Showing posts with label రివ్యూ. Show all posts
Showing posts with label రివ్యూ. Show all posts

స్టీవ్ జాబ్స్ – ఆపిల్ సంస్థ మూలం

స్టీవ్ జాబ్స్ ఇక లేరు అన్న మాట ఎందుకో మింగుడు పడటం లేదు. ఆయన కాన్సర్ వ్యాధితో బాధ పడుతున్నారు అన్న విషయం వారి ప్రసంగాలు హాజరయ్యేవారికి విడిగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. పుష్టిగా గుండుగా ఉండాల్సిన వ్యక్తి, బక్క చిక్కి శల్యమై పుల్లలా ఆఖరిసారిగా వారిని చూసిన తరువాత అది నిజం అన్న విషయం స్పష్టంగా కనబడుతుంది. కానీ, వృత్తి పరంగా సెలవు తీసుకుని వైద్యం చేయించుకుంటున్న వ్యక్తి తమ సంస్థ ద్వారా విడుదలౌబోతున్న ఐదవ తరం ఐఫోన్ కన్నా ముందుగా ఇలా తనువు చాలించడం కొంచం కష్టంగా నే ఉంది.

steve_jobs

నాకు మైక్రోసాఫ్ట్ అంటే అంతులేని ప్రేమ. అలాగే మైక్రోసాఫ్ట్ యందు అత్యంత గౌరవం కూడా. ఇదంతా వ్యక్తిగతంగా అంతే కాకుండా వృత్తి పరంగా నేను అనునిత్యం వాడే అన్ని సాఫ్ట్ వేర్ ఉపకరణాలన్నీ మైక్రోసాఫ్ట్ వారు తయారు చేసినవే. అలాగే స్టీవ్ జాబ్స్ అన్నా నాకు అత్యంత గౌరవం. ఇలా గౌరవం కలిగి ఉండటం వెనకాల కొన్ని కారణాలలో మొదటిది ఏమిటంటే..

.. తాను మొదలు పెట్టిన సంస్థ నుంచి తననే తొలగించి వేస్తే, మఱో సంస్థని స్థాపించి, దాని ద్వారా వ్యాపారాన్ని వృద్ది చేసి, అలా సంపాదించిన సొమ్ముతో తాను ముందుగా స్థాపించి తొలగించ బడ్డాడో అలాంటి సంస్థని తిరిగి కైవసం చేసున్నారు.

ఇలా వ్రాయడం కొంచం అతిశయం అని అందరూ అనుకున్నా, లేదా, ఆయనకు కొంచం ఇగో ఎక్కువ అనుకునా, మరింకేమనుకున్నా, నాకు మాత్రం అ చర్యల వెనకాల ఈయన పడ్డ తపన, శ్రమ అందుకోసం ఆయన కన్న కలలు మాత్రమే కనబడుతున్నాయి. ఓ పెద్దాయన చెప్పినట్లు, కలలు కనండి, కానీ అవి సాకారం చేసుకునేందుకు కష్ట పడండి.. అన్న లెక్క ప్రకారం స్టీవ్ జాబ్స్ కూడా కలలు కన్నారు. అలాగే వాటిని సాకారం చేసుకునే ప్రయత్నం లో ఎన్నో సార్లు విఫలమైనా ప్రతీ విఫలం నుంచి నేర్చుకుంటూ, సాఫ్ట్ వేర్ రంగంలో ఓ వెలుగు వెలుగారని చెప్పనవసరం లేదు.

వ్యక్తిగా ఈయన చదువు యూనివర్సిటీ స్థాయిలో (అంటే మన డిగ్రీ స్థాయి అన్నమాట) ఆగి పోయినా, వృత్తిలో హార్వడ్ మేధావుల స్థాయి దాటి ఆలోచిస్తారు. ఒకే ఒక్క వ్యక్తి కన్న కలలే మాక్ వస్తువులు. ఈయన గురించి లేదా వీరి ప్రవర్తన గురించి ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే, ఊరందరిదీ ఒక దారి ఉలిపికట్ట దొకదారి అన్న పంధాన కనబడ్డా, ఆ పంధాని నిజం చేసి చూపించిన వ్యక్తి ఈయన. వీరి మొట్ట మొదటి వైఫల్యాల విషయానికి వస్తే మ్యాక్ కంప్యూటర్ ముందుంటుంది.

నాకు తెలిసిన చాలా పెద్ద మంది, అందునా ధనవంతులు సాధారణంగా మాక్ వాడుతున్నారు. అలాంటి వారు మ్యాక్ కంప్యూటర్ వైఫల్యం చెందింది అంటే ఒప్పుకోక పోవచ్చు. అలాంటి వారికోసం ఇదిగో నా వివరణ.

దాదాపుగా 1970 లలో అనుకుంటా, స్టీవ్ జాబ్స్ గారు మఱియు మైక్రోసాఫ్ట్ అధిపతి అయిన బిల్ గేట్స్ కలసి ఐబియం IBM యందు పనిచేసేవారు. వీరి ముఖ్య ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, ఈ రోజుల్లో మనం చూసే ప్రతీ కంప్యూటర్ యొక్క ఆపరేటింగ్ సిస్టం తయారు చేయ్యాలి. అందుకు IBM వారు ధనసహాయం చేస్తారు. కొంతకాలం పరిశోధించిన తరువాత స్టీవ్ జాబ్స్ IBM ప్రతినిధులకు ఓ రిపోర్ట్ ఇచ్చారు. అది ఏమిటంటే, IBM వారి మెత్తం ఆర్కిటెక్ట్చర్ మార్చేయ్యాలని. అప్పటికే వ్యాపారంలో ఉన్న IBM వారికి ఇది ఆశ్చర్యానిచ్చింది. ప్రపంచం మొత్తం అమ్ముడౌతున్న ప్రతీ కంప్యూటర్ IBM వారు నిర్దేశించిన ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా ఉత్పత్తి చేస్తుంటే, IBM వారు వారి ప్రమాణాలను పూర్తిగా విరుద్దంగా మార్చాలా అన్న అంశంపై వీరిద్దిరికీ పొత్తు కుదరక స్టీవ్ జాబ్స్ వారు IBM నుంచి తొలగి పోయ్యారు.

అదిగో అలాంటి స్థితిలో అప్పటికి పూర్తిగా పాతుకు పోయి, అదే ప్రమాణం అని శాసించే స్థితిలో ఉన్న అన్ని వాదనలకు లేదా ఆలోచనలకు, ముఖ్యంగా వ్రాయాలంటే అది ఒక్కటే దారి అనుకుంటున్న ప్రపంచానికి వ్యతిరేకంగా తయారు చేయబడ్డ కంప్యూటరే మ్యాక్ కంప్యూటర్. దాదాపు మూడు దశకాలపాటు వీరి వ్యాపారం అనుకున్నంత స్థాయిలో జరగలేదు. కానీ మైక్రోసాఫ్ట్ వారు ఎప్పుడైతే కంప్యూటర్ అనేదానిని దానికి తోడుగా విండోస్ అనే ఆపరేటింగ్ సిస్టంను తీసుకువచ్చారో, అప్పుడు మ్యాక్ వారికి కూడా కొంత వ్యాపారం తోడైంది.

ఆ తరువాత స్టీవ్ జాబ్స్ తన దృష్టిని కంప్యూటర్ నుంచి తీసి పాటల ప్రపంచంలోకి అటుపైన ఫోన్.. ఆఖరుగా తిరిగి కంప్యూటర్, ఈసారి అంకోపరి (అదేనండీ ల్యాప్ టాప్) వైపు సాగించారు. ప్రపంచం ఎప్పుడూ గుండ్రంగా ఉంటుంది అనేది ఈ విధంగా కూడా నిజం అయ్యింది. ఏది ఏమైనా ఓ విలక్షణ మైన వ్యక్తి ఇకలేరు. సాంకేతిక పరంగా క్రొత్తగా ఆలోచించే బుఱ ఇకలేదు. ఆలోటు మ్యాక్ సంస్థ తీర్చకలదో లేదో కాలమే నిర్ణయించాలి

ఇదంతా నేనే!! ఓ అవలోకనం

నేను తెలుగులో బ్లాగింగి మొదలు పెట్టిన తరువాత ఈ నాటికి ఓ ముఖ్య ఘట్టాన్ని దాటానని నాకు ఈ అవలోకనం తెలియజేసింది. అంతే కాకుండా నాకు లేని ఏదో భాధ్యతిని గుర్తు చేసినట్లు ఉంది. వాటి గురించి వ్రాసుకునే ముందు ఓ అవలోకనం. నేను ప్రప్రధమంగా తెలుగులో వ్రాసుకోవడం మొదలు పెట్టింది “” అనే బ్లాగుతో. దానికి అనుసంధానంగా “” అనే మఱో బ్లాగు. ఆ నాటి వరకూ నాకు ఆంగ్లంలో బ్లాగడమే తెలుసు, తెలుగులో బ్లాగుతారని లోకి వచ్చిన తరువాత తెలిసింది.

మొట్ట మొదటి సారిగా 2008వ సంవత్సరంలో మార్చి నెలలో 12వ తారీఖున “ఉబుసు పోక” బ్లాగాను. అలా సాగిన నా బ్లాగు ప్రహసనం మూడేళ్ళ తరువాత ఈ పుటతో నూట యాభైయొకటవ పుటకు చేరుకుంది. అలా కొంత కాలం అయ్యిన తరువాత, ఈ ఉబుసు పోక బ్లాగడాన్ని ఉత్తి హాస్యాస్పదమైన లేదా అంతగా ఆలోచించడానికి అవసరం లేని విషయాలకు మాత్రమే పరిమితం చేసి, కొంచం ఆలోచించడానికి అవసరమైన విషయాలను భవదీయుడు అనే బ్లాగులో వ్రాసుకోవడం మొదలు పెట్టాను. ఇలా భవదీయుడు బ్లాగు మే నెల ఐదో తారీఖున మొదలైంది. భవదీయుడు బ్లాగులో ఓ వంద పోస్టులు వరకూ పడ్డాయ్యన్నమాట. నిజంగా చెప్పాలంటే భవదీయుడు బ్లాగు నూట ఒక్క పోస్టులు నోచుకున్నా, ఒక పోస్టుని పలు కారణాల వల్ల తొలగించాల్సి వచ్చింది. మొదటి గణనాంకాలు

  ఉబుసు పోక భవదీయుడు
వ్రాసిన పోస్టుల సంఖ్య 150 100
మొత్తం స్పందనలు 501 580
పోస్టుకి ఎక్కువ స్పందనల 22 58
పోస్టుకి అత్యధిక హిట్స్ 1502 886
ఏ నెలలో అత్యధిక హిట్స్ 2010 అక్టోబర్ 2010 ఆగస్ట్
అత్యల్ప హిట్స్ 2011 మార్చ్ 2011 మార్చ్
ఇంతవరకూ ఎన్ని హిట్స్ 20151 18661

ఇప్పుడు విడివిడిగా ఒక్కో బ్లాగుగురించి పరిశీలిస్తే.. వివిధ దేశాలనుంచి ఎన్ని విజిట్స్ వచ్చాయి, ఒక్కో దేశాన్నించి ఎన్ని అనే లెక్కలో ప్రధమ పది దేశాలను లెక్క వేస్తే ఈ క్రింది విధంగా లెక్క తేలింది.

దేశాల వారిగా పుటల సందర్శన ఉబుసు పోక భవదీయుడు
భారతదేశం 12556 8031
అమెరికా 4607 7287
సింగపూర్ 483 561
యునైటెడ్ కింగుడం 425 478
యునైటెడ్ ఎమిరేట్స్ 222 137
కెనడా 63 171
చెక్ రిపబ్లిక్   148
ఫ్రాన్స్   134
అస్ట్రేలియా 70 105
నెదర్లాండ్స్   105
జపాన్ 62  
ఓమన్ 56  

ఇప్పుడు ప్రస్తావించ బోయే గణనాంకాలు కొంచం ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించాయి. ఎందుకంటే, ఎక్కువమంది ఏ ఏ విహారిణులు వాడారు అన్న ఆలోచన వచ్చిన తరువాత గణనాంకాలు చూస్తే, నాకు ఎంతో ప్రీతి ప్రాయమైన మైక్రోసాఫ్ట్ వారి ఇంటర్నెట్ ఎక్స్ ప్లోరర్ మొదటి స్థానంలో ఉంది. దాని తరువాత స్థానం మొజిల్లా వారి ఫైర్ ఫాక్స్. అంతే కాకుండా దాదాపుగా నేను ఎన్నడూ వినని విహారిణుల గురించి కూడా నాకు తెలిసింది.

విహరణి గణనాంకాలు ఉబుసు పోక భవదీయుడు
ఇంటర్నెట్ ఎక్స్ ప్లోరర్ 8546 7528
ఫైర్ ఫాక్స్ 7053 7387
క్రోం 3774 2871
సఫారి 273 410
ఒపెరా 156 92
క్రోం ఫ్రేం 93 71
ఒన్ రొయిట్ (OneRiot) 30 54
సింపుల్ పై (SimplePie) 18 19
pythumbnail.py 12  
PBSTB 11  
జావా   18
సెర్చ్ టూల్ బార్   17

విచ్చేసిన అతిధులు వాడిన ఆపరేటింగ్ సిస్టం గణనాంకాలు ఒక్కసారి అవలోకిస్తే ఎక్కువ శాతం మంది విండోస్ ఆపరేటింగ్ సిస్టం వాడుతున్నారని తెలియడం ఆశ్చర్యం కాదు కానీ, విచ్చేసే వారు వివిధ రకాలైన ఆపరేటింగ్ సిస్టంస్ వాడటమే కాకుండా, అధునాతన మైన సాధనాలైన మొబైల్ ఉపకరణాల ద్వారా కూడా విచ్చేస్తున్నారన్న విషయం నమ్మబుద్ది కాలేదు.

ఆపరేటింగ్ సిస్టం గణనాంకాలు ఉబుసు పోక భవదీయుడు
విండోస్ 19216 16502
మాకింతోష్ 305 1141
మిగతా యునిక్స్ 367 386
లినిక్స్ 136 324
ఐఫోన్ 62 120
ఐపాడ్ 55 39
ఇపోడ్   10
విండోస్ NT 6.1   3
నోకియా 6 1
సామ్ సంగ్   1
LG 11  
FreeBSD 2  

నా ఈ బ్లాగులు ఏ ఏ అగ్రిగేటర్ల ద్వారా వీక్షించ బడుతున్నాయి అన్న ఆలోచనలో నాకు కొన్ని విషయాలు తెలిసాయి. భవదీయుడు బ్లాగుని తెలుగు బ్లాగర్స్ లోను అలాగే ఒన్ ఇండియా వారి బ్లాగ్స్ యందు కలపలేదని. వీలు చూసుకుని వాటికు కూడా కలుపుతాను.

దారి చూపిన URLs స్థానం ఉబుసు పోక భవదీయుడు
కూడలి 1 1
మాలిక 2 2
గూగుల్ పోల్స్   3
హారం 4 4
జల్లెడ 3 5
తెలుగు బ్లాగర్స్ 5  
ఒన్ ఇండియా / దట్స్ తెలుగు 6  

ఈ మూడేళ్ళను సంవత్సరం ప్రకారం చూస్తే నాలుగు సంవత్సరాలను లెక్కలోకి తీసుకుని ఎన్నెన్ని పోస్టులు వ్రాసాను అని ఆలోచిస్తే కొంచం వైవిధ్యం కనబడుతోంది.

సంవత్సరం ఉబుసు పోక భవదీయుడు
2008 64 19
2009 30 33
2010 36 30
2011 19 18

ముగించే ముందు ఓ విషయం నాకు ఆశ్చర్య పఱచింది. భవదీయుడు బ్లాగులో అమెరికాపై వ్రాసిన మూడు పోస్టులు టాప్ పదింటిలో మొదటి మూడు స్థానాలు ఆక్రమించుకుంటే, ఉబుసు పోని బ్లాగులో సినిమా పాటల రివ్యూలు మొదటి స్థానాలు ఆక్రమించుకున్నాయి. ఇంకా విశ్లేషించ వచ్చు కానీ కొంచం ఎక్కువ విశ్లేషించుకుంటున్నానేమో అనిపిస్తూ విరమించుకుంటున్నాను. నేనె ఇంతగా డప్పు కొట్టుకుంటే నాకన్నా ఎక్కువగా వ్రాసేవారు ఎంత కొట్టుకోవాలో అన్న విషయం బుర్రలో దూరి బండ బూతులు తిడుతోంది.

శక్తి – ఓ భారీ (చెత్త) సినిమా

shakthi

సినిమాని సినిమాగా చూడాలి అన్న విషయాన్ని ఓ సినిమా అభిమాని నాతో అన్నారు. అలాంటి స్టేట్‍మెంట్ ఈ సినిమా విషయంలో బాగా సూట్ అవుతుంది. సినిమా పరంగా చూస్తే, చాలా విలువలున్న సినిమా. కాకపోతే సామాన్య ప్రేక్షకుడికి కావలసినవి సినిమా విలువలు కాదు, వ్యాపారపరంగా ఉండాల్సిన సినిమా మషాలాలు ఇందులో కనబడలేదు. కాకపోతే తీసిన దర్శకుడికి తీయించిన ప్రొడ్యూసర్లకు ఓ మంచి విజ్యువల్ ట్రీట్ ఉన్న సినిమా తీసాము అన్న తృప్తి తప్ప, కాసులు వచ్చిఉంటాయని నేను అనుకోను.

అశ్వినీ దత్ నిర్మించిన సినిమాలలో చిరంజీవి సరసన శ్రీదేవి నటించిన “జవీఅసు” అనేసినిమా  నాకు తెలిసిన మొదటి భారీ భడ్జట్ ప్రణాళికపై తీసినది. పెద్ద బడ్జట్ సినిమాలంటే, ఎవ్వరైనా చాలా జాగ్రత్త తీసుకుంటారు. అందునా అశ్వినీ దత్ ఎటువంటి ప్రలోభాలకు లొంగని వ్యక్తిగా ఇండస్ట్రీలో నానుడి. అలాంటి అశ్వినీ దత్ ఈ సినిమా విషయంలో ఎందుకో అశ్రద్ద వహించి చెత్త సినిమాకు అంతంత ఖర్చు పెట్టారు. కధా పరంగా చాలా వైవిధ్యం చూపిద్దాం అన్న తపన కనబడ్డా అది కొంచం ఎక్కువై మోతాదు మించి బెడిసి కొట్టింది.

ఏదైనా కొత్తగా చేద్దాం అన్న ప్రయత్నం బాగానే ఉంటుంది, కాకపోతే అలా కొత్తగా చేసేది చెత్తగా కాకుండా జాగ్రత్త పడక పోతే ఇలా అవుతుంది. ఈయనగారి సినిమాలో దాదాపుగా ఏదో చోట నందమూరి వంశాన్ని పొగిడే ప్రయత్నం చేసి విసుగు పుట్టిస్తుంటాడు, కానీ ఈ సినిమాలో అలాంటిది చెయ్యలేదని నాకు అనిపిస్తోంది. లేదా, ఒక వేళ చేసి ఉంటే, నేను దానిని మిస్ అయ్యుండవచ్చు. చూడబోతే, ఈయన గారికి కూడా వాళ్ళ బాబాయి లక్షణాలు మెండుగా కనబడేటట్టు ప్రస్పుటిస్తున్నాయి. ఈ విషయాన్ని ఎంత తొందరగా తెలుసుకుంటే, అంత తొందరగా బాగు పడతాడు లేదా.. ఈయన గారు కూడా పిస్తోలు పట్టుకుని కనబడ్డ నిర్మాతలను కాల్చేసే స్థితికి ఎంతో దూరంలో లేడని నా అభిప్రాయం.

ఈ సినిమా విషయంలో చెప్పుకోదగ్గ విషయాలేమిటంటే..

  1. గ్రాఫిక్స్ పరంగా కొంచం శ్రమ పడ్డారు
  2. ఆయుధాలను చాలా శ్రద్ద వహించి తీసారు. సాధారణంగా హాలీవుడ్ సినిమాలలో ఇలా ఆయుధాలను ప్రత్యేకించి ఎక్కువ శ్రద్దతో తయారు చేస్తుంటేరు. అఫ్ కోర్స్ మన వీరో గారు ఫాక్షన్ సినిమాల నుంచి ఏదో ఒక ఆయుధాన్ని వాడే విషయం మనకు తెలిసినదే, కాకపోతే వాడే ప్రతీ సారి కొంచం కొత్తగా చేయ్యడం బాగుంది
  3. హిందీ తారాగణాన్ని వాడటం నచ్చలేదు కానీ ప్రయత్నం చెత్తగా ఉంది
  4. హీరోయిన్ పరంగా అంత అవసరం కనబడలేదు
  5. నేషనల్ సెక్యూరిటీ అంటూ చెత్త చెత్త పదాలు వాడి వాటికి ఉన్న గౌరవాన్ని మంటలో కలిపారు

నేను నా రాక్షసి - రివ్యూ

Nenu-Naa-Rakshasi-Movie-Wallpaper

ఇంతకు ముందు చెప్పుకున్నట్లు, నేను సినిమాలు అంత తొందరగా చూడను అలాగే చూడాలని అనుకోను. ఒకవేళ అనుకున్నానా, అంతే, కొంప కొలాస్ సినిమా డింకీ డిలాస్. అలాంటి కోవకే చెందుతుందీ సినిమా కూడా. అంటే, ఇక్కడ మీరు తెలుసుకోవాల్సిన విషయం ఏమిటంటే, ఈ సినిమా నేను చూడాలి అని అనుకోలేదు. ఇంతకు ముందు ఇచ్చిన బిల్డప్ అంతా తూచ్, ఉత్తిత్తినే. ఈ సినిమా హీరో గారిపై నాకు పెద్ద సదాభిప్రాయం లేదు. ఎందుకంటే, ఈ సినిమా ఆడీయో రిలీజ్ సమయంలో అనుకుంటా, ఈయన గారి గురించి మఱో హీరోగారు పెద్ద ఘన కార్యం చేసినట్లు స్టేట్‍మెంట్ ఇచ్చాడు.

హీరోగా చెయ్యడమంటే ఇన్వెస్టుమెంట్ లెని వ్యాపారమంట, ఈ రానాగారి అభిప్రాయంలో. ఎంతైనా మఱో నిర్మాత కొడుకు కదా. ఒక్కొసారి ఇలా వంశ పారంపర్యంగా వస్తున్న తరాన్ని చూస్తుంటే, అసహ్యం వేస్తుంది. అది ప్రస్తుత వీరో మన రానా గారైనా లేక అల్లూ వారసుడైనా లేక నంద మూరి వంశంలోని వారెవ్వరైనా. సినిమా అనేది చాలా మందికి ఒక ఆనందాన్నిచ్చే వ్యాపకం అయితే, ఇలాంటి బడా బాబులకు అది ఒక విలాస ప్రక్రియ. అయితే ఆ ఒడ్డు లేదా ఈ ఒడ్డు. సినిమా ఆడిందనుకోండి, అదిగో మావోడు బాగా చేసాడు అని చంకలు కొట్టుకుంటారు. లేదు, డింకీ కొట్టిందనుకోండి, ఛాత్.. ఆ దర్శకునికి సినిమా తీయ్యడం చేత కాలేదు అని నిదంలేసేయ్యడం. కాకా పట్టడం అనేది నరనరాల్లో జీర్ణించుకు పోతేనే ఈ సినిమా ఇండస్ట్రీలో నిలదొక్కుకుంటారనేది చేదు నిజం. అందుకు సాక్షమే మన జూ.ఎన్టీయార్.

సరే సినిమా పై రివ్యీ వ్రాసే ప్రక్రియలో అదేదో వ్రాసేస్తున్నాను. ఇక ప్రస్తుత సినిమా విషయానికి వస్తే, కధా పరంగా చాలా మంచి సినిమా అలాగే బాగా వ్యాపార విలువలు వ్యక్తపరచ కలిగిన సినిమా. నాకు తెలిసి ఖచ్చితంగా లాభాలే వచ్చుంటాయి. కానీ, నా వరకూ నాకు ఇది ఓ చెత్త సినిమా అనిపించింది. డబ్బులు సంపాదించుకోవాలంటే, చాలా మార్గాలున్నాయి. చాలా సున్నితమైన భావాలను మానవతా దృక్పధంతో చూపించి జనాల మన్నలను పొందేలా సినిమాలు తీస్తే బాగుంటుంది కానీ ఇలా మాసశిక సంక్షోబంలో కొట్టు మిట్టాడే వారిని తీసుకుని దానికి మషాలా దట్టించి, వారి మనోభావాలతో వ్యాపారం చేసే విధానం నాకు వెగటు పుట్టించింది.

ఆత్మహత్య అనే మూల కధాంశంతో తనికెళ్ళ భరణి గారు, గ్రహణం అనే సినిమా తీసినట్టు నాకు గుర్తు. ఆ సినిమా వ్యాపార పరంగా వర్కౌట్ అయినట్లు లేదు. కానీ అది చాలా సున్నితమైన కధ. ఏదైనా చెయ్యాలి అనుకున్నప్పుడు లాభాపేక్ష లేకుండా, జనాలకి ఎక్కుతుందా లేదా అని చూడకుండా, సున్నితత్వాన్ని సున్నితంగా చూపించే ప్రయత్నంలో వ్యాపార దృక్పధంగా భరణి గారు ఓడిపోయినా, సినిమా మాధ్యమాన్ని వ్యాపార పరంగా చూడకుండా ఓ మంచి విషయం వివరించే ప్రయత్నంలో వీరు మనఃసాక్షిగా వ్యవహరించి ఓ మానవత్వం కలిగి ఉన్న వ్యక్తిగా నా ఆలోచనలలో నిలచిపోయ్యారు. నాకు తెలిసి భరణిగారు పెద్ద ధన వంతులేం కారనుకుంటా, వ్యక్తిగతంగా నాకు వీరితో పరిచయం లేదు. కావున, ఏమీ వ్రాయలేను. కానీ వీరు చేసిన పాత్రల పరంగా కానీ వీరి నిరాడంబరత బట్టి గానీ వీరు పెద్దగా వెనకేసుకున్నది ఏమీ లేదని నా అభిప్రాయం. ఒక వేళ నా అభిప్రాయం తప్పవౌచ్చు. కానీ మన వీరో గారికేం వచ్చింది. వీళ్ళ నాన్న సంపాదించింది మూలుగుతోందిగా, వీరు సంపాదించి ఇంకా ఎంత వెనకేయ్యాలంట? అందునా ఇలాంటి సున్నితమైన వ్యవహారాన్ని కమర్షియల్ చేసి సంపాదించడం అనే ప్రక్రియ శెవాన్ని తీసుకెళ్ళేటప్పుడు డబ్బులు జల్లుతారే వాటిని ఏరుకునేటట్లు ఉంది.

ఈ హీరో గారు ఇంతకు ముందు చేసిన సినిమాతో పోల్చుకుంటే, వైవిధ్యమైన పాత్రలను ఎంచుకుంటూ సినిమా పరిశ్రమకి మఱో వారసుని తరంలో మంచి కాంపిటీషన్ ఇచ్చే లక్షణాలు పుష్కలంగా ఉన్నాయి. అప్పుడెప్పుడో షట్టర్ ఐలాండి అనే సినిమా లోని హింసని ప్రేరేపించే జుగుప్సా కరమైన ఘటనలు గుర్తుకు వచ్చాయి. ఇకపై వీరినుంచి ఎలాంటి సినిమాలు వస్తాయో చూడాలి. ఇంతకీ నచ్చిన మఱియు నచ్చని అంశాల విషయానికి వస్తే..

నచ్చిన అంశాలు..

  • దర్శకుని ప్రతిభ
  • స్క్రీన్ ప్లె
  • లొకేషన్స్ ప్రిఫరెన్స్ – ఎంచుకున్న విధానం
  • వెనిస్ నగరాన్ని చాలా ఎక్కువ సేపు చూపించడం
  • కటకటాల వెనకాల ఉన్న కొడుకుని విడిపించుకునే సీన్లో పోలీస్ ఆఫీసర్ ప్రవర్తన
  • ప్రతీ వ్యక్తి ఆత్మహత్య వెనకాల ఓ బలమైన కారణం ఉంటుంది అని చూపించడం
  • మన శరీరంలో ఆత్మహత్య నిరోధించే తత్వం ఉంటుంది అని తెలియ జెప్పే ప్రయత్నం

నచ్చని అంశాలు..

  • మొదటిగా, ఆత్మహత్య అనే అంశాన్ని వ్యాపారం చెయ్యడం
  • పిల్లని చంపేయ్యడం
  • ప్రతి నాయకుడు చంపే ప్రతీసారి అమ్మవారిని స్మరించడం
  • హింస పరంగా పైశాచిక ఆనందాన్ని చూపించడం
  • ముమ్మయిత్ ఖాన్ పాత్ర
  • డబ్బున్న వారు నిర్భయంగా ఎలాంటి అఘాయిత్యాలైనా చేసేయ్యండి అని ప్రేరేపించే విధానం

ఇంకా మరెన్నో.. కానీ, ఈ చిట్టాని ఇక్కడితో ఆపేస్తాను. ఆఖరిగా, సున్నిత మనస్కులు ఈ సినిమాని చూడవద్దని మనవి

21 – ఓ విలక్షణ చిత్రం

1245599787_21ఈ చిత్రానికి రివ్యూ వ్రాసేటప్పుడు శీర్షిక ఏమని పెడదాం అని ఎంతో ఆలోచించిన తరువాత, నిజ్జంగా ఇది ఓ విలక్షణ చిత్రం అనిపించింది. అందుకనే ఇలా మొదలైంది. లెక్కలు పెట్టడం కూడా ఓ లక్షణమే కదా.

ఈ సినిమా మొత్తం బ్లాక్ జాక్ అనే ఓ పేకాట చుట్టూ తిరుగుతుంది. కధా పరంగా ఇందులో పెద్ద విషయం ఏమీ లేక పోయినా, చిత్రించిన విధానం బాగుంది. ఇందులో హింస అనే పదానికి అవసరానికి మించి వాడలేనందున నాకు నచ్చింది. సినిమా అనేది తియ్యాలి, వద్దు అనను. కానీ మితి మీరిన హింస అవసరం లేదు. అందునా మన తెలుగు సినిమాలలో, ప్రత్యేకంగా నందమూరి వంశస్తుల సినిమాలలో మరింత భీభత్సంగా ఉంటుంది.

ఈ చిత్ర విషయాలకు వస్తే, ప్రతీ వ్యక్తిలోను ఏదో విషయం ఉండే ఉంటుంది. కాకపోతే ఆ విషయాన్ని వారు తెలుసుకోవడమే ముఖ్యం. అది వారి జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది. ఈ సినిమాలో ఓ అనుహ్యమైన అలవాటు అంత్య సీన్లలో అనుకోని విధంగా పనికి వస్తుంది. ఈ సినిమా ప్రధాన వృత్తాంతమే ధనార్జన. అలాగే ఈ సినిమాలోని ప్రధాన పాత్రదారులు ధనార్జన విషయంలో సఫలీకృతులౌతారు. కానీ వీరిలోని ఒక వ్యక్తికి ఓ సాధారణమైన అలవాటు ఉంటుంది. అది మన అందరికీ చీప్ గా అనిపించ వచ్చు, కానీ అదే అలవాటు ఈ సినిమా చివ్వర్లో ఉపయోగ పడుతుంది.

ఈ సినిమాని తీసిన విధానం కన్నా, కధని నేరేట్ చేసిన విధానం బాగుంది. ఈ సినిమాలో భావప్రకటనకు ఎంత పెద్ద పీట వేసారంటే, కొన్ని కొన్ని భావాలు మనం అనునిత్యం అనుభవిస్తున్నా వ్యక్త పరచలేము. ఈ సినిమాలోని ముఖ్య పాత్రధారికి నిండా ఓ పాతికేళ్ళ వయసు ఉంటుందో లేదో చెప్పలేం, కానీ తనకు ఇచ్చిన పాత్రకు న్యాయం చేసాడు. ఈ సినిమాలో ఇతను చేసిన పాత్ర ఓ మధ్య తరగతి కుటుంబం నుంచి వచ్చి చదువే లోకంగా పెరిగిన ఓ పిల్లవానిది. అలా అభం శుభం ఎరుగని పిల్లవాడు ఎంతో ఆశతో హార్వర్డ్ విశ్వవిధ్యాలయం లోని మెడికల్ కాలేజీలో సీటు సంపాదించు కోవాలన్న అభిలాషతో చిన్నతనంలో అనుభవించాల్సిన సంతోషాలన్నింటినీ త్యాగం చేసి చదువే లోకంగా పెరుగుతాడు. అలాంటి ఇతి వృత్తం ఉన్న సినిమాకి కమర్షియల్ కోణాన్ని చక్కగా అద్ది, ఆ కధ యొక్క భావాన్ని ఏ మాత్రం దెబ్బతినకుండా తీసిన విధానం స్క్రీన్ ప్లే విషయంలో చాలా శ్రద్ద వహించారని చెప్పుకోవచ్చు.

ప్రతీ కధలో చాలా ట్విస్టులు ఉంటాయి, అలాగే ఈ కధలో కూడా కొన్ని ట్విస్టులు ఈ సినిమాని ఆశాంతం మనలోని ఉత్సూకతని కోల్పోకుండా చేసాయని చెప్పొచ్చు. ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చిన సీన్ల విషయానికి వస్తే..

  • హీరో గారు తన యవ్వనం అంతా చదువు పైనే కేంద్రీకరించి తన చిన్న చిన్న సంతోషాలను కోల్పోయాను అని తన స్నేహితునితో చెప్పేది మొదటిది
  • ఈ సినిమాలోని విలన్ తన వ్యవహారాన్ని తెలియజేసినప్పుడు, సున్నితంగా తిరస్కరించిన వైనం రెండొవది
  • బొడ్డులో డబ్బులు దాచుకుని ఎయిర్ పోర్ట్ సెక్యూరిటీని దాటి వెళ్ళుతున్నప్పుడు హీరో ముఖ కవళికలను తీర్చిదిద్దిన వైనం మరొకటి
  • కంప్యూటర్లు ఎంత వచ్చినా నేను గమనించిన విషయాన్ని ఇవి గుర్తించ లేవు అని ఓ పాత్ర చెప్పే సీన్

ఇలా వ్రాసుకుంటూ పోతే చాలా వస్తాయి, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, కొంచం సాహసం.. మరికొంచం తెగువ.. ఇంకొంత ధైర్యం తోడుగా తెలివితేటలుంటే, మనం ఏమి కోల్పోయినా అన్నింటినీ తిరిగి తెచ్చుకోవచ్చు అని ఈ సినిమాలో చెప్పారు.

అల్లూ అర్జున్ అభిమానులకు / అల్లూ అరవింద్ ల కోసం

మొన్నామధ్య విడుదలైన “బద్రీనాద్” పాటల విడుదల కార్యక్రమాన్ని నిన్న చూసాను. అందులో జనాలంతా అర్జున్ని అలాగే వివివిని ఎత్తేస్తుంటే, చాలా చికాకేసింది. అంతే కాకుండా, అంగ్లంలోని ఓ పాత సామెత గుర్తుకు వచ్చింది. అదేనండి నాకు దురద వచ్చినప్పుడు నా వీపు నువ్వు గోకు నీవీపు నేను గోకుతాను అంటూ సాగుతుందే, అదే సామెత. అక్కడ కనబడ్డ ప్రతీ వ్యక్తీ ఈ సినిమా బాగుండటమే కాకుండా, తెగ ఆడేస్తుందని డాంబికాలు కొడుతుంటే, ఇంతటి సొంత డబ్బా అవసరమా అనిపించింది.

సరే ఇక విషయానికి వస్తే, ఆ కార్యక్రమం జరుగుతున్నప్పుడు ఆడియన్స్ లోంచి చాలా మంది పవన్ కళ్యాణ్ గురించి గోల చేసారు. పవన్ గారి గురించి మరోసారి వ్రాస్తాను. ఇక ప్రస్తుత విషయానికి వస్తే.. “బద్రీనాద్” అనే పుణ్యస్థాలాన్ని ప్రాతి పధికగా తీసుకుని తీస్తున్న చిత్రం కావున ఈ సినిమా కూడా జూనియర్ ఎన్టీయార్ తీసిన శక్తి సినిమాలాగే ఉంటుందని ఊహించుకోగలను. కాకపోతే, కధని ఓ ఇంత అటు ఇటు చేసి కాస్తంత మషాలాలు జొప్పించి ఉంటారు అనుకుంటూ, మూల కధమాత్రం “శక్తి” లాంటిదే అయ్యుంటుందని నా ఊహ.

ఇక్కడ ఈ పుటకు అవసరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ సినిమాలో కత్తి యుద్దం మరియు మార్షల్ ఆర్ట్స్ ప్రధాన పాత్ర వహించాయని పలువురు పలకడం. ఈ విషయం నాకు నచ్చింది, అంతే కాకుండా, వీరు చూపిన విజ్యువల్స్ కొన్నింటిలో మన అర్జున్ గారు కత్తిని చాలా చాక చక్యంగా త్రిప్పడం కూడా బాగుంది. అందువలన్ ఇందు మూలంగా నేను చెప్పొచ్చేదేమిటంటే, ఈ సినిమాని చూడదలిచాను. అంటే, ఈ సినిమా అట్టర్ ఫ్లాప్ అన్నమాట.

ఇంతకు ముందు ఇలాగే పవన్ కళ్యాణ్ నటించిన కొమరం పులి చూద్దాం అనుకుంటే, అది ధియేటర్ల వద్ద డింకీ కొట్టి నేను చూద్దం అనుకునేటప్పటి మా ఊరినుంచి ఎత్తేసారు. అందువల్లన అల్లూల్లకు మరియు అల్లూల అభిమానులకు ఇదే నా హెచ్చరిక. నేను చూద్దాం అనుకున్న ఏ సినిమా ఆడినట్లు చరిత్రలో లేదు. ఆపై మీ ఇష్టం.

పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఒక శుభవార్త

ఓ పెద్ద ఫ్లాప్, కొమరం పులి నుంచి బయట పడి, కొత్తగా రిలీజ్ అవుతున్న తీన్‍మార్ సినిమా హీరో అయిన పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఒక శుభవార్త. కొమరం పులి పాటల గురించి ఓ రివ్యు ఇంతకు ముందు వ్రాసాను. అది నేను వ్రాసిన మొదటి పాటల రివ్యు. స్వతహగా నేను సినిమాలు చూడాలనుకోను, కానీ ఏదైనా సినిమా నేను చూడాలనుకుంటే.. అంతే సంగతులు.. సినిమా బాక్సాఫీస్ వద్ద బోల్తా కొట్టిందే.

అలా నేను చూడాలనుకున్నానంటే అది ఖచ్చితంగా ఫ్లాపే అని చాలా సార్లు ఋజువైంది. కొమరం పులి సినిమా విషయంలో కూడా ఇది నిజమైంది. కాకపోతే కొత్తగా వచ్చే తీన్‍మార్ సినిమా విషయంలో నేను చూడాలనుకోవటం లేదు. అన్నంత మాత్రాన ఈ సినిమా హిట్ అవుతుందని చెప్పలేను కానీ, ఫ్లాప్ మాత్రం కాదు. అంటే, నిర్మాతకు నష్టం లేదు అన్నమాట.

ఆ విధంగా పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకు ఇది ఒక శుభవార్తే అని నా అభిప్రాయం. ఈ పుట చదివిన వారిలో పవన్ అభిమానులెవ్వరైనా ఉంటే, స్పందించి మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయ మనవి.

గాయం 2 సినిమా మాతృక

జగపతి బాబు చాలా కాలం క్రిందట చేసిన సినిమా గాయం-2 సినిమా మొదటి సినిమా యొక్క సీక్వెల్ అని అనుకున్న వాళ్ళల్లో నేనూ ఉన్నాను. కానీ నిజం ఏమిటంటే, ఇది ఓ ఆంగ్ల సినిమా కాపీ అన్న విషయం, ఇవ్వాళ నాకు తెలిసింది. A History of Violence అనే ఆంగ్ల సినిమా నుంచి చాలా భాగం మక్కీకి మక్కీగా తీయ్యటం నాకు ఎందుకో మింగుడు పడలేదు. అందునా రామ్ గోపాల్ వర్మ వంటి వ్యక్తి పేరుతో ప్రజెంట్ చేసిన ఈ సినిమా ఓ ఆంగ్ల మాతృక అనే చేదు నిజం నాకు గొంతులో పడ్డ వెలక్కాయ అయ్యింది. ఇది నాకు కొత్త విషయం, చాలా మందికి ఇది పాత విషయం అయ్యుండవచ్చు. రామ్ గోపాల్ వర్మ ఇలాంటి కాపీలు కొడతాడని నేననుకోలేదు.

తకిట తకిట

takita 

ఓ మంచి సినిమా. చాలా కాలం తరువాత మరో కుటుంబ సమేత సినిమా చూసాను అనిపిస్తోంది. సినిమాకి తగ్గట్టుగా భూమిక ఓ మంచి పాత్ర పోషించింది. సున్నితమైనటువంటి కధాంశంతో మృదువైన స్టోరీలైన్ కలిగిన సినిమా. పిల్లలలో ఇంత సత్ హృదయం నింపాలంటే, పెద్దలలో ఎంత ఓర్పు ఉండాలో, ఎంత సహనం ఉండాలో కదా. ఈ సినిమాని ఎవ్వరు దర్శకత్వం వహించారో గాని చాలా బాగా చేసారు. కధా రచయత బాగా వ్రాసారు. ప్రతీ సీన్ కు తగ్గట్టుగా మాటలు వ్రాసారు. నాకు పూరి జగన్నాద్ తీసిన “ఇట్లు శ్రావణి సుబ్రమణ్యం” సినిమా గుర్తుకు వచ్చింది. ఇది ఎందుకు గుర్తుకు వచ్చిందంటే, పూరి మనస్తత్వం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉంటుంది. మనుష్యులంతా మంచి వాళ్ళు అని అనుకుంటాడు. అలాగే మంచి మనస్తత్వం ఉన్న వాళ్ళు సున్నిత మనస్కులై వైలెన్స్ గురించి ఆలోచించరు అని నా అభిప్రాయం.

ప్రతీ కధలో ఓ విషాదం ఉన్నట్టు, ఈ కధలో కూడా ఓ విషాదం పెట్టి కొంచం రక్తి కట్టించారు అని అనలేను కానీ సుహాసిని స్వరూప్ ల ఆత్మహత్య నాకు నచ్చలేదు. వారి కధకి కూడా ఓ మంచి ముగింపు ఇస్తే బాగుంటుందని నా అభిప్రాయం. కానీ ఈ ప్రియులు వ్రాసిన ఆఖరి లేఖలో కొన్ని డైలాగులు చాలా భాధాకరంగా ఉన్నా, చొంగ కార్చుకునే యదవలు అవకాశం కోసం ఎదురు చూస్తునే ఉంటారు. ప్రేమగా దగ్గరికి తీసుకోవాలి కాని అవకాశం దొరికింది కదా అని చేతులేసి అసహ్యంగా ప్రవర్తించడం ఎంత భాధాకరమో ఆ మాటల్లో తెలిసింది. నిజంగా చెప్పాలంటే, ఈ మాటలే చాలా భాధాకరంగా ఉన్నాయి. అలాంటిది అనుభవించాల్సి వస్తే.. తలచుకోవాలంటే భయంగా ఉంది. ఈ మాటల్లో చెప్పదలచుకున్నది ఎంతవరకూ నిజ సమజంలో ఉన్నదో అని చెప్పలేకపోయినా, ఎంతో కొంత మాత్రం రాక్షసులు మాత్రం ఉన్నారని నా అభిప్రాయం. ఈ విషయం గురించి ఇంకా ఎక్కువ వ్రాస్తే నాకు మంచి మాటలు రావు.. పాయింట్ దెబ్బతింటుంది.

హీరో పాత్రని పూర్తిగా వైలెన్స్ లేకుండా తీర్చిదుద్దడం బాగుంది. అలాగే కన్న కూతుర్ని కాకుండా ఊరూ పేరూ లేని వెంగళప్పాయిని నమ్మే తల్లి తండ్రులకు చురక పెట్టిన సీన్ అదిరింది. నాన్నా నన్ను నమ్మండి, అంటూ ఏడుస్తూ పలికిన అమ్మాయిని, అలాగే ఆ తండ్రిని చూస్తుంటే, ఆ అమ్మాయిలోని అమాయకత్వం ఆ తండ్రిలోని భధ్యత ప్రస్పుటంగా కనిపించాయి. ఆడపిల్లలున్న ప్రతీ తండ్రీ పిల్లల్ని ఏవిధంగా పెంచాలో కొన్ని కొన్ని భాధ్యతాయుతమైన పాయింట్స్ చూపించారు. అన్నింటికీ మించి యాసిడ్ పోద్దాం అన్న ఆలోచనతో లాబ్ నుంచి యాసిడ్ తీసుకు వస్తున్న సమయంలో భూమిక పైన తీసిన సన్నివేశం నాకు తెగ నచ్చింది. అబ్బాయిని రెండు లెంపకాయలిచ్చి, కోపంగా ఉందా.. అయితే నామీద కూడా పోయ్ రా .. అని ప్రశ్నించడం చాలా సబబుగా సన్నివేశానికి తగ్గట్టుగా ఉంది. ఆ తరువాత డైలాగులైతే అద్దిరాయ్.. నీ చెంపపై నేను కొట్టినప్పుడున్న నొప్పి ఇప్పుడు లేన్నట్టుగా నువ్వు యాసిడ్ పోసిన శరీరం పైన అయిన గాయం కాలానుగుణంగా మానిపోతుంది, కాని మనసుపై చేసిన గాయాన్ని మాన్పలేవు .. అన్న పోలిక సందర్బానుచితంగా ఉంది.

అన్నింటికీ మించి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే చాలా బాగుంది అనేది  సరి అయినది. మీరు చూడండి.

షట్టర్ ఐలాండ్.. రివ్యూ

 

Shutter-Island ఈ సినిమాని చూడమని ఓ తెలుగు బ్లాగర్ సజస్ట్ చేస్తే, సలహా ఇస్తే ధైర్యం చేసాను. మొదటి నలభైఐదు నిమిషాల వరకు ఏమీ విషయం లేదు. ఈ సినిమా ఓ మానసిక చికిత్సాలయం చుట్టూ తిరుగుతుంది. అనుకోకుండా ఓ అమ్మాయి ఈ చికిత్సాలయంలో కనబడకుండా పోయిందన్న కేసుపై ఇద్దరు పోలీసు అధికారులు అక్కడికి వెళతారు అన్న కధనంతో ప్రారంభవౌతుంది ఈ సినిమా.

 

వారిలో మొదటి వ్యక్తి మన హీరో గారు. మరో వ్యక్తి ఈయనకు సహయాధికారి. నాటకీయ పరిస్తితులలో మన హీరో గారిని కూడా అక్కడి పేషంట్‍ని చేస్తారు. అదిగో అక్కడే ఈ సినిమా కధకుని (మొత్తం) సృజనాత్మకత దాగి ఉంది. ఇందులో చాలా పైశాచిక  దృశ్యాలు ఉన్నాయి. ఇంత పైశాచికమైన సినిమాని నేను ఇంత వరకూ చూడలేదు. ఇకపై చూడబోనేమో. కొన్ని విషయాలలో ఈ సినిమా ప్రశంసనీయమైనా, కధా పరంగా నాకు అస్సలు నచ్చని సినిమా. ఎవ్వరూ చూడవద్దని నా మనవి.

ఈ సినిమాని సగం చూసిన తరువాత ఇక చూడకూడదనుకున్నాను. కానీ ఈ సినిమా ఇన్సెప్షన్ సినిమా కన్నా బాగుంది అని రివ్యూ వ్రాసేటప్పటికి ఏ విధంగా బాగుందో చూద్దాం అని పూర్తిగా చూస్తూ ఈ రివ్యూ వ్రాస్తున్నా. స్క్రీన్ ప్లే పరంగా కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలు ఈ సినిమా దర్శకుని ప్రతిభను చాటాయి. అన్నంత మాత్రాన ఈ సినిమా బాగుంది అని కాదు. ఈ సినిమాలో వైలెన్స్ శృతి మించి చూపించారు. కధ విపరీతంగా ఉంది. మనుష్యుల్లో ఇంత విపరీతంగా కూడా ఆలోచిస్తారు అన్న విషయం తెలిసిన తరువాత నా ఆలోచనలు ఎంత చెత్తగా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది. ఇక్కడ ఎంత ఉత్తమంగా ఉండాలో అనే విషయం తెలియక పోయినా ఎంత వికృతంగా మరియు ఎంత చెత్తగా ఆలోచించకూడాదో అంతే కాకుండా ఎంత వికృతంతా ఉండకూడదో అర్దం అయ్యింది.

కొన్ని కొన్ని సీన్లు దర్శకుని ప్రతిభని చాటి చెప్పాయి. వాటిల్లో మొదటిది మన హీరోయిన్ గార్ని ఇంట్రడ్యూస్ చేసేటప్పుడు తీసిన షాట్. ఇక్కడ కొన్ని కంప్యూటర్ జిమ్మిక్స్ ఎవ్వరికీ తెలియక పోయినా నేను పట్టేశాను. మరొకటి హీరో గారు హీరోయిన్ని కలిసేటప్పుడు పలు పలు విధాలుగా చిత్రాలను సృష్టించడం. అలాగే మరొకటి మన హీరో గారు ఓ పెద్ద కొండ చెరియనుంచి క్రిందకు దిగే సీన్. అంత ఎత్తు నుంచి క్రిందకు దిగుతున్నట్టు చిత్రీకరించడం అచ్చంగా నిజంగా ఉంది.

కానీ ఒక్క విషయం ఇక్కడ ప్రస్తావించుకోవాలి. అన్నీ మన మైండ్ లోనే ఉంటుంది అని ఈ సినిమా ద్వారా చెప్ప ప్రయత్నించారు. మన మైండ్ మాత్రమే మన భాధలను మన శరీరానికి తెలియజేస్తుంది, అలాగే అన్ని రకాల అనుభవాలను. అంటే, కోపాన్ని, తాపాన్ని, ఇష్టాన్ని, అయిష్టాన్ని,  భాధని,  సంతోషాన్ని, ఏదైనా.. అన్ని మన మైండ్ నుంచే ఉద్బవిస్తాయని ఈ సినిమాలో చెప్ప ప్రయత్నించారు. అన్నింటి కంటే మించి మనకు అత్యంత సన్నిహితులు మరియు ప్రీతి పాత్రులైన వారలే మనకు అవరోధాలుగా మారతారని చెప్పడం బాగుంది.  తిమ్మిని బమ్మిని చేసి ఓ వ్యక్తిని పిచ్చి వాడిని చెయ్యడం ఎలా వీలౌతుందో అర్దం కావటం లేదు కానీ ఎలా పిచ్చి వాడిని చెయ్యవచ్చో ఇందులో చెప్పారు.

అంతేకాకుండా ఈ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు నాకు మరో పాత కధ గుర్తుకు వస్తుంది. అది ఏమిటంటే.. ఓ బ్రాహ్మణుడు దానంగా వచ్చిన గొఱె పిల్లని పట్టుకు పోతుంటే దారి మధ్యలో పది మంది శూదృలు ఆ జంతువు గొఱె కాదు కుక్క అంటే, ఆ బ్రహ్మణుడు ఆ గొఱెను కుక్క అనుకొంటాడు. అనుకోవడమే కాకుండా దానంగా వచ్చిన గొఱెని కుక్క అని అనుమానించి వదిలేస్తాడు. అలా వదిలేసిన గొఱెన్ని శూదృలు తీసుకు వెళ్ళి పండగ చేసుకుంటారు. అలాగే అదేదో పాత సామెత చెప్పినట్టు. పదుగురాడిన మాట పాడియై వర్ధిల్లు అన్నట్టు.. పది మంది గొఱెని కుక్క అంటే ఎవ్వరికైనా అనుమానం వస్తుంది, ఎందుకు పది మంది ఇలా అంటున్నారో అని. అలాంటి మూల కధనే ఆధారంగా చేసుకుని నిర్మించిన సినిమా ఇది. నాలాంటి వాడు ఈలాంటి సినిమాని ఓ పది నిమిషాలు కూడా చూడడేమో.. కాకపోతే ఈ సినిమా ముగింపు చాలా చిత్రంగా ఉంది.

సాధారణంగా సినిమాలు రెండు రకాలుగా ఉంటాయన్నది నా అభిప్రాయం. ఒకటి కామెడీ అయితే మరొకటి ట్రాజడీ. ఈ సినిమా చూసిన తరువాత నాకు మూడో రకం కూడా ఉంటుందనిపించింది. అదేమిటంటే కన్ఫూజింగ్ అని. నెను వృత్తి పరంగా నాకు రిపోర్ట్ చేసే డవలపర్స్ అందరికీ ఒక మాట చెబుతూ ఉంటాను, అదేమిటంటే, వీలైతే ఎదుటి వారికి మీ విషయాన్ని కన్‍ఫర్మ్ చెయ్యండి వీలు కాని పక్షంలో కన్‍ఫ్యూజ్ చెయ్యండి అని. అలా ఈ సినిమా పలు సార్లు చూసిన తరువాత కూడా కన్‍ఫ్యూజింగానే ఉందంటే, దాని వెనుక పలు కారణాలు ఉండి ఉంటాయి. వాటిల్లో మొదటిది.. అయితే, నా బుఱ పీత బుఱ అయ్యినా అయి ఉండాలి లేదా తీసినవాళ్ళు ఉద్దేశ్య పూర్వకంగా అర్దం కాకూడదనే తీసి ఉండాలి. ఏది ఏమైనా అనవసరంగా రిస్క్ తీసుకున్ననేమో అనిపించింది. ఈ సినిమాని చూసినందులకు చింతిస్తున్నాను. ఈ సినిమా నేను చూసాను అన్న విషయం మర్చిపోవడానికి చాలా కాలం పడుతుందేమో!!

పరమ చెత్త సినిమా. అస్సలు ఇలాంటి సినిమాని జనాలు చూడటానికి అనుమతినిచ్చిన సెన్సార్ బోర్డ్ వారిని అనాలి. ఇలాంటి సినిమాని అనుమతించారంటే ఈ సెన్సార్ బోర్డ్ వాళ్ళు ఎంతటి సున్నిత మనస్కులో అర్దం అవుతోంది. అంతే కాకుండా ఇలాంటి పైశాచిక సినిమాని తీసిన దర్శకుడిని అనాలి.. వీరందరికన్నా పైశాచికంగా సినిమా కధని రచించిన కధా రచయతని కూడా అనాలి.. వీరేంత వికృత మనుష్యులో అని. ఇలా ఈ సినిమాలో బోళుడంత చెత్త ఉన్నా, సినిమాటోగ్రఫీ పరంగా అలాగే ఫొటోగ్రఫీ పరంగా ఈ సినిమా భలే ఉంది అని చెప్పక పోయినా ఎంతో కొంత శ్రమ పడ్డారని మాత్రం చెప్ప గలను.

ఇదే పెద్ద ఎఛీవ్‍మెంట్ అనుకుంటే నేను పిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడే తెలుగు సినిమాలను ఓ ఆటాడుకున్న విఠలాచార్య మ్రుందు వీరు ఎందుకూ పనికి రారు అన్నది నా అభిప్రాయం. కాకపోతే విఠలాచార్య గురించి వీరికి తెలియదు కాబట్టి వీరు బాగానే తీసారు అని చెప్పుకోవచ్చు. కాకపోతే మన విఠలాచార్యకు కొన్ని విలువలున్నాయి, కానీ షట్టర్ ఐలాండ్ సినిమా తీసిన దర్శకునికో లేదా సినిమాకు కధను చేకూర్చిన కధా రచయితకు విలువలు అంటే ఏమిటో తెలియదేమో అనిపిస్తోంది.

ఫైనల్‍గా ఒక్కటే ఒక విషయం. ఎవ్వరూ ఈ సినిమాని చూడవద్దని ప్రార్ధన. ఈ సినిమాపై ఇంత రివ్యూ వ్రాసిన నా కాలం వృధా.. ఈ సినిమా చూసిన నా సమయం వృధా.. నా ఈ రివ్యూ చదివిన మీ సమయం కూడా వృధానే.. అలా అన్ని వృధా అన్నంత మాత్రాన మీ స్పందన కూడా వృధా అనుకోవద్దు. ఏదో ఒకటి స్పందించండి. మరో పోస్టు వచ్చేంత వరకూ సెలవు..

 
Clicky Web Analytics