే ముఖ్యం. అది వారి జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది. ఈ సినిమాలో ఓ అనుహ్యమైన అలవాటు అంత్య సీన్లలో అనుకోని విధంగా పనికి వస్తుంది. ఈ సినిమా ప్రధాన వృత్తాంతమే ధనార్జన. అలాగే ఈ సినిమాలోని ప్రధాన పాత్రదారులు ధనార్జన విషయంలో సఫలీకృతులౌతారు. కానీ వీరిలోని ఒక వ్యక్తికి ఓ సాధారణమైన అలవాటు ఉంటుంది. అది మన అందరికీ చీప్ గా అనిపించ వచ్చు, కానీ అదే అలవాటు ఈ సినిమా చివ్వర్లో ఉపయోగ పడుతుంది.

ఈ సినిమాని తీసిన విధానం కన్నా, కధని నేరేట్ చేసిన విధానం బాగుంది. ఈ సినిమాలో భావప్రకటనకు ఎంత పెద్ద పీట వేసారంటే, కొన్ని కొన్ని భావాలు మనం అనునిత్యం అనుభవిస్తున్నా వ్యక్త పరచలేము. ఈ సినిమాలోని ముఖ్య పాత్రధారికి నిండా ఓ పాతికేళ్ళ వయసు ఉంటుందో లేదో చెప్పలేం, కానీ తనకు ఇచ్చిన పాత్రకు న్యాయం చేసాడు. ఈ సినిమాలో ఇతను చేసిన పాత్ర ఓ మధ్య తరగతి కుటుంబం నుంచి వచ్చి చదువే లోకంగా పెరిగిన ఓ పిల్లవానిది. అలా అభం శుభం ఎరుగని పిల్లవాడు ఎంతో ఆశతో హార్వర్డ్ విశ్వవిధ్యాలయం లోని మెడికల్ కాలేజీలో సీటు సంపాదించు కోవాలన్న అభిలాషతో చిన్నతనంలో అనుభవించాల్సిన సంతోషాలన్నింటినీ త్యాగం చేసి చదువే లోకంగా పెరుగుతాడు. అలాంటి ఇతి వృత్తం ఉన్న సినిమాకి కమర్షియల్ కోణాన్ని చక్కగా అద్ది, ఆ కధ యొక్క భావాన్ని ఏ మాత్రం దెబ్బతినకుండా తీసిన విధానం స్క్రీన్ ప్లే విషయంలో చాలా శ్రద్ద వహించారని చెప్పుకోవచ్చు.

ప్రతీ కధలో చాలా ట్విస్టులు ఉంటాయి, అలాగే ఈ కధలో కూడా కొన్ని ట్విస్టులు ఈ సినిమాని ఆశాంతం మనలోని ఉత్సూకతని కోల్పోకుండా చేసాయని చెప్పొచ్చు. ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చిన సీన్ల విషయానికి వస్తే..

• హీరో గారు తన యవ్వనం అంతా చదువు పైనే కేంద్రీకరించి తన చిన్న చిన్న సంతోషాలను కోల్పోయాను అని తన స్నేహితునితో చెప్పేది మొదటిది
• ఈ సినిమాలోని విలన్ తన వ్యవహారాన్ని తెలియజేసినప్పుడు, సున్నితంగా తిరస్కరించిన వైనం రెండొవది
• బొడ్డులో డబ్బులు దాచుకుని ఎయిర్ పోర్ట్ సెక్యూరిటీని దాటి వెళ్ళుతున్నప్పుడు హీరో ముఖ కవళికలను తీర్చిదిద్దిన వైనం మరొకటి
• కంప్యూటర్లు ఎంత వచ్చినా నేను గమనించిన విషయాన్ని ఇవి గుర్తించ లేవు అని ఓ పాత్ర చెప్పే సీన్

ఇలా వ్రాసుకుంటూ పోతే చాలా వస్తాయి, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, కొంచం సాహసం.. మరికొంచం తెగువ.. ఇంకొంత ధైర్యం తోడుగా తెలివితేటలుంటే, మనం ఏమి కోల్పోయినా అన్నింటినీ తిరిగి తెచ్చుకోవచ్చు అని ఈ సినిమాలో చెప్పారు.

షట్టర్ ఐలాండ్.. రివ్యూ

 

ఈ సినిమాని చూడమని ఓ తెలుగు బ్లాగర్ సజస్ట్ చేస్తే, సలహా ఇస్తే ధైర్యం చేసాను. మొదటి నలభైఐదు నిమిషాల వరకు ఏమీ విషయం లేదు. ఈ సినిమా ఓ మానసిక చికిత్సాలయం చుట్టూ తిరుగుతుంది. అనుకోకుండా ఓ అమ్మాయి ఈ చికిత్సాలయంలో కనబడకుండా పోయిందన్న కేసుపై ఇద్దరు పోలీసు అధికారులు అక్కడికి వెళతారు అన్న కధనంతో ప్రారంభవౌతుంది ఈ సినిమా.

 

వారిలో మొదటి వ్యక్తి మన హీరో గారు. మరో వ్యక్తి ఈయనకు సహయాధికారి. నాటకీయ పరిస్తితులలో మన హీరో గారిని కూడా అక్కడి పేషంట్‍ని చేస్తారు. అదిగో అక్కడే ఈ సినిమా కధకుని (మొత్తం) సృజనాత్మకత దాగి ఉంది. ఇందులో చాలా పైశాచిక  దృశ్యాలు ఉన్నాయి. ఇంత పైశాచికమైన సినిమాని నేను ఇంత వరకూ చూడలేదు. ఇకపై చూడబోనేమో. కొన్ని విషయాలలో ఈ సినిమా ప్రశంసనీయమైనా, కధా పరంగా నాకు అస్సలు నచ్చని సినిమా. ఎవ్వరూ చూడవద్దని నా మనవి.

ఈ సినిమాని సగం చూసిన తరువాత ఇక చూడకూడదనుకున్నాను. కానీ ఈ సినిమా ఇన్సెప్షన్ సినిమా కన్నా బాగుంది అని రివ్యూ వ్రాసేటప్పటికి ఏ విధంగా బాగుందో చూద్దాం అని పూర్తిగా చూస్తూ ఈ రివ్యూ వ్రాస్తున్నా. స్క్రీన్ ప్లే పరంగా కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలు ఈ సినిమా దర్శకుని ప్రతిభను చాటాయి. అన్నంత మాత్రాన ఈ సినిమా బాగుంది అని కాదు. ఈ సినిమాలో వైలెన్స్ శృతి మించి చూపించారు. కధ విపరీతంగా ఉంది. మనుష్యుల్లో ఇంత విపరీతంగా కూడా ఆలోచిస్తారు అన్న విషయం తెలిసిన తరువాత నా ఆలోచనలు ఎంత చెత్తగా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది. ఇక్కడ ఎంత ఉత్తమంగా ఉండాలో అనే విషయం తెలియక పోయినా ఎంత వికృతంగా మరియు ఎంత చెత్తగా ఆలోచించకూడాదో అంతే కాకుండా ఎంత వికృతంతా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది.

కొన్ని కొన్ని సీన్లు దర్శకుని ప్రతిభని చాటి చెప్పాయి. వాటిల్లో మొదటిది మన హీరోయిన్ గార్ని ఇంట్రడ్యూస్ చేసేటప్పుడు తీసిన షాట్. ఇక్కడ కొన్ని కంప్యూటర్ జిమ్మిక్స్ ఎవ్వరికీ తెలియక పోయినా నేను పట్టేశాను. మరొకటి హీరో గారు హీరోయిన్ని కలిసేటప్పుడు పలు పలు విధాలుగా చిత్రాలను సృష్టించడం. అలాగే మరొకటి మన హీరో గారు ఓ పెద్ద కొండ చెరియనుంచి క్రిందకు దిగే సీన్. అంత ఎత్తు నుంచి క్రిందకు దిగుతున్నట్టు చిత్రీకరించడం అచ్చంగా నిజంగా ఉంది.

కానీ ఒక్క విషయం ఇక్కడ ప్రస్తావించుకోవాలి. అన్నీ మన మైండ్ లోనే ఉంటుంది అని ఈ సినిమా ద్వారా చెప్ప ప్రయత్నించారు. మన మైండ్ మాత్రమే మన భాధలను మన శరీరానికి తెలియజేస్తుంది, అలాగే అన్ని రకాల అనుభవాలను. అంటే, కోపాన్ని, తాపాన్ని, ఇష్టాన్ని, అయిష్టాన్ని,  భాధని,  సంతోషాన్ని, ఏదైనా.. అన్ని మన మైండ్ నుంచే ఉద్బవిస్తాయని ఈ సినిమాలో చెప్ప ప్రయత్నించారు. అన్నింటి కంటే మించి మనకు అత్యంత సన్నిహితులు మరియు ప్రీతి పాత్రులైన వారలే మనకు అవరోధాలుగా మారతారని చెప్పడం బాగుంది.  తిమ్మిని బమ్మిని చేసి ఓ వ్యక్తిని పిచ్చి వాడిని చెయ్యడం ఎలా వీలౌతుందో అర్దం కావటం లేదు కానీ ఎలా పిచ్చి వాడిని చెయ్యవచ్చో ఇందులో చెప్పారు.

అంతేకాకుండా ఈ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు నాకు మరో పాత కధ గుర్తుకు వస్తుంది. అది ఏమిటంటే.. ఓ బ్రాహ్మణుడు దానంగా వచ్చిన గొఱె పిల్లని పట్టుకు పోతుంటే దారి మధ్యలో పది మంది శూదృలు ఆ జంతువు గొఱె కాదు కుక్క అంటే, ఆ బ్రహ్మణుడు ఆ గొఱెను కుక్క అనుకొంటాడు. అనుకోవడమే కాకుండా దానంగా వచ్చిన గొఱెని కుక్క అని అనుమానించి వదిలేస్తాడు. అలా వదిలేసిన గొఱెన్ని శూదృలు తీసుకు వెళ్ళి పండగ చేసుకుంటారు. అలాగే అదేదో పాత సామెత చెప్పినట్టు. పదుగురాడిన మాట పాడియై వర్ధిల్లు అన్నట్టు.. పది మంది గొఱెని కుక్క అంటే ఎవ్వరికైనా అనుమానం వస్తుంది, ఎందుకు పది మంది ఇలా అంటున్నారో అని. అలాంటి మూల కధనే ఆధారంగా చేసుకుని నిర్మించిన సినిమా ఇది. నాలాంటి వాడు ఈలాంటి సినిమాని ఓ పది నిమిషాలు కూడా చూడడేమో.. కాకపోతే ఈ సినిమా ముగింపు చాలా చిత్రంగా ఉంది.

సాధారణంగా సినిమాలు రెండు రకాలుగా ఉంటాయన్నది నా అభిప్రాయం. ఒకటి కామెడీ అయితే మరొకటి ట్రాజడీ. ఈ సినిమా చూసిన తరువాత నాకు మూడో రకం కూడా ఉంటుందనిపించింది. అదేమిటంటే కన్ఫూజింగ్ అని. నెను వృత్తి పరంగా నాకు రిపోర్ట్ చేసే డవలపర్స్ అందరికీ ఒక మాట చెబుతూ ఉంటాను, అదేమిటంటే, వీలైతే ఎదుటి వారికి మీ విషయాన్ని కన్‍ఫర్మ్ చెయ్యండి వీలు కాని పక్షంలో కన్‍ఫ్యూజ్ చెయ్యండి అని. అలా ఈ సినిమా పలు సార్లు చూసిన తరువాత కూడా కన్‍ఫ్యూజింగానే ఉందంటే, దాని వెనుక పలు కారణాలు ఉండి ఉంటాయి. వాటిల్లో మొదటిది.. అయితే, నా బుఱ పీత బుఱ అయ్యినా అయి ఉండాలి లేదా తీసినవాళ్ళు ఉద్దేశ్య పూర్వకంగా అర్దం కాకూడదనే తీసి ఉండాలి. ఏది ఏమైనా అనవసరంగా రిస్క్ తీసుకున్ననేమో అనిపించింది. ఈ సినిమాని చూసినందులకు చింతిస్తున్నాను. ఈ సినిమా నేను చూసాను అన్న విషయం మర్చిపోవడానికి చాలా కాలం పడుతుందేమో!!

పరమ చెత్త సినిమా. అస్సలు ఇలాంటి సినిమాని జనాలు చూడటానికి అనుమతినిచ్చిన సెన్సార్ బోర్డ్ వారిని అనాలి. ఇలాంటి సినిమాని అనుమతించారంటే ఈ సెన్సార్ బోర్డ్ వాళ్ళు ఎంతటి సున్నిత మనస్కులో అర్దం అవుతోంది. అంతే కాకుండా ఇలాంటి పైశాచిక సినిమాని తీసిన దర్శకుడిని అనాలి.. వీరందరికన్నా పైశాచికంగా సినిమా కధని రచించిన కధా రచయతని కూడా అనాలి.. వీరేంత వికృత మనుష్యులో అని. ఇలా ఈ సినిమాలో బోళుడంత చెత్త ఉన్నా, సినిమాటోగ్రఫీ పరంగా అలాగే ఫొటోగ్రఫీ పరంగా ఈ సినిమా భలే ఉంది అని చెప్పక పోయినా ఎంతో కొంత శ్రమ పడ్డారని మాత్రం చెప్ప గలను.

ఇదే పెద్ద ఎఛీవ్‍మెంట్ అనుకుంటే నేను పిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడే తెలుగు సినిమాలను ఓ ఆటాడుకున్న విఠలాచార్య మ్రుందు వీరు ఎందుకూ పనికి రారు అన్నది నా అభిప్రాయం. కాకపోతే విఠలాచార్య గురించి వీరికి తెలియదు కాబట్టి వీరు బాగానే తీసారు అని చెప్పుకోవచ్చు. కాకపోతే మన విఠలాచార్యకు కొన్ని విలువలున్నాయి, కానీ షట్టర్ ఐలాండ్ సినిమా తీసిన దర్శకునికో లేదా సినిమాకు కధను చేకూర్చిన కధా రచయితకు విలువలు అంటే ఏమిటో తెలియదేమో అనిపిస్తోంది.

ఫైనల్‍గా ఒక్కటే ఒక విషయం. ఎవ్వరూ ఈ సినిమాని చూడవద్దని ప్రార్ధన. ఈ సినిమాపై ఇంత రివ్యూ వ్రాసిన నా కాలం వృధా.. ఈ సినిమా చూసిన నా సమయం వృధా.. నా ఈ రివ్యూ చదివిన మీ సమయం కూడా వృధానే.. అలా అన్ని వృధా అన్నంత మాత్రాన మీ స్పందన కూడా వృధా అనుకోవద్దు. ఏదో ఒకటి స్పందించండి. మరో పోస్టు వచ్చేంత వరకూ సెలవు..

షట్టర్ ఐలాండ్.. రివ్యూ

 

ఈ సినిమాని చూడమని ఓ తెలుగు బ్లాగర్ సజస్ట్ చేస్తే, సలహా ఇస్తే ధైర్యం చేసాను. మొదటి నలభైఐదు నిమిషాల వరకు ఏమీ విషయం లేదు. ఈ సినిమా ఓ మానసిక చికిత్సాలయం చుట్టూ తిరుగుతుంది. అనుకోకుండా ఓ అమ్మాయి ఈ చికిత్సాలయంలో కనబడకుండా పోయిందన్న కేసుపై ఇద్దరు పోలీసు అధికారులు అక్కడికి వెళతారు అన్న కధనంతో ప్రారంభవౌతుంది ఈ సినిమా.

 

వారిలో మొదటి వ్యక్తి మన హీరో గారు. మరో వ్యక్తి ఈయనకు సహయాధికారి. నాటకీయ పరిస్తితులలో మన హీరో గారిని కూడా అక్కడి పేషంట్‍ని చేస్తారు. అదిగో అక్కడే ఈ సినిమా కధకుని (మొత్తం) సృజనాత్మకత దాగి ఉంది. ఇందులో చాలా పైశాచిక  దృశ్యాలు ఉన్నాయి. ఇంత పైశాచికమైన సినిమాని నేను ఇంత వరకూ చూడలేదు. ఇకపై చూడబోనేమో. కొన్ని విషయాలలో ఈ సినిమా ప్రశంసనీయమైనా, కధా పరంగా నాకు అస్సలు నచ్చని సినిమా. ఎవ్వరూ చూడవద్దని నా మనవి.

ఈ సినిమాని సగం చూసిన తరువాత ఇక చూడకూడదనుకున్నాను. కానీ ఈ సినిమా ఇన్సెప్షన్ సినిమా కన్నా బాగుంది అని రివ్యూ వ్రాసేటప్పటికి ఏ విధంగా బాగుందో చూద్దాం అని పూర్తిగా చూస్తూ ఈ రివ్యూ వ్రాస్తున్నా. స్క్రీన్ ప్లే పరంగా కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలు ఈ సినిమా దర్శకుని ప్రతిభను చాటాయి. అన్నంత మాత్రాన ఈ సినిమా బాగుంది అని కాదు. ఈ సినిమాలో వైలెన్స్ శృతి మించి చూపించారు. కధ విపరీతంగా ఉంది. మనుష్యుల్లో ఇంత విపరీతంగా కూడా ఆలోచిస్తారు అన్న విషయం తెలిసిన తరువాత నా ఆలోచనలు ఎంత చెత్తగా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది. ఇక్కడ ఎంత ఉత్తమంగా ఉండాలో అనే విషయం తెలియక పోయినా ఎంత వికృతంగా మరియు ఎంత చెత్తగా ఆలోచించకూడాదో అంతే కాకుండా ఎంత వికృతంతా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది.

కొన్ని కొన్ని సీన్లు దర్శకుని ప్రతిభని చాటి చెప్పాయి. వాటిల్లో మొదటిది మన హీరోయిన్ గార్ని ఇంట్రడ్యూస్ చేసేటప్పుడు తీసిన షాట్. ఇక్కడ కొన్ని కంప్యూటర్ జిమ్మిక్స్ ఎవ్వరికీ తెలియక పోయినా నేను పట్టేశాను. మరొకటి హీరో గారు హీరోయిన్ని కలిసేటప్పుడు పలు పలు విధాలుగా చిత్రాలను సృష్టించడం. అలాగే మరొకటి మన హీరో గారు ఓ పెద్ద కొండ చెరియనుంచి క్రిందకు దిగే సీన్. అంత ఎత్తు నుంచి క్రిందకు దిగుతున్నట్టు చిత్రీకరించడం అచ్చంగా నిజంగా ఉంది.

కానీ ఒక్క విషయం ఇక్కడ ప్రస్తావించుకోవాలి. అన్నీ మన మైండ్ లోనే ఉంటుంది అని ఈ సినిమా ద్వారా చెప్ప ప్రయత్నించారు. మన మైండ్ మాత్రమే మన భాధలను మన శరీరానికి తెలియజేస్తుంది, అలాగే అన్ని రకాల అనుభవాలను. అంటే, కోపాన్ని, తాపాన్ని, ఇష్టాన్ని, అయిష్టాన్ని,  భాధని,  సంతోషాన్ని, ఏదైనా.. అన్ని మన మైండ్ నుంచే ఉద్బవిస్తాయని ఈ సినిమాలో చెప్ప ప్రయత్నించారు. అన్నింటి కంటే మించి మనకు అత్యంత సన్నిహితులు మరియు ప్రీతి పాత్రులైన వారలే మనకు అవరోధాలుగా మారతారని చెప్పడం బాగుంది.  తిమ్మిని బమ్మిని చేసి ఓ వ్యక్తిని పిచ్చి వాడిని చెయ్యడం ఎలా వీలౌతుందో అర్దం కావటం లేదు కానీ ఎలా పిచ్చి వాడిని చెయ్యవచ్చో ఇందులో చెప్పారు.

అంతేకాకుండా ఈ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు నాకు మరో పాత కధ గుర్తుకు వస్తుంది. అది ఏమిటంటే.. ఓ బ్రాహ్మణుడు దానంగా వచ్చిన గొఱె పిల్లని పట్టుకు పోతుంటే దారి మధ్యలో పది మంది శూదృలు ఆ జంతువు గొఱె కాదు కుక్క అంటే, ఆ బ్రహ్మణుడు ఆ గొఱెను కుక్క అనుకొంటాడు. అనుకోవడమే కాకుండా దానంగా వచ్చిన గొఱెని కుక్క అని అనుమానించి వదిలేస్తాడు. అలా వదిలేసిన గొఱెన్ని శూదృలు తీసుకు వెళ్ళి పండగ చేసుకుంటారు. అలాగే అదేదో పాత సామెత చెప్పినట్టు. పదుగురాడిన మాట పాడియై వర్ధిల్లు అన్నట్టు.. పది మంది గొఱెని కుక్క అంటే ఎవ్వరికైనా అనుమానం వస్తుంది, ఎందుకు పది మంది ఇలా అంటున్నారో అని. అలాంటి మూల కధనే ఆధారంగా చేసుకుని నిర్మించిన సినిమా ఇది. నాలాంటి వాడు ఈలాంటి సినిమాని ఓ పది నిమిషాలు కూడా చూడడేమో.. కాకపోతే ఈ సినిమా ముగింపు చాలా చిత్రంగా ఉంది.

సాధారణంగా సినిమాలు రెండు రకాలుగా ఉంటాయన్నది నా అభిప్రాయం. ఒకటి కామెడీ అయితే మరొకటి ట్రాజడీ. ఈ సినిమా చూసిన తరువాత నాకు మూడో రకం కూడా ఉంటుందనిపించింది. అదేమిటంటే కన్ఫూజింగ్ అని. నెను వృత్తి పరంగా నాకు రిపోర్ట్ చేసే డవలపర్స్ అందరికీ ఒక మాట చెబుతూ ఉంటాను, అదేమిటంటే, వీలైతే ఎదుటి వారికి మీ విషయాన్ని కన్‍ఫర్మ్ చెయ్యండి వీలు కాని పక్షంలో కన్‍ఫ్యూజ్ చెయ్యండి అని. అలా ఈ సినిమా పలు సార్లు చూసిన తరువాత కూడా కన్‍ఫ్యూజింగానే ఉందంటే, దాని వెనుక పలు కారణాలు ఉండి ఉంటాయి. వాటిల్లో మొదటిది.. అయితే, నా బుఱ పీత బుఱ అయ్యినా అయి ఉండాలి లేదా తీసినవాళ్ళు ఉద్దేశ్య పూర్వకంగా అర్దం కాకూడదనే తీసి ఉండాలి. ఏది ఏమైనా అనవసరంగా రిస్క్ తీసుకున్ననేమో అనిపించింది. ఈ సినిమాని చూసినందులకు చింతిస్తున్నాను. ఈ సినిమా నేను చూసాను అన్న విషయం మర్చిపోవడానికి చాలా కాలం పడుతుందేమో!!

పరమ చెత్త సినిమా. అస్సలు ఇలాంటి సినిమాని జనాలు చూడటానికి అనుమతినిచ్చిన సెన్సార్ బోర్డ్ వారిని అనాలి. ఇలాంటి సినిమాని అనుమతించారంటే ఈ సెన్సార్ బోర్డ్ వాళ్ళు ఎంతటి సున్నిత మనస్కులో అర్దం అవుతోంది. అంతే కాకుండా ఇలాంటి పైశాచిక సినిమాని తీసిన దర్శకుడిని అనాలి.. వీరందరికన్నా పైశాచికంగా సినిమా కధని రచించిన కధా రచయతని కూడా అనాలి.. వీరేంత వికృత మనుష్యులో అని. ఇలా ఈ సినిమాలో బోళుడంత చెత్త ఉన్నా, సినిమాటోగ్రఫీ పరంగా అలాగే ఫొటోగ్రఫీ పరంగా ఈ సినిమా భలే ఉంది అని చెప్పక పోయినా ఎంతో కొంత శ్రమ పడ్డారని మాత్రం చెప్ప గలను.

ఇదే పెద్ద ఎఛీవ్‍మెంట్ అనుకుంటే నేను పిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడే తెలుగు సినిమాలను ఓ ఆటాడుకున్న విఠలాచార్య మ్రుందు వీరు ఎందుకూ పనికి రారు అన్నది నా అభిప్రాయం. కాకపోతే విఠలాచార్య గురించి వీరికి తెలియదు కాబట్టి వీరు బాగానే తీసారు అని చెప్పుకోవచ్చు. కాకపోతే మన విఠలాచార్యకు కొన్ని విలువలున్నాయి, కానీ షట్టర్ ఐలాండ్ సినిమా తీసిన దర్శకునికో లేదా సినిమాకు కధను చేకూర్చిన కధా రచయితకు విలువలు అంటే ఏమిటో తెలియదేమో అనిపిస్తోంది.

ఫైనల్‍గా ఒక్కటే ఒక విషయం. ఎవ్వరూ ఈ సినిమాని చూడవద్దని ప్రార్ధన.

ఇన్‍సెప్షన్ - రివ్యూ

మరో ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటలిజెన్స్ సినిమా. ఇది నా నోటి నుంచి వెలువడిన మొదటి అభిప్రాయం. ఈ సినిమా మొత్తం కలలు మరియు కలలలోని కలల గురించి. బాగుంది. విజ్యువల్ ఎఫెక్ట్స్ బాగున్నాయి. కధలోని కొన్ని అంశాలు ఆలోచింప జేసివిగా ఉన్నాయి.

ఈ సినిమా కనుక అవతార్ నిర్మించిన జేమ్స్ కేమరూన్ అయితే కనుక ఇంకా బాగా తీసేవాడు. అన్నింటికన్నా మించి కధని రక్తి కట్టించే విధంగా సన్నివేశాలను సృష్టించడమే కాకుండా వాటిని వ్రాసిన కధకుడి ఆలోచనలో ఉన్నట్టు తీసిన స్క్రీన్ ప్లే హెడ్ టీమ్‍ని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేము.

ఇందులోని కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలలో నాకు చాలా నవ్వు వచ్చింది. ఒక సారి విలన్ కలలో ఉన్నాననుకుంటే, కాదు నువ్వు నా కలలో ఉన్నావు అని సన్నివేశాన్ని మార్చడం భలే పసందుగా ఉంది.

మరోశారి ఏనుగుల గురించి ఆలోచించద్దు అని ఓ పాత్ర మరో పాత్రతో చెపి, ఇప్పుడు నువ్వేమి ఆలోచిస్తున్నావు అని అంటే.. ఏనుగుల గురించి.. అని సమాధానం ఇచ్చినప్పుడు.. ఆ ఆలోచన స్వతహాగా నీది కాదు. కానీ నువ్వు ఆలోచించాలని నేను అలా ఆలోచించోద్దు అని అనగానే నువ్వు ఆలోచించడం మొదలుపెడతావు.. ఇదిగో ఇలా నీకు తెలియకుండా నీలో చాలా ఆలోచనలను ఎదుటివారు నీ మసిష్కంలో నాటి పోతే నువ్వు వాటిని పెంచి పోషించి పెద్దవి చేస్తున్నావు. ఆ విధంగా నీలోని భావాలకు అలాగే ఆలోచనలకు వేరేవ్వరో ఇన్సెప్షన్ అని చెబుతాడు.

ఇదిగో ఇలా కొన్ని కొన్ని సీన్లు మిమ్మల్ని వద్దనకుండానే ఆలోచింప చేస్తాయి. కానీ ఈ సినిమా నాకు బోర్ కొట్టింది కాబట్టి రెండు ఇంటర్వెల్స్ తీసుకున్నాను. ఈ విధంగా ఈ సినిమా ఆడే ధియేటర్లలో రెండు ఇంటర్వెల్స్ ఉంటే ఈ సినిమా ఆడుతుంది. లేక పోతే ఐ యామ్ నాట్ ష్యూర్ ఎబౌట్ ద ఫ్యూఛర్ ఆఫ్ ద మూవి. ఆఖరిగా అందిన సమాచారమేమిటంటే, నూట అరవై మిలియన్ డాలర్లు పెట్టి సినిమా తీస్తే, చావు తప్పి కన్ను లొట్ట పోయిన విధానంగా మొదటి వారాంతపు కలక్షన్లు దాదాపు డెభై మిలియన్లు మాత్రమే వచ్చాయి, కాకపోతే ఆడ్స్ ద్వారా ఓ వంద మిలియన్లు సంపాదించుకున్నారు. అలా మొత్తం మీద చేతులు కాల్చుకోకుండానే బయట పడ్డారు మన వార్నర్ బ్రదర్స్

నా రెకమెండేషన్ అయితే ఇంటలిజెంట్ అయిన అమ్మాయితో ఈ సినిమా చూడండి లేదా ఇంటలిజెంట్ అయిన అబ్బాయితో చూడండి అదీ ఇదీ కాకపోతే మీరే ఇంటలిజెంట్‍గా ఆలోచించేటట్టైతే చూడండి, నాకు బోరు కొట్టింది అంటే నేను అంత ఇంటలిజెంట్ కాదన్న విషయం ఎప్పుడో అర్దం అయ్యింది కాబట్టి నన్ను “.. ఇంటలిజెన్స్ ని సినిమాని కలిపావు మరి తమరెట్లా చూశారో!!” అని ప్రశ్నించక ముందే నాకు బోర్ కొట్తిందని చెప్పానన్న మాట. నా ఈ ఇంటలిజెంట్ రివ్యూ ఎలా ఉంది?

ఓయ్ సినిమా మాతృక

ఈ మధ్య కొంచం ఖాళీగా ఉండటం వల్ల, HBO ఛానెల్ బాగా వంట పట్టింది. అదిగో అలాంటి దాని వల్ల తెలిసిన ఒక నిజం ఓయ్ సినిమా హాలీవుడ్ సినిమా నుంచి కాపో కొట్టారని. అప్పుడెప్పుడో ఒక సారి ఓయ్ సినిమాపై నా అభిప్రాయాన్ని ఓ పుటగా ప్రచురించి నట్టు గుర్తు. చూడబోతే ఓయ్ చాలా నచ్చేశింది. కానీ దాని ఒరిజినల్ మాతృక దీనికన్నా చించేసింది. గుండెల్ని పిండేశింది.
నాకు కియాను రీవీస్ ఇలాంటి సినిమాలు కూడా చేస్తాడా అనిపించింది. ఈ సినిమాని నేను మొదటి నుంచి చూడలేదు, ఏదో అలవోకగా ఛానల్స్ మారుస్తూ ఉంటే HBO వచ్చింది. అందులో మన హీరో కనబడ్డాడు. నాకు ఈ హీరో అంటే ఓ రకమైన సాఫ్ట్ కార్నర్ ఉంది. కొంచం సైన్స్ ఫిక్షన్ సినిమాలు తీస్తాడు అలాగే నటిస్తాడు అని. సరే ఇదికూడా మరో సైన్స్ ఫిక్షన్ సినిమా అయ్యుంటుందని చూడటం మొదలు పెట్టాను. ఆ సున్నితమైన సంభాషణలు, ఆ సున్నితమైన భావాలు, ఆ ముఖ కవళికలలో దొర్లిన రశనుభూతులు.. అహా.. చెప్పనలవి కాదనుకోండి.

కధలోకి వస్తే, హీరోయిన్ గారికి కాన్సర్. తాను చనిపోతానని తనకు తెలుసు. చనిపోయేలోగా తనకు ఇష్టం వచ్చినట్లు బ్రతకాలని కోరిక. ఇంతలో మన హీరో గారు కలుస్తారు. మన హీరో గారికి ఉద్యోగం ఉండదు. తన స్నేహితుడితో కలసి ఏవో ప్రయత్నాలు సాగిస్తుంటాడు. అదిగో అలాంటప్పుడు మన హీరోయిన్ గారితో పరిచయం, బ్లా .. బ్లా.. తరువాత మన హీరోయిన్ గారు జబ్బు పడ్డారన్న విషయం తెలియడం, హీరోయిన్ కి హాస్పటల్ లో ఉండటం ఇష్టం లేక ఇంటికి రావడం అన్నీ జరిగిపోతాయి. ఈ కధలో మరో చిన్న ట్విస్ట్. తండ్రి లేని ఓ చిన్న పిల్లవాడు. ఈ పిల్ల వాడు ఆఖర్లో మన హీరో గారిని చర్చికి తన తండ్రిగా రమ్మనడం, మన హీరో గారు వెళ్ళడం, వంటి సీన్లు బాగా పండాయి.

నాకు సినిమాలు ధుఃఖాంతం అయితే నచ్చదు. అందుకు భిన్నంగా ఈ సినిమా క్లైమాక్స్ చాలా సున్నితంగా తీసి లలిత మైన భావనతో ముంగించడం ఈ సినిమాకే హైలేట్. వీలైతే మీరు కూడా చూడండి

-------------------------------------------
వినదగు నెవ్వరు జెప్పినన్ - వినినంతనే వేగిర పడక వివరింప దగున్
కనికల్ల నిజము దెలిసిన - మనుజుడే పో నీతిపరుడు మహిలో సుమతి